Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon



1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031
zondag 04 september 2011
DRACONIAN: A Rose For The Apokalypse



Release: 2011-06-24
Style: gothic/doom metal
Label: www.napalmrecords.com / www.hardlifepromotion.nl
Website: www.draconian.se
MySpace: www.myspace.com/draconianmusic
Country: Sweden
Playing Time: 1h 4m 52s
Cat. N°: NPR 376
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9,5/10


English:

Draconian knows the art of keeping the aficionados of their obscure symbiosis of doom and gothic metal a little bit hungry: they do not release an album too often and their concerts are exquisite unique events, rather than something we can take for granted. When the enigmatic Swedish masters of ‘tristesse’ eventually come up with something new, it is top notch quality stuff. Their fourth studio album (if we do not count the so-called bonus CD ‘The Burning Halo’) has also been a long and intensive craftwork. But do not fear, ‘A Rose For The Apokalypse’ has turned into a masterpiece again, leading you through a world of bittersweet romanticism. The theme of the end of times with the rose as earthly symbol is a perfect match.

One of the salient and strong features of this band from Säffle (Sweden) is that they can be spotted out of thousand bands. The compositions with the ever melancholic guitar lines of Johan Ericson are relished with the rolling-thunder, raucous growls of poet Anders Jacobsson and the dreamy, on this album more folkloristic, female vocals of Lisa Johansson. Add a proper amount of soaring keyboard layers for an empyrean atmosphere and you have a blueprint of what you can expect. When we dig deeper into the musical evolution of the band, we can notice that female vocals have increased the last years and the pace is faster from time to time. The latter feature already gets obvious in the opening track ‘The Drowning Age’. Man, that’s an uppercut to start with! But well, okay, after this ultra heavy start Draconian soon flies towards familiar areas with drawn-out, compelling guitar leads and rough grunts contra lovely female vocals as ultimate characteristic feature. The band invited violinist Olof Göthlin on this album, consequently you can find a few graceful violin parts on this album. ‘The Last Hour Of Ancient Daylight’ can be watched as video in the meantime, while ‘End Of The Rope’ includes the most ‘smooth gothic’ influences. Always take this with a grain of salt with Draconian, since compelling doom happens to be their trademark. The lengthy songs have captivating spoken fragments; listen to the centre part of ‘Elysian Night’ that leaps to the eye with its nearly pop-like beginning. In every song they work with contrasts, so that acoustic guitar fragments usually pass into ponderous doom riffs while the guitar soloing is ultra melodious and howling. In ‘The Quiet Storm’ they have put some distortion on Lisa’s vocals, resulting in a kind of Hooverphonic feel. In this song they build up tension in a wonderful manner. The most beautiful melodies can be heard in the next ‘The Death Of Hours’. It cannot get more graceful! And what shall we think of the soaring intermezzo in occluding track ‘Wall Of Sighs’? This only accentuates the heaviness of the surrounding heavy doom riffs. Thus ‘A Rose For The Apokalypse’ offers you an hour of phenomenal escapism in this hectic world. In other words: this is how being a bit estranged from the world can lead to ultimate beauty.


Nederlands:

Draconian verstaat de kunst om de liefhebbers van hun obscure symbiose van doom en gothic metal een klein beetje hongerig te houden: ze brengen niet al te dikwijls een album uit en hun concerten zijn eerder een exquis unicum dan van vanzelfsprekende regelmaat. Wanneer de enigmatische Zweedse treurmeesters dan eens met iets nieuws komen is het meteen van torenhoge kwaliteit. Ook aan hun vierde studioalbum (als we de zogenaamde bonus cd ‘The Burning Halo’ niet meetellen) hebben ze lang en intensief gewerkt. ‘A Rose For The Apokalypse’ is echter weer een meesterwerk dat je meevoert naar een wereld vol bitterzoet romanticisme. Het thema van het einde der tijden met de roos als aards symbool is dan ook treffend gekozen.

Eén van de sterke punten van deze band uit Säffle (Zweden) is dat ze herkenbaar zijn uit duizenden. De composities met de immer weemoedige gitaarlijnen van Johan Ericson worden ingekleurd door de rollende, ruwe grunt van dichter Anders Jacobsson en de dromerige, op dit album naar folk neigende, vrouwelijke vocalen van Lisa Johansson. Voeg daar een flinke laag zwevende keyboards aan toe voor heel wat sfeer en je hebt een blauwdruk van wat je kan verwachten. Wanneer we even dieper graven in de muzikale evolutie van de band, kunnen we noteren dat er de laatste jaren meer vrouwenzang is en dat het tempo al eens flink opgedreven wordt. Dat laatste wordt al meteen duidelijk in openingstrack ‘The Drowning Age’. Is dat even een uppercut bij het begin! Maar goed, na dit heftige begin zweeft Draconian toch het alom bekende terrein binnen met slepende gitaren en ruwe grunts contra lieflijke vrouwenzang als ultiem kenmerk. De band nodigde op dit album violist Olof Göthlin uit, zodat je in sommige nummers ook wat sierlijke vioolstrijkjes hoort. ‘The Last Hour Of Ancient Daylight’ kan je inmiddels ook als videoclip bekijken, terwijl ‘End Of The Rope’ de song is met het meeste ‘vlotte gothic’ invloeden. Neem dit vlot bij Draconian altijd met een korrel zout, want slepende doom is hun handelsmerk. De lange songs hebben beklijvend gesproken stukken; luister naar het middenstuk van ‘Elysian Night’ dat opvalt door zijn bijna poppy begin. In elk nummer werkt men met contrasten, zodat akoestische gitaarfragmenten meestal overgaan in zinderende doom riffs terwijl de gitaarsolo’s ultra melodieus en huilend blijven. In ‘The Quiet Storm’ heeft men wat vervorming op Lisa’s vocalen gezet, zodat men een Hooverphonic effect kreeg. In dit nummer wordt de spanning op meesterlijke wijze opgedreven. De mooiste melodieën horen we in het daaropvolgende ‘The Death Of Hours’. Sierlijker kan het niet! En wat te denken van het zwevende intermezzo in afsluiter ‘Wall Of Sighs’? Dit accentueert alleen maar de heftigheid van de omringende zware doom riffs. ‘A Rose For The Apokalypse’ biedt je dan ook weer een uur fenomenaal escapisme in deze hectische wereld. Of hoe een beetje wereldvreemd zijn kan leiden tot grote schoonheid…


Tracklist:

The Drowning Age (7:18)
The Last Hour Of Ancient Sunlight (5:26)
End Of The Rope (6:34)
Elysian Night (7:52)
Deadlight (6:52)
Dead World Assembly (5:52)
A Phantom Dissonance (5:39)
The Quiet Storm (6:37)
The Death Of Hours (7:48)
Wall Of Sighs (5:14)

Musicians:

Anders Jaconsson: vocals
Lisa Johansson: vocals
Johan Ericson: lead & rhythm guitars
Daniel Arvidsson: rhythm guitars
Fredrik Johansson: bass
Jerry Torstensson: drums




Geplaatst door Vera op zondag 04 september 2011 - 14:28:06
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2020
WARKINGS: Revenge
Enjoyable firm power metal from unknown outfit...
01. CD Reviews 2020
CONSTRAINT: Tides Of Entropy
Very good symphonic power metal with skills...
01. CD Reviews 2020
AIRBAG: A Day At The Beach
Superb blend of Floyd and new wave...
01. CD Reviews 2020
WILDERUN: Veil Of Imagination
Very well-crafted symphonic heaviness...
01. CD Reviews 2020
OSI AND THE JUPITER: Appalachia (EP)
Neo folk from the US...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org