Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930




vrijdag 06 januari 2012
ESOTERIC: Paragon Of Dissonance



Release: 2011-11-11
Style: atmospheric, psychedelic doom metal
Label: www.season-of-mist.com
Website: www.esotericuk.net
MySpace: www.myspace.com/esotericuk
Country: UK
Playing Time: CD 1: 45:28 / CD 2: 48:36
Cat. N°: SOM 248
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

English doomsters Esoteric have been an established magnitude in the funeral doom/drone genre for quite some time. Formed in 1992 they always did their idiosyncratic thing: composing lengthy, extensive doom eposes in which psychedelic moments pass into a concrete wall of drone guitars. After releasing their previous album ‘The Maniacal Vale’ in June 2008, the band went through a busy time. More than ever the five-piece hit the road to convince the crowds of their fascinating and sometimes trance inducing musical wanderings.

In the meantime new musical ideas turned into fully-fledged tripping séances, so that they could enter their own Priory Recording Sound Studios with a bulging basket of ideas, preserving it all for posterity. It has become – just as several predecessors – a double CD with seven lengthy mammoth compositions, giving you entrance to one hour and a half residence in the exquisite doom universe of Esoteric. The guys completely come up to our expectations again. ‘Abandonment’ is – according to Esoteric standards – quite a surprise. Of course the foundation is slow and drawn out, while the caveman grunts of guitarist/moving spirit Greg Chandler serpentine through heavy riffs like a full-stuffed boa constrictor, but the permanent guitar solos are remarkable active and in one word brilliant. They work their way towards a climax in a true guitar Walhalla. The thirteen minutes are over before you notice it and brim with sublime twists and turns. ‘Loss Of Will’ is slower and piano sets in, in the beginning, although this is mainly a guitar oriented album. Solos are a constant feature and they are fortunately put affront in the mix, something that was lacking on the former album. Repetitive patterns, slowly moving to a different timbre remain a trademark; obviously noticeable in ‘Cipher’. Psychedelic influences pop up in ‘Non Being’, creating a spatial, otherworldly feel.

Maybe it is thanks to the recruitment of new guitarist Jim Nolan that guitar solos are so emotive and melodious now. If that’s the case, I grandly thank the guy for his injection in the band. Anyway, it adds a kind of catchiness to the album. The departure of keyboardist Oliver Goyet results in a thrifty use of keys on ‘Paragon Of Dissonance’. On the second disc we hear a bit soaring keyboards/organ in the beginning of ‘Disconsolate’, but that’s it concerning keyboards. This is right away one of my favourite tracks. Keyboards are mingled with plucking semi-acoustic guitars and a terse outburst is followed by magnificent guitar work, going from sensitive to wild. There are only three long compositions on this second disc, but the monumental wall of guitars is regaled with enough gracious ornaments to keep you focused and give you food for dreaming. Esoteric will always be praised only by a selected circle of fans, but when you are not familiar with their music I suggest having a listen to this album to start with. I guess they will never get more accessible than this.


Nederlands:

De Engelse doomsters van Esoteric horen al jaren bij de zware kanonnen van het funeral doom drone genre. Opgericht in 1992 doen zij al die tijd hun eigen ding, namelijk componeren van lange, uitgesponnen doom epossen waarin psychedelische momenten overgaan in een betonnen muur van drone gitaren. Na de release van het vorige album ‘The Maniacal Vale’ in juni 2008 brak er een drukke tijd aan voor de band. Meer dan ooit ging het vijftal op pad om de fans te overtuigen van hun fascinerende en soms trance verwekkende muzikale omzwervingen.

Intussen werden nieuwe muzikale ideeën gerijpt tot volwaardige trippende seances, zodat men met een uitpuilende korf vol ideeën wederom de eigen Priory Recording Studio introk om dit vast te leggen voor het nageslacht. Het werd – net als zijn voorganger – een dubbelalbum met zeven lange mammoetcomposities, goed voor een verblijf van anderhalf uur in het exquise doomuniversum van Esoteric. De heren doen hun naam weer alle eer aan. ‘Abandonment’ is – naar Esoteric normen – verrassend te noemen. Natuurlijk is de basis traag en slepend, terwijl de grotgrunt van gitarist/bezieler Greg Chandler zich tussen de zware riffs kronkelt als een volgevreten boa constrictor, maar de constante gitaarsolo’s zijn opvallend actief en in één woord schitterend. Men werkt naar een climax toe in een waar gitaarwalhalla. De dertien minuten zijn zo voorbij en kennen sublieme wendingen. ‘Loss Of Will’ is een pak trager en piano doet zijn intrede in het begin, maar dit is vooral een gitaargericht album. De solo’s zijn een constante en ze zijn (gelukkig) vooraan in de mix gezet, iets wat me op het vorige album ontbrak. Repetitieve patronen die langzaam een andere klankkleur aannemen blijft echter het handelsmerk; duidelijk waarneembaar in ‘Cipher’. Psychedelische invloeden duiken op in ‘Non Being’, hierdoor een ruimtelijk, onwerelds gevoel creërend.

Misschien hebben we aan de komst van nieuwe gitarist Jim Nolan te danken dat de gitaarsolo’s zo emotioneel en melodieus zijn. Dan dank ik de man voor zijn injectie in de band. In elk geval maakt dit het album iets toegankelijker. Het vertrek van toetsenist Oliver Goyet maakt dat het gebruik van keyboards op dit album zeer spaarzaam is. Op album nummer twee horen we in ‘Disconsolate’ nog een beetje zweverig orgel in het begin, maar dat is alles wat betreft toetsen. Dit is trouwens meteen één van mijn favorieten. De keyboards krijgen gezelschap van tokkelende gitaren, na een kernachtige uitval is er later weer prachtig gitaarwerk dat evolueert van gevoelig naar wild. Slechts drie lange composities op dit tweede schijfje, maar de monumentale gitaarmuur kent genoeg gracieuze ornamenten om lekker bij weg te dromen. Esoteric zal altijd slechts in selecte kring op handen gedragen worden, maar indien je onbekend bent met hun muziek raad ik aan om toch eens een luisterbeurt te wagen. ‘Toegankelijker’ dan dit worden ze waarschijnlijk nooit.


Tracklist:

CD 1:

Abandonment (13:32)
Loss Of Will (7:04)
Cipher (9:14)
Non Being (15:29)

CD 2:
Aberration (15:44)
Disconsolate (15:32)
A Torrent Of Ills (17:15)

Musicians:

Greg Chandler: vocals, guitars
Gordon Bicknell: guitars
Jim Nolan: guitars
Mark Bodossian: bass
Joe Fletcher: drums




Geplaatst door Vera op vrijdag 06 januari 2012 - 13:08:47
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

     
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2020
BLOODBOUND: Bloodheads United (EP vinyl)
Special issue for power metal fans...
01. CD Reviews 2020
THEOPHAGIST: I Am Abyss
Death/metalcore from Luxembourg...
01. CD Reviews 2020
FALLEN ARISE: Enigma
Very nice surprise in symphonic metal!
01. CD Reviews 2020
ME AND THAT MAN: New Man, New Songs, Same Shit Vol. I
Second solo album from Nergal, folky blues!
01. CD Reviews 2020
TETHRA: Empire Of The Void
Italian doom & death tristesse...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org