Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930




vrijdag 22 april 2011
CRUACHAN: Blood On The Black Robe



Release: 2011-04-18
Style: Celtic folk/black metal
Label: www.candlelightrecords.co.uk
Website: www.cruachanireland.com
My Space: www.myspace.com/cruachanfanpage
Country: Ireland, Dublin
Playing Time: 58:27
Cat. N°:
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

The love for Celtic music, harsh metal with the nearest approach to black metal, history and mythology are caught in innovative compositions by the Irish Cruachan for years. Long before the commercial rush for folk/pagan metal, they put a new musical hybrid on the map with ‘Tuatha Na Gael’ (1995). The tendency which was already noticeable on their previous studio album ‘The Morrigon’s Call’ – a return to their harsher roots – has expanded on ‘Blood On The Black Robe’. This evolution was speeded up by the departure of female singer Karen Gilligan early 2010. The band took the opportunity to (slightly) change its direction and that results in a real stunner. And they have the support of new label Candlelight!

Irish artists always created art with a self-willed, signature identity. Thus Cruachan sounds much more authentic than all these modern, new pagan metal bands. They use a diverse assortment of traditional instruments to add a folkloristic tinge to their sturdy metal. You see the green island right before your eyes when the intro with bodhràn drums resounds. Sonorous guitars with violin soon pass into a very pugnacious song. ‘I Am Warrior’ leaves no doubt about it: the fires have been lit and they are burning strong amongst the Cruachan clan! ‘The Column’, a song about the Irish role in the Spanish civil war, is inciting as well with long instrumental parts only Cruachan can invent. In ‘Thy Kingdom Come’ they really cut loose. This is a fast and furious song, but yet with an unexpected end with quiescent acoustic guitars. Even if Karen does not belong to the permanent line-up anymore, she still can be heard in three songs as guest vocalist. The ultra melancholic ‘An Bean Sidhe’ is one of them. The contrast between the melancholic beginning and the outburst with savage scream is magnificent! Somewhat sweeping and epic, this track again continues in a very raucous manner. In ‘The Voyage Of Bran’ folk influences are more prominent and consequently one can hear a (small) vocal contribution of Karen again here. The title track is very heroic and battle-like, while we can speak of nearly pure black metal in ‘Primeval Odium’ and ‘Pagan Hate’, yet with refined folk instruments. Those who think that Cruachan had become a bit too folksy lately, will embrace the band again with ‘Blood On The Black Robe’. Just like Keith Fay says in the interview: no jolly drinking tunes on this album. It is the soundtrack of genuine melancholy of the Irish folks. An essential release!


Nederlands:

De liefde voor Keltische muziek, heftige aan black verwante metal, geschiedenis en mythologie wordt al menige jaren door het Ierse Cruachan in innovatieve composities vertolkt. Lang voor er een ware stormloop naar folk/pagan metal ontstond, zetten ze met ‘Tuatha Na Gael’ (1995) een nieuwe muziekhybride op de kaart. De tendens die op het vorige studioalbum ‘The Morrigon’s Call’ al merkbaar was – een terugkeer naar de hardere wortels – heeft zich op ‘Blood On The Black Robe’ verder doorgezet. Dit proces werd bespoedigd door het vertrek van zangeres Karen Gilligan in het begin van 2010. De band nam deze gelegenheid te baat om de koers lichtjes te wijzigen en dat resulteert in een knaller van jewelste. Hierbij krijgen ze de steun van nieuw label Candlelight.

De Ierse volksaard heeft steeds kunst opgeleverd met een eigenzinnige identiteit. Cruachan klinkt dan ook vele malen authentieker dan vele moderne pagan bands. Ze gebruiken een hele reeks traditionele instrumenten om hun beenharde metal een folkloristisch tintje mee te geven. Je ziet het groene eiland al zo voor je wanneer de intro met de typische bodhràn drums weerklinkt. De heldere gitaren met viool gaan al spoedig over in een erg strijdvaardig nummer. ‘I Am Warrior’ laat er geen twijfel over bestaan: het vuur laait hoog op in de Cruachan clan! ‘The Column’, een song over de Ierse rol in de Spaanse burgeroorlog, is al even opzwepend met lange instrumentale stukken zoals alleen Cruachan ze kan verzinnen. In ‘Thy Kingdom Come’ steekt men nog een tandje bij. Snel en rossend raast dit nummer verder tot op het einde plots rustige heldere klanken weerklinken. Ook al hoort Karen niet meer tot de vaste bezetting, ze is in drie nummers nog wel te horen als gastzangeres. Het weemoedige ‘An Bean Sidhe’ is er één van. Het contrast tussen het melancholieke begin en de uitval met woeste schreeuw is prachtig. Enigszins slepend en episch krijgt dit nummer toch nog een bijzonder ruw vervolg. In ‘The Voyage Of Bran’ zijn de folk invloeden ook wat sterker en niet toevallig is hun ook weer een (kleine) vocale bijdrage van Karen te horen. Het titelnummer is eveneens bijzonder heroïsch en strijdvaardig, terwijl we in ‘Primeval Odium’ en ‘Pagan Hate’ van pure black metal kunnen spreken, maar dan toch verrijkt met geraffineerde folk instrumenten. Wie Cruachan de laatste jaren een beetje te folky vond worden, kan met ‘Blood On The Black Robe’ de band terug in zijn/haar armen sluiten. Zoals Keith Fay al zei in het interview: op dit album geen vrolijke drinkliederen. Het is de soundtrack van de melancholieke ziel van het Ierse volk. Verplichte aanschaf!

Tracklist:

To War (0:55)
I Am Warrior (5:20)
The Column (7:13)
Thy Kingdom Come (4:27)
An Bean Sidhe (5:50)
Blood On The Black Robe (6:39)
Primeval Odium (7:18)
The Voyage Of Bran (4:20)
Brian Boru’s March (3:30)
Pagan Hate (5:13)
The Nine Year War (7:21)

Musicians:

Keith Fay: vocals, guitars, bodhran, mandolin, bouzouki, banjo, percussion
John Fay: tin whistle, Irish flute, Uilleann Pipes, low whistle, artwork
John Ryan: violin, banjo, bouzouki, tin whistle, keyboards
John Clohessy: bass, backing vocals
Colin Purcell: drums, percussion

Guest appearances:
Karen Gilligan: guest vocals on three tracks




Geplaatst door Vera op vrijdag 22 april 2011 - 20:09:14
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

     
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2020
BLOODBOUND: Bloodheads United (EP vinyl)
Special issue for power metal fans...
01. CD Reviews 2020
THEOPHAGIST: I Am Abyss
Death/metalcore from Luxembourg...
01. CD Reviews 2020
FALLEN ARISE: Enigma
Very nice surprise in symphonic metal!
01. CD Reviews 2020
ME AND THAT MAN: New Man, New Songs, Same Shit Vol. I
Second solo album from Nergal, folky blues!
01. CD Reviews 2020
TETHRA: Empire Of The Void
Italian doom & death tristesse...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org