|
Moonsorrow /
Swallow The Sun / Debauchery - Biebob - 12/04/07
Foto's:
Jany - Tekst: Vera
 Zowel
Moonsorrow als Swallow The Sun heeft onlangs een fantastisch nieuw
album uitgebracht. Toen ik het nieuws vernam dat ze samen op tournee
gingen, noteerde ik de Belgische datum dan ook meteen in mijn
agenda.
 Het
is een vermoeiende onderneming voor beide Finse bands: tien landen
in tweeëntwintig dagen. De “Ravaged Hope European tour 2007” was
over de helft toen ik de mannen zag en het zware toerleven had zijn
sporen nagelaten, dat was te merken. Niet op het podium, maar in de
bijkomende gesprekken en hun lichaamstaal die in rode neonlampen
“vermoeid” blokletterde.
Moonsorrow op een
donderdagavond als headliner bleek goed voor een redelijk gevulde,
maar niet drukbezette Biebob. Zelfs niet wanneer er een delicatesse
als Swallow The Sun aan vooraf gaat. Het succes van beide bands is
gestaag groeiende en zal nog uitbreiden nu meer en meer mensen
‘V:Hävitetty’ van Moonsorrow en ‘Hope’ van Swallow The Sun
aanschaffen. Het was in ieder geval aardig druk bij de merchandise
stand.
 Een
Duitse band had de taak om te openen voor dit Finse live gebeuren.
Debauchery. Wat ik ervan gehoord had waren niet echt positieve
geruchten, het zou een death metal versie van AC/DC zijn die hun
bewondering voor de Aussies niet onder stoelen of banken steken op
hun recent uitgebrachte ‘Back In Blood’ (de titel alleen al spreekt
boekdelen).
 Vijf
kwaad kijkende figuren nemen dan ook rond acht uur bezit van het
podium en gaan er stevig tegenaan. Eén ding is meteen duidelijk: ze
gebruiken dezelfde pot verf als Moonsorrow (rood) maar in
overtollige mate. Qua entertainment was dit niet slecht, qua energie
en inzet viel er ook niks te mopperen, maar na enkele nummers heb je
de “over-exciting attitude” wel bekeken. Trouwens een vreemde
combinatie met de muziek van Swallow The Sun en Moonsorrow.
Heel anders is de
bijna timide houding van Swallow The Sun op het podium. Deze
introverte concentratie past dan ook bij hun lange, prachtige doom
epossen die me meer dan eens aan Saturnus doen denken. Zo’n
anderhalf jaar geleden had ik deze band gezien in Tilburg en was al
diep onder de indruk, maar nu zijn ze nog meer ervaren en is hun
concert van begin tot einde een verrukkelijk muzikaal avontuur.
 Zanger
Mikko Kotamäki blijkt sinds toen gekortwiekt te zijn en zijn
winterse muts is verruild voor een hip petje, maar in het afwisselen
van beschouwende melancholie en daverende grunts blijkt hij nog
steeds een meester. Toetsenist Aleksi Munter buigt zich nog steeds
even geconcentreerd over zijn toetsen als een hippe kabouter, rechts
strooit gitarist Juha Raivio de ene melodieuze solo na de andere
over ons heen, bassist Matti Honkonen grijnst ons wijdbeens toe in
een fout Guns ‘n’ Roses T shirt en tweede gitarist Marcus Jämsen
zorgt samen met drummer Pasi Pasanen voor een stevig fundament.
 De
band begint met de titelsong van het laatste album, dat via heldere
gitaarklanken en simfonische toetsen open bloeit van ingetogenheid
naar woeste death uitvallen. Steeds medium tempo en ultra duister,
elke doom liefhebber geniet hiervan met volle teugen. Daarna zal men
geregeld een keuze maken uit nummers van ‘The Morning Never Came’,
maar het tweede album wordt volledig genegeerd. Gelukkig hebben ze
daar vorig jaar heel wat van gespeeld, en zijn we nu gebrand op de
nieuwe nummers die eveneens ruim aan bod komen. Supermoment is de
uitvoering van de single ‘Don’t Fall Asleep’, waarvan de zanglijnen
je onmiddellijk bijblijven, maar ook ‘Too Cold For Tears’ en ‘These
Hours Of Despair’ bewijzen dat het nieuwe materiaal live staat als
een huis. Er wordt veel te vlug naar mijn zin afgesloten met een
duik in het verleden: ‘Swallow’. Een perfecte symbiose tussen
dromerige doom melancholie en rigoureuze death metal die bij elke
doom/death fan kippenvel doet rijzen! Swallow The
Sun heerst!!!
 Zal
Moonsorrow ook heersen? Dat is de vraag. Vorig jaar was ik al een
fan doordat ik ‘Verisäkeet’ recentelijk besproken had, maar vielen
de vrolijke Finnen live een beetje tegen. Ik miste de geraffineerde
details die hun platen zo uitzonderlijk maken en door een niet al te
best geluid werd dit concert een brij waar ik amper kon volgen.
Gelukkig was het vandaag heel wat beter. In het begin van het jaar
kwam “kandidaat voor de top 5 van het jaar” ‘V:Hävitetty’ uit en
toen ik tijdens het interview met gitarist Mitja Harvilahti vernam
dat ze daar het tweede nummer van aan het instuderen waren om live
te brengen (zij het in verkorte versie want op plaat duurt het
letterlijk een half uur) was ik razend benieuwd naar wat dit live
zou geven.
 De
band gaat van start met een nummer uit de cd ‘Kivenkantaja’ en
verrast vervolgens door een song van een demo uit 1999 te spelen.
Maar dan… is het tijd voor ‘Tuleen Ajettu Maa’ (A Land Driven Into
The Fire), het lange stuk van het laatste album en ditmaal zijn er
genoeg verfijnde details hoorbaar in de mix om volop te genieten.
Toetsen, heftig gitaarwerk wordt afgewisseld met melodieuze leads,
stoere heldere Viking zang, black metal screams, akoestische folk
passages, het passeert allemaal de revue in een snel pagan tempo.
Gitarist Mitja neemt heel wat heldere zang op zich, maar gaat ook
aardig uit de bol op zijn gitaar, het rood beschilderde gelaat in ‘n
krampachtige uitdrukking. Centrale figuur is de blonde Ville Sorvali
die de furieuze black metal screams kracht bijzet door zinderende
basklanken op zijn laaghangende gitaar. Net zoals B. Dominator van
Finntroll gezegd had, is hoofdcomponist Henri Sorvali de grote
afwezige. De (live sessie?) gitarist van de vorige maal is erbij en
achter de toetsen treffen we een Manowar achtige bodybuilder aan die
echter wel de band perfect assisteert. Een volgend hoogtepunt is ‘Pimeä’,
waarna men zich concentreert op ouder werk en toewerkt naar een
climax voor de fans van het eerste uur met ‘Sankaritarina’. Dit
smaakt naar meer en het is een troost dat de band op verschillende
zomerfestivals geboekt is. Dit kan de sfeer van een cluboptreden wel
niet overtreffen, maar dit was zeker een erg geslaagde avond, met
voor mij toch wel Swallow The Sun als hoogtepunt.
Setlist
Moonsorrow
Jumalten Kaupunki
Taistelu Pohjolasta
Tuleen Ajettu Maa
Pakanajuhla
Pimeä
Kylänpäässä
Kuin Ikuinen
Sankaritarina |
Setlist
Swallow The Sun
Hope (Hope)
Out Of The Gloomy Light (The Morning Never Came)
Don't Fall Asleep (Horror pt 2) (Hope)
Too Cold For Tears (Hope)
These Hours Of Despair (Hope)
Deadly Nightshade (The Morning Never Came)
Doomed To Walk The Earth (Hope)
Swallow (Horror pt 1) (The Morning Never Came) |
meer foto's vind je op
www.jany.nl
|
