Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon




123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728


woensdag 01 augustus 2018
MIDNATTSOL: The Aftermath



Release: 2018-05-25
Style: symphonic folk metal
Label: http://label.napalmrecords.com/ - www.hardlifepromotion.nl
Website: http://www.midnattsol.com/
Facebook: https://www.facebook.com/Midnattsol.Official/
Country: Norway/Germany
Playing Time: 53:42
Cat. N°: NPR 784
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 8,5/10


English:

Midnattsol is back after seven years out of the spotlights, since previous album ’The Metamorphosis Melody’ came out in 2011! It speaks for itself that the Norwegian blonde angel Carmen Elise Espenæs still rules the roast as eye-catcher with her lovely voice and appearance. Those who stayed are guitarist Alex Kautz and keyboardist Daniel Fischer in whose studio they recorded ‘The Aftermath’. Thus he is also producer now. New is ex-Ahab/Stillborn guitarist Stephan Adolph and… last but not least Liv Kristine (ex-Leaves’ Eyes), Carmen’s sister who announced late 2017 that she would permanently join Midnattsol. Her voice can be heard on a lot of songs on the album, although Carmen remains the main singer and initiator of the songs.

This fourth studio album has a very folkloristic nature, yet in some of the songs heavy guitars pop up more often than earlier. That’s how they avoid that it gets too fairy-like and atmospheric. Opener ‘The Purple Sky’ is a good example of that. An instantly haunting guitar melody, folky, a proper outburst and empyrean female vocals. This happens to be a smooth mid-paced song and really suitable to get in the mood. There are loads of vocals on this album, quite logical with two female singers. The high notes naturally come from Liv and at the end of ‘Syns Sang’ you can hear that properly. How much Carmen has developed as a vocalist we can hear in the slightly a capella sung Swedish traditional ‘Vem Kan Segla’. She sings in Norwegian language in the storytelling, deep-draught ‘Ikje Glem Meg’, a rocking tune that mourns for the terroristic attack on the island Utøya.

The longest track on this album appears to be the version of the well-known ‘Herr Mannelig’. I am so devoted to Haggard’s version that it is hard to make comparisons. The Swedish traditional is nine minutes long here, with heavy guitars and low ranged and storytelling chants. It is fine that Carmen gave her own interpretation on it, but in the end it gets a bit too lengthy. Next the main theme of being worried about our planet gets more and more prominent. For instance in the title track, which is a catchy gothic rock track with excellent guitar skills. And at the end in occluding track ‘Forsaken’ in which vocals have a sad undertone, since it is written from the point of view of the last survivor after the complete devastation of earth by stupid mankind. Earlier we can enjoy the brightly sung (more juicy) ‘The Unveiled Truth’ and the long instrumental ‘Evaluation Of Time’. As bonus we get the sensitive ‘Eitrdropar’, referring to the Edda. ‘The Aftermath’ is not as heavy as ‘Nordlys’, but it adds enough marvelous and fervent guitars to the folkloristic foundation of this Norwegian/German band.


Nederlands:

Midnattsol is terug en dat na zeven jaar uit de schijnwerpers, want vorig album ’The Metamorphosis Melody’ dateert al van 2011! Blikvanger is uiteraard nog steeds de Noorse blonde engel Carmen Elise Espenæs met haar lieflijke stem en verschijning. Blijvers zijn gitarist Alex Kautz en toetsenist Daniel Fischer in wiens studio ‘The Aftermath’ is opgenomen. Hij is nu ook producent. Nieuw is ex-Ahab/Stillborn gitarist Stephan Adolph en… last but not least Liv Kristine (ex-Leaves’ Eyes), de zus van Carmen, die eind 2017 aankondigde vast toe te treden tot Midnattsol. Haar stem is al veel te horen op het album, al blijft Carmen de hoofdzangeres en initiator van de songs.

Dit vierde studioalbum is erg folkloristisch van aard, maar bevat toch ook enkele songs waarin de heavy gitaren meer opduiken dan vroeger. Zo vermijdt men het gevaar dat het allemaal te feeëriek en atmosferisch gaat klinken. Opener ‘The Purple Sky’ is daar een perfect voorbeeld van. Een herkenbare gitaarmelodie, folky, een degelijke uitval en verheven vrouwelijke zang. Dit is een vlotte mediumtempo song en uitermate geknipt om in de stemming te komen. Er is veel zang te horen op dit album. Logisch met twee zangeressen. De hoge noten zijn natuurlijk van Liv en op het einde van ‘Syns Sang’ is dat goed te horen. Hoe Carmen gegroeid is als vocalist, horen we in de vrijwel a capella gezongen Zweedse traditional ‘Vem Kan Segla’. In de Noorse taal wordt gezongen tijdens het verhalende en diepgravende ‘Ikje Glem Meg’ dat rockend betreurt hoe een onverlaat op het eiland Utøya vele mensen doodde.

Het langste nummer op dit album is de versie van het alom bekende ‘Herr Mannelig’. Ik ben echter zo verknocht aan de versie van Haggard dat het zich lastig laat vergelijken. De Zweedse traditional wordt hier breed uitgesmeerd met heavy gitaren en de zang is eerder laag en verhalend. Mooi dat Carmen er haar eigen stempel op drukt, maar het wordt toch iets te lang uitgesponnen. Vervolgens komt de bezorgdheid over onze planeet als hoofdthema meer en meer aan bod. In het titelnummer, hetgeen een vlotte gothic rock track is met excellent gitaarwerk. En op het einde in afsluiter ‘Forsaken’ waar de zang een weemoedige, droeve ondertoon heeft, want dit is geschreven vanuit het standpunt van de enige overlevende nadat de domme mensheid alles naar de vaantjes geholpen heeft. Eerder kunnen we nog genieten van het voortreffelijk gezongen (vinniger) ‘The Unveiled Truth’ en het lange instrumentale ‘Evaluation Of Time’. Als bonus is er het gevoelige ‘Eitrdropar’ dat verwijst naar de Edda. ‘The Aftermath’ is niet zo heftig als ‘Nordlys’, maar voegt genoeg uitstekend en kwiek gitaarwerk toe aan de folkloristische basis van deze Noors/Duitse band.


Tracklist:

The Purple Sky (6:06)
Syns Sang (5:01)
Vem kan segla (3:47)
Ikje glem meg (4:22)
Herr Mannelig (9:05)
The Aftermath (5:18)
The Unveiled Truth (3:58)
Evaluation Of Time (6:44)
Forsaken (6:05)
Eitrdropar (bonus track) (2:58)

Musicians:

Carmen Elise Espenæs: vocals
Liv Kristine Espenæs: second vocals
Alex Kautz: guitars
Stephan Adolph: guitars, bass, vocals
Daniel Fischer: keyboards




Geplaatst door Vera op woensdag 01 augustus 2018 - 15:03:31
Reageren is uitgeschakeld

dinsdag 31 juli 2018
AETERNITAS: Tales Of The Grotesque



Release: 2018-06-29
Style: gothic metal
Label: www.massacre-records.com
Website: www.aeternitas.info
Facebook: https://www.facebook.com/AETERNITAS.official/
Country: Germany
Playing Time: 48:29
Cat. N°: MAS CD 1022
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 7,5/10


English:

We are familiar with the gothic, bombastic symphonic sound of German band Aeternitas for quite a while now, with Alex and Anja Hunzinger as driving forces. Two years ago we reviewed the previous CD ’House Of Usher’ and music-wise the new album ‘Tales Of The Grotesque’ is totally along the lines of its predecessor. Not only musically, since the seven-headed band once again dived into the works of Edgar Allan Poe and focused on his short stories and poems this time.

This results in a very familiar sound, with female vocalist Julia Marou and (clean) male singer Oliver Bandmann behind the microphones. Especially in Germany the band is quite popular and they even opened for Scorpions in 2017. The album is – as usual – easygoing stuff with fine arrangements, cinematic interludes and easygoing, light yet metallic injection. Once again they got the help of Henning Basse (Firewind, MaYan). Not only the vocal production was done by him, but he can be heard on backing vocals in three of the songs. When coming to the point, we should occlude that ‘Tales Of The Grotesque’ happens to be a sophisticated, well-crafted album with enough attention for fine melodies and now and then fervent guitar skills of Daniel T. Lentz, but the band shows too few adventurous prowess to break through on a larger international scale. There is a thin line between pop songs and metal right here. In brief, done to a turn, familiar craftwork for a diehard gothic (mainstream) audience.


Nederlands:

We zijn al geruime tijd vertrouwd met het gotische, bombastisch symfonische geluid van de Duitse band Aeternitas, met Alex en Anja Hunzinger als drijvende kracht. Twee jaar geleden bespraken we de vorige CD ’House Of Usher’ en muzikaal ligt de nieuwe worp ‘Tales Of The Grotesque’ volledig in het verlengde van dit schijfje. Niet alleen muzikaal trouwens, want ook nu puurde de zevenkoppige band inspiratie uit het werk van Edgar Allan Poe, meer bepaald uit zijn kortverhalen en gedichten.

Dit resulteert in een erg vertrouwd geluid, met zangeres Julia Marou en (cleane) mannelijke vocalist Oliver Bandmann achter de microfoon. Vooral in Duitsland is de band populair en konden ze zelfs het voorprogramma van Scorpions verzorgen in 2017. Het album is – zoals steeds – makkelijk te behappen met fraaie arrangementen, filmische interludia en lichtvoetige, maar effectieve metalen injectie. Ook ditmaal kregen ze hulp van Henning Basse (Firewind, MaYan). Niet alleen de productie van de zang nam hij voor zijn rekening, maar hij is ook als achtergrondzanger te horen in drie tracks. Komen we to the point, dan is ‘Tales Of The Grotesque’ een verzorgd album met aandacht voor goede melodieën en hier en daar vinnig gitaarwerk van Daniel T. Lentz, maar de band toont wel te weinig avontuur in haar composities om door te breken op internationale basis. De lijn tussen popsongs en metal is soms ook te flinterdun om er nog wakker van te liggen. Kortom, maatwerk voor een diehard gotisch (mainstream) publiek.


Tracklist:

The Tell-Tale Heart (4:26)
The Raven (4:03)
The Experiment (4:11)
Dream In A Dream (3:48)
Child Of The Darkness (3:54)
Eldorado (4:27)
Deaus Ex Machina (4:11)
The Bells (3:47)
The Portrait (4:04)
Eleonora (3:00)
Annabel Lee (3:35)
A Case Of Revenge (4:50)

Musicians:

Julia Marou: vocals
Oliver Bandmann: vocals
Alex Hunzinger: guitars, growls, backing vocals
Daniel T. Lentz: lead guitar
Rick Corbett: bass
Anja Hunzinger: keyboards
Frank Mölk: drums

Guests:

Henning Basse: backing vocals in 3 songs




Geplaatst door Vera op dinsdag 31 juli 2018 - 10:59:17
Reageren is uitgeschakeld

maandag 30 juli 2018
INNER CORE: Soultaker



Release: April 2018
Style: melodic rock, symphonic rock
Label: Echozone
Website: www.innercoreofficial.echozone.de
Facebook: https://www.facebook.com/InnerCoreBand
Country: Germany
Playing Time: 60:00
Cat. N°: EZ17C2320
English review by: Geert Ryssen
Dutch review by: Geert Ryssen
Rating: 9/10


English:

The German Echozone label has an adventurous choice of bands. Without losing attention for accessibility, they have a varied and progressive roster with a modern twist. Inner Core is a band that fits exactly into that category with melodic songs and keyboard-sustained arrangements with an aura of post-rock around it without losing the sense of classic/symphonic rock.

Singer Anna Rogg has a recognisable voice and the band behind her plays the perfect kind of arrangements to complement the colour of het voice. The guitars are heavy, but never ear splitting and they are mixed to serve the overall sound. The songs are very melodic in the first place, but they also have an epic feel to them. The production of this debut album is top. Inner Core really is a band to explore.


Nederlands:

Het Duitse Echozone label heeft een fijne neus voor muziek die net dat beetje afwijkt van de mainstream in welk genre dan ook. Zij hebben in de loop der jaren een gevarieerde catalogus opgebouwd met bands die avontuurlijke muziek maken zonder de toegankelijkheid te verwaarlozen. Het Duitse Inner Core past prefect in die filosofie met melodieuze nummers en arrangementen die worden ondersteund door keyboards en een zweem van post-rock, maar zonder het gevoel voor classic/symfonische rock te verliezen.

Zangeres Anna Rogg heeft een herkenbare stem en de groep geeft de perfecte ondersteuning die haar stemkleur dient. De gitaren zijn heavy, maar zonder oor-splijtend te zijn en zijn zo gemixt dat ze het totaalgeluid dienen. De songs zijn sterk melodieus, maar hebben ook een episch karakter. De productie van dit debuut is top. Inner Core is een band om te leren kennen.


Tracklist:

Soultaker
Sweet Addiction
Snowstorm
Crucified
Keep The Distance
Screw That
Blame
Monsters
Ghost Dust
Into Eternity

Musicians:

Anna Rogg: vocals
Artur Schall: Keyboards, vocals
Riccardo Echeverria: bass, acoustic guitar
Massimo Giardiello: guitar
Stefan Zimmerling: drums, percussion




Geplaatst door Vera op maandag 30 juli 2018 - 10:54:02
Reageren is uitgeschakeld

maandag 09 juli 2018
IHSAHN: Amr



Release: 2018-05-04
Style: extreme progressive metal
Label: Candlelight / www.spinefarmrecords.com / www.pettingzoo.nl
Website: www.ihsahn.com/
Facebook: https://www.facebook.com/ihsahnmusic/
Country: Norway
Playing Time: 55:01
Cat. N°: Candle 738097
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 8,5/10


English:

While Vegard Sverre Tveitan alias Ihsahn still regularly performs with Emperor all over the world, the multi accomplished Norwegian musician has built up a respectable career as solo artist too. In this respect, ‘Àmr’ happens to be his seventh studio album. The successor of the two years ago released ’Arktis’ offers us again rather progressive tinged yet heavy material to fathom. The balance between progressive experiments and raucous black metal is properly amazing and the catchier compositions in the vein of his previous album are also present on ‘Àmr’ in addition to the challenging parts.

As always this album is a true solo effort with Ihsahn doing everything except drums. As usual these were played by Tobias Ørnes Andersen (ex-Leprous) while the mastering was in the hands of Jens Bogren, with any tasteful strings as result. The album kicks off with jittery prog keyboards, next Ihsahn sings the title of ‘Lend Me The Eyes Of The Millennia’ with his familiar raspy raucous voice. An epic outburst with accelerating drums leads towards a soaring melody and calmer instrumental passages. The repetitive riffs of ‘Arcana Imperii’ are cleaved through by rough chants, but suddenly the chorus sounds smooth and clean. There is a strong interaction between harsh and clean vocals, with a wide range of prog related textures and a beautiful, fervent solo of Opeth’s Fredrik Åkesson as surplus.

The song ‘Sàmr’ happens to be slower, with inventive bass patterns and muffled vocals. This song is completely sung clean and thoughtful and towards the end it has a sensitive Pink Floyd-ish guitar solo. Guitars are dissonant and stamping in ‘One Less Enemy’ and there is an undercurrent of despair in the harsh vocals. Again thoughtful – yet very beautiful – is ‘Where You Are Lost And I Belong’ with again only clean vocals and a menacing touch in the calm music. This musical journey continues rocking, with jazzy timbre and experimental keyboards in ‘In Rites Of Passages’. The next three songs have an agreeable shifting between harsh and clean vocals (chorus), so that this album includes complex parts, but all in all it is rather accessible. On top of that the guitar solos in the catchy ‘Twin Black Angels’ and ‘Wake’ are really magnificent! Those who purchase the version with the bonus track will find the poem ‘Alone’ from Edgar Allan Poe as gift: thirteen minutes performance with intense raucous voice on a bed of soaring keyboards and strings. Ihsahn remains an ultimate fascinating artist with huge inventive skills.


Nederlands:

Terwijl Vegard Sverre Tveitan alias Ihsahn ook met Emperor nog steeds regelmatig op wereldpodia te bekijken is, heeft de multi getalenteerde Noor een eerbiedwaardige carrière uitgebouwd als soloartiest. In die hoedanigheid is hij met ‘Àmr’ reeds toe aan het zevende studioalbum. En ook de opvolger van het twee jaar terug verschenen ’Arktis’ biedt uiterst lekker progressief edoch heavy voer om je in vast te bijten. Het evenwicht tussen progressieve experimenten en ruwe black metal is mooi aanwezig en de iets meer te behappen composities van vorig album zijn ook hier aanwezig, naast de uitdagende passages.

Zoals steeds is dit een echt soloalbum waarop Ihsahn alles doet, behalve drums. Die vertrouwde hij toe aan Tobias Ørnes Andersen (ex-Leprous) zoals gewoonlijk en Jens Bogren stond in voor de mastering, wat her en der summiere strijkers oplevert. Het album gaat met springerige progtoetsen van start, waarna Ihsahn ruw de titel van ‘Lend Me The Eyes Of The Millennia’ uit zijn strot perst. Een epische uitval met snelle drums leidt naar een zwevende melodie en kalmere instrumentale stukken. De repetitieve riffs van ‘Arcana Imperii’ worden doorklieft door ruwe zang, maar dan klinkt het refrein plots clean en zalvend. Sterke interactie tussen ruwe en cleane zang, met een keur aan progstructuren en een mooie, vurige solo van Opeth’s Fredrik Åkesson als extra.

De song ‘Sàmr’ is slepend, met inventieve baspatronen en omfloerste zang. Deze song is helemaal clean en bedachtzaam gezongen en kent op het einde een sensitieve Pink Floydiaanse gitaarsolo. Nadat de dissonante gitaren stompend weerklinken in ‘One Less Enemy’ is de zang hier meestal ruw en wanhopig. Ook bedachtzaam – maar zeer mooi – is ‘Where You Are Lost And I Belong’ met weer enkel cleane zang en een dreigend timbre in de kalme muziek. Rockend vervolgt deze muzikale reis, met jazzy timbre en experimentele keyboards in ‘In Rites Of Passages’. Ook de drie volgende songs kennen een aangename afwisseling van ruwe zang met clean refrein, zodat dit album complexe passages bevat, maar toch een zekere toegankelijkheid heeft. Bovendien zijn de gitaarsolo’s in het catchy ‘Twin Black Angels’ en ‘Wake’ prachtig! Wie de versie met de bonustrack aanschaft, krijgt het gedicht ‘Alone’ van Edgar Allan Poe cadeau: dertien minuten lang uiterst intens met ruwe stem voorgedragen op een bedje van zwevende keyboards en strijkers. Ihsahn blijft een bijzonder fascinerende artiest met een grote inventiviteit.


Tracklist:

Lend Me The Eyes Of The Millennia (5:48)
Arcana Imperii (4:53)
Såmr (5:27)
One Less Enemy (5:18)
Where You Are Lost And I Belong (5:13)
In Rites Of Passage (4:04)
Marble Soul (4:04)
Twin Black Angels (4:40)
Wake (4:25)

Bonus track:

Alone (poem by Edgar Allan Poe) (11:12)

Musicians:

Ihsahn: vocals, guitars, keyboards, bass
Tobias Ørnes Andersen: drums

Fredrik Åkesson: guitar on track 2
Angell Solberg Tveitan: marching drums on track 5




Geplaatst door Vera op maandag 09 juli 2018 - 20:43:00
Reageren is uitgeschakeld

Ga naar pagina   <<        >>  
Archive

SUOTANA: Land Of The Ending Time Vera @ (08 jul : 15:35) (01. CD Reviews 2018)
NO HOT ASHES: idem Vera @ (07 jul : 11:28) (01. CD Reviews 2018)
ORANGE GOBLIN: The Wolf Bites Back Vera @ (02 jul : 10:35) (01. CD Reviews 2018)
SOJOURNER: The Shadowed Road Vera @ (25 jun : 14:14) (01. CD Reviews 2018)
TENGIL: shouldhavebeens Vera @ (24 jun : 17:03) (01. CD Reviews 2018)
PRIMORDIAL: Exile Amongst The Ruins Vera @ (23 jun : 20:39) (01. CD Reviews 2018)
Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

64. CD reviews 2019
JOHN GARCIA AND THE BAND OF GOLD: Idem
Out of the sultry desert plains...
01. CD Reviews 2018
THORIUM: Thorium
Pure heavy metal fire!
01. CD Reviews 2018
KINGCROW: The Persistence
Again amazing progressive metal masterpiece!
01. CD Reviews 2018
EISREGEN: Satan Liebt Dich (MCD)
An in-betweenie for diehard fans...
01. CD Reviews 2018
KHORADA: Salt
Excellent after Agalloch outfit...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org