|
|
|
SYMPHONY X: Paradise Lost |
| Choice Of The Month July 2007 | ||
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2007-06-25 | progressive metal |
| Label | ||
| www.insideout.de / www.spv.de | ||
| Website | ||
| www.symphonyx.com | ||
| Contact | ||
| - | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 61:06 | IOMCD 259 / SPV 79252 CD | |
| Review by / Translated by | Rating | |
| Vera | 9,5/10 | |
| english | Review | |
|
Laat me er maar geen doekjes om winden: dit is het beste album dat Symphony X ooit gemaakt heeft. Toevallig (?) ook het hardste en donkerste. Misschien ligt het aan het thema – het album is gebaseerd op de novelle van John Milton over de val van de mensheid – misschien heeft Symphony X al zijn creativiteit na het uitbrengen van ‘The Odyssey’ – we spreken hier alweer over een album dat uitkwam in 2002 – gewoon gekanaliseerd om nu met een heuse knaller op de proppen te komen. Feit is dat het vanaf de bombastische inleiding, die ‘Oculus Ex Inferni’ gedoopt werd, goed zit: illustere koren kondigen het naderende onheil aan. Je voelt een huivering door je heen gaan. Daar laat de band zich niet door afschrikken want de nummers die volgen etaleren een verfrissende aanpak in het neoklassieke metal genre, door hun rauwe vocalen, heroïsche structuur en toegankelijke refreinen. Horen we daar zelfs enige onvervalste thrash riffs die lukraak doorheen de muziek gedrapeerd zijn? Het wordt al meteen duidelijk dat ‘Set The World On Fire’ en ‘Domination’ niet moeten onderdoen in complexiteit met Dream Theater. Het laatste nummer heeft zowaar hoge zanglijnen die we eerder van Rob Halford verwachten. In ‘The Walls Of Babylon’ komt dit zelfs heel sterk naar voor. Verder neigen ’s mans vocalen zelfs naar Dio in sommige nummers. En is dat niet de beste rock zanger aller tijden? Symphony X beperkt zich niet tot invloeden uit klassieke heavy metal. De zanglijnen in ‘Serpent’s Kiss’ hadden niet misstaan op een Amorphis album. Steeds weer zijn er de ongelofelijke duels tussen gitarist Michael Romero en toetsenist Michael Pinnella, dus de fans hoeven heus niet te wanhopen dat Symphony X te ver afgedwaald is van zijn oorspronkelijk geluid. Een knaller op dit album is het niets aan de verbeelding overlatende ‘Seven’ dat door een combinatie van sterke zanglijnen en overdonderende instrumentatie je gewoon omver blaast. Onze Amerikanen voegen daarbij donkere koren en sporadische oosterse invloeden, zonder het karakter van een song geweld aan te doen. Zelfs de ballades zijn geen reguliere tranentrekkers, maar je wordt er welhaast triest van. De piano ballad ‘Paradise Lost’ is grote klasse en ‘The Sacrifice’ legt een brug naar zanger Russell Allen’s werk met Jorn Lande. Symphony X heeft het goed begrepen dat ze met sterk materiaal moeten komen tijdens de herfsttournee met Dream Theater. Daar zijn ze volledig in geslaagd. Grote klasse en dan ook een verdiend album van de maand dat voor de vlugge beslissers ook nog een DVD bevat met zeldzaam live materiaal. Hier spreken we niet over een voorprogramma, maar een speciale gast tijdens de Dream Theater tour! |
||
|
Musicians |
||
|
Russell Allen: vocals |
||
| Tracklist | ||
|
Oculus Ex Inferni (2:33) |
||
| Discography | ||
|
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
02/07/2007 . |