|
|
|
Paaspop - Schijndel - Nederland - 08/04/2007 |
|
Paaspop - Schijndel - Nederland - 08/04/2007 Foto's: Jany - Tekst: Vera & Jany
We zullen ons in de bespreking beperken tot de voornaamste acts op dit festival om zeker niet vervallen in negatieve commentaren op optredens van artiesten die de meeste onder ons toch niets zeggen… (Jany) Het feest begint voor ons in de Masters of Rock tent waar de bands voor mij het meest interessante zijn. De stilaan ervaren rotten uit Hasselt El Guapo Stuntteam hebben begin dit jaar hun vierde album ‘Accusation Blues’ uitgebracht en je kan dit jaar dus een flink aantal van deze nieuwe nummers in de set verwachten. Het is pretentieloze stevige rock met een southern rock sausje die op dit vroege uur nog niet zoveel volk uit het zonnetje de donkere tent inlokt, maar de mannen vliegen er gedreven in. Een band vergelijkbaar met Peter Pan Speedrock die best wat later geprogrammeerd had mogen staan. (Vera) Ik kende deze groep totaal niet. Had er zelfs nog nooit een noot van gehoord alvorens deze band van wal stak. Maar meteen vanaf de eerste noot wist ik dat het wel snor zat. Deze Nederlandse band brengt Britpop van de zuiverste soort. Als ik het biografietje van de band lees leer ik dat ze vorig jaar na vijf jaar een opvolger uitbrachten van hun debuut album. Deze gitaargeoriënteerde muziek ging erin als zoete koek op het op dit uur nog mak publiek. (Jany)
De nieuwste sensatie op het gebied van gothic rock,
zo werden ze door de presentator van dienst aangekondigd. Iets is er
wel van aan. Vroeger was, nog altijd volgens deze man, Nederland
bekend vanwege zijn gabbermuziek, nu vanwege de gothic rock die een
soort handelsmerk van Nederland aan het worden is. Gisteren al een
heel grote band (After Forever – spijtig genoeg dit keer niet
gezien) en straks als hoofdact weer eentje (Within Temptation –
later hierover meer). Gelukkig voor Nederland evolueren ze terug
meer naar betere muziek en waren we dat van die gabbermuziek al
bijna vergeten
J!
Deze band had ik al gezien, als special act, op het Metal Female
Voices Fest 4 vorig jaar. Net als toen brachten ze een erg sterke
set met nummers die door een enorme laag toetsten worden gedragen.
Zangeres Charlotte kwam charmant over en haar zangcapaciteiten
overtuigde de ‘non-believers’ in no time… Waarschijnlijk binnenkort
groter, bekender en geliefder… (Jany)
ILSE DE LANGE Voor velen een naam als een klok en dus een enorme publiekstrekker zo te zien. Voor de eerste keer vandaag werd deze mainstage tent goed gevuld. De rustige kabbelende popdeuntjes van deze Nederlandse meid deden hun werk bij het gepeupel, maar als bij wonder deden de gitaarsolo’s het ook bij ons. Zeer knap opgebouwde muziek doorspekt met dito gitaarriedeltjes en solo’s. Knappe verschijning ook die Ilse, dat kan je aan de foto’s zien J. Ik ben in elk geval fan geworden, nu nog haar muziek wat beter leren kennen ;-)… (Jany) Ik ben geen fan geworden. Het is niet slecht wat deze madam doet, maar eerder pop. Al moet ik zeggen dat de gitarist wel aardige dingen uit zijn instrument toverde (Vera) Zoals geweten zegt een naam van een band al veel. Deze schreeuwtechnische hoogstaande hardcore band met brulboei van dienst was hun naam Terror waardig en brachten de nodige terreur voor de oren. Gelukkig heeft Vera andere oren en laten we deze bespreking dan ook in haar vakkundige handen… (Jany)
Nou nou, vakkundig… Terror was me ook onbekend
maar brachten tenminste wat leven in de keet. Er ontstond een
beperkte moshpit en de presentatie van de band deed me visioenen
krijgen over de vele deathcore bands die op grote festivals ook
voorbij komen. Altijd leutig, goed voor een adrenaline shot, maar na
enkele nummers wel bekeken wegens teveel hetzelfde. Hun laatste
album ‘Always The Hard Way’ werd op dit festival gepromoot (Vera)
BETH HART
Als ik eerlijk ben, en dat ben ik altijd
J, dan
was het deze dame die me heeft doen beslissen om naar Paaspop te
komen. Vorig jaar was ze voor mij al de revelatie van Bospop. Toen
kende ik haar songs niet, nu wel en dus was het genieten vanaf het
begin tot het einde. Heel het optreden was ik geboeid door de inzet
en het vakmanschap waarmee deze topmuzikante zich van haar taak
kweet.
Mij deed deze band denken aan een kruising tussen de Spin Doctors, The Black Crowes en The Tragically Hip maar waarschijnlijk heeft Vera een andere mening J. (Jany) Inderdaad mijn
beste collega
J Ik vond dit best de moeite.
Met de wetenschap van een heuse hype rond deze band in het
achterhoofd – zij pretenderen het antwoord te zijn op de vele
zouteloze muziek die deze dagen gemaakt wordt – besloot ik eens
kritisch te kijken en luisteren.
LAGWAGON Na drie nummertjes foto’s nemen spurtte collega Jany onverwijld de tent uit naar rustigere oorden, maar ik amuseerde me nog wat langer met de old school punk van het Amerikaanse Lagwagon. De moshpit breidde zich uit en tussen al dat geduw en getrek wist de band wel een stomende set neer te zetten. (Vera) Aha dit was spijs naar mijnen ouden bek… haha… Ten eerste een oude bok lust zeker nog wel eens een jong blaadje en ten tweede deze leuke meiden bewezen nog maar eens dat de beste muziek reeds jaren geleden is gemaakt. De band brengt alleen maar songs van AC/DC ten tijde van Bon Scott en hoe! Ze spelen de pannen van het dak, de tent werd bijna letterlijk afgebroken en de sfeer was te scheppen. Elke zichzelf respecterende oude geile hardrocker kreeg hier een erectie van. Deze meiden waren niet alleen een streling voor het oog maar ook een streling voor het oor, want met mooie meiden zeker niet altijd het geval is J. Nu dus wel en we hebben het geweten. Alle songs opnoemen is niet nodig want de bekendste Bon Scott nummers van AC/DC waren er allemaal bij… (Jany) Ja, dit was leuk entertainment. Ik stond me eerst al nummers lang te verwonderen over hoeveel uren de meisjes wel voor de spiegel staan oefenen hebben om niet alleen de muziek maar ook de identieke gedragingen van de leden van de metalen Aussies onder de knie te krijgen hebben, daarna was het een vet feestje om al die oude krakers van AC/DC nog eens te horen. En… de dames konden spelen verdorie… (Vera) Omdat ik reeds
vertrouwd was met het nieuwe Within Temptation album ‘The Heart Of
Everything’ krijg ik de nobele taak op mijn tengere schoudertjes om
headliner op de main stage te bespreken. Ten tijde van ‘Enter’ heb
ik de band vele malen live gezien en ook later kon je ze moeilijk
ontwijken op menig festival, zelfs op Werchter.
meer foto's vind je op www.jany.nl |
|
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
13/04/2007 . |