DGM: Different Shapes

Cover	Release	Style
	2007-06-04	progressive speed metal
	Label
	www.scarletrecords.it
	Website
	www.dgmsite.com
	Contact
	-
	Playing Time	Cat. N°
	52:31	SC 138-2
	Review by / Translated by	Rating
	Vera	9/10
english	Review
In november 2004 werd ‘Misplaced’ uitgebracht van DGM, een band uit Rome die heel wat symfonische elementen in haar muziek infiltreerde, maar toch ook niet vies was van stevige power metal. Een jaar na deze release startten de bezettingswijzingen alweer (iets waar de band nooit gespaard van gebleven is). De laatste muzikant die ooit tot de oprichters van DGM behoorde (in 1994), Diego Reali, wilde zich toeleggen op andere projecten en de overige leden moesten op zoek naar een gitarist die even kundig is als Reali. Bovendien verliet ook toetsenist Fabio Sanges de band. Maar ze hebben dit enorm goed opgevangen, want nu blijken twee leden van EmpYrios in DGM te spelen en die nieuwe band bejubelde ik al in het begin van 2007. Vooral met gitarist, producer, studiotechnicus, en wat al meer, Simo(ne) Mularoni hebben ze een gouden greep gedaan, want heel ‘Different Shapes’ komt nadrukkelijk aan het licht welk een fenomenale muzikant die Simo is! Zonder de andere nieuwe man Emanuele Casali te vergeten natuurlijk, want als je in een Dream Theater cover band speelt heb je een grote virtuositeit in speltechniek. Wat brengt dit nieuw bloed bij DGM teweeg? Wel, nog een betere plaat dan ‘Misplaced’! De progressieve invloeden zijn groter geworden, zeker in de tweede helft van de plaat worden die allerminst beteugeld, maar anderzijds zijn de metalinvloeden veel heaviër geworden en ontstijgt DGM het banale dat power metal bands al eens nekt. Ook zanger Tatti Tani – die sowieso een goed stemgeluid heeft dat we ergens tussen Edu Falaschi (Angra) en James Labrie (DT) kunnen situeren – wordt meegesleurd in deze wervelwind van nieuw enthousiasme en produceert in meer dan één nummer zelfs geluiden die dicht tegen grunts aanleunen. Sporadisch, want meestal zingt hij met heldere stem. Vroegere fans van DGM moeten nu niet schrikken, want levendige toetsensolo’s en flitsende, vlugge gitaarsolo’s zijn er nog talrijk te vinden in elk nummer. Opener ‘New Life’ is al meteen een knaller van formaat dat alle energie bundelt. ‘The Alliance’ is wat zachter gezongen en heeft toegankelijke zanglijnen, maar ook harde riffs. En welk een adembenemende solo in ‘Some Day, One Day’. Zo kunnen we nog wel even doorgaan met versteld te staan over de welhaast perfecte combinatie van speltechniek en pure inspiratie, maar ik beperk me tot een speciale vermelding voor de mooie ballad ‘The Fallen Angel’ die niet moet onderdoen voor de ingetogen momenten van Dream Theater en mijn persoonlijke favoriet onder het harde spul ‘Peace Of Mind’. Hier spatten de hakkende thrash riffs megavet uit de speakers, vergezeld van opmerkelijke drumsalvo’s en vingervlugge gitaarsolo’s. Anderzijds bevalt het progressieve verloop van ‘Close To You’ me ook wel. Ach, gewoon aanschaffen, dat is de boodschap, want DGM is al veel te lang onbekend gebleven!
Musicians
Titta Tani: vocals Simone Mularoni: guitars Andrea Arcangeli: bass Emanuele Casali: keyboards Fabio Costantino: drums
Tracklist
New Life (5:02) The Alliance (5:41) Some Day, One Day (4:57) Unkept Promises (5:09) The Fallen Angel (6:31) Peace Of Mind (4:40) Frontiers (4:30) Signs Of Time (5:18) Close To You (4:35) A Man I’ll Never Be (5:55)
Discography


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium