Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon



1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031
zaterdag 13 augustus 2011
Roger Daltrey - Lokerse Feesten - 30/07/2011


Tekst: Geert Ryssen
Pics: Franky Bruyneel




Tussen een optreden van Daan en OMD staat Roger Daltrey geprogrammeerd, de legendarische frontman van The Who. Hij zal de al even legendarische rockopera 'Tommy' vertolken, maar dat moet toch even met een korreltje zout worden genomen. Daltrey kondigt al meteen aan dat hij niet de tijd krijgt om het gehele werk te spelen en dus een selectie zal brengen. Met een vijfkoppige band zet hij in met twee hits van The Who. 'I Can See For Miles' en 'Pictures of Lily' waarop hij jammer genoeg door gebrek aan toonvastheid de mist in gaat. Hij warmt zich verder op met een trits van rootsy songs en zet dan de ouverture van Tommy in. Plots bloeit er een andere wereld open. Het stuk is meer dan veertig jaar oud, maar staat compositorisch nog steeds als een huis. De band weet de instrumentale partijen moeiteloos uit hun instrumenten te toveren en Daltrey zwaait zoals vanouds zijn microfoon als een lasso in het rond.










Het volle festivalterrein komt helemaal tot leven als de eerste akkoorden van 'Pinball Wizzard' uit de PA knallen. De Tommy medley wordt afgesloten met het legendarische 'See me, Feel Me', het nummer dat de groep wereldwijde bekendheid bezorgde dank zij de film van het Woodstock Festival. Daltrey vervolgt met het titelnummer van de laatste lp die door The Who werd gemaakt in de originele bezetting. 'Who Are You' is ook de laatste echt grote song die ze ooit opnamen. Daltrey is nu op kruissnelheid en geeft het enthousiaste publiek nog 'Behind Blue Eyes' en een vlammende versie van 'Young man Blues', een nummer dat de geschiedenis ingaat dank zij de onovertroffen lp 'Live At Leeds'. Als afsluiter krijgen we geen 'Won't Get Fooled Again', maar wel 'Baba O’ Riley'. Dit was op de eerste nummers na, anderhalf uur ferm genieten. Daltrey is nog een kranige zestiger die met passie zijn kunst debiteert. Zijn band is uiterst professioneel en overtuigend, maar mist wel de razernij van de originele bezetting met Townsend, Entwistle en Moon. De laatste twee hebben jammer genoeg reeds het tijdelijke voor het eeuwige ingeruild en dat komt dus nooit meer terug. De tijdloze muziek van The Who blijft echter staan als een rots in de branding.





Aangemeld door Geert Ryssen






Geplaatst door Vera op zaterdag 13 augustus 2011 - 15:47:33
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2020
NIGHT IN GALES: Dawnlight Garden
Recommended for melodic death freaks...
01. CD Reviews 2020
WARKINGS: Revenge
Enjoyable firm power metal from unknown outfit...
01. CD Reviews 2020
CONSTRAINT: Tides Of Entropy
Very good symphonic power metal with skills...
01. CD Reviews 2020
AIRBAG: A Day At The Beach
Superb blend of Floyd and new wave...
01. CD Reviews 2020
WILDERUN: Veil Of Imagination
Very well-crafted symphonic heaviness...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org