|
IRON FIRE: Voyage Of The Damned
English:
Nederlands:
Telkens weer las je in de besprekingen van vorige Iron Fire albums de woorden ‘traditioneel’, ‘je weet wat je kunt verwachten: aanstekelijke power metal’, of dat Iron Fire experimenten schuwt. Deze opmerkingen kunnen de kast in. Is dit Iron Fire, de Deens band van zanger Martin Steene die me ooit vertelde ook van doom metal te houden en dit later bewees door ook even in te springen bij Saturnus? Ja hoor en ze hebben foert gezegd tegen alle verwachtingspatronen en een (erg goed!) album gemaakt dat erg donker en amper meezingbaar is. Je dient het zelfs een paar keren aandachtig te beluisteren voor het dubbeltje valt en dat zal toch wel een verrassing zijn voor de oudere fans van Iron Fire. Deze tendens werd trouwens al ingezet toen de band in december het acht minuten durende ‘A Token Of My Hatred’ coverde van Virgin Steele.
De basis van gespierde power metal blijft wel aanwezig, maar wordt verrijkt met tal van andere invloeden. Meer dan ooit komen orkestrale arrangementen (door Rune van Saturnus!) aan bod in de muziek. Dat merken we al in de filmische intro ‘The Dark Beyond’ waarin een sfeer wordt gecreëerd die me doet denken aan het begin van een Amon Amarth concert. ‘Enter Oblivion OJ-666’ is een vreemd beestje: enerzijds snelle power metal, maar even waant ge u in een Killing Joke new wave sfeer door de keyboards en lage zang. Herkenbaar is de stem van Steene en natuurlijk ook het mooie gitaarwerk van Kirk Backarach. ‘Taken’ zwelt aan tot mediumtempo zware riffs en in de zang wordt er een tandje bij gestoken met enige sporadische grunts, iets wat wel meer voor komt op dit album, zij het door Steene zelf, of door gastzangers als Ivan Grosmeyer of Dave Ingram. Verrassend is de keyboard solo in dit nummer. Soms werkt men met vervormde stemmen (het pittige ‘Slaughter Of Souls’), een enkele maal zijn er wat koren in het voor de videoclip uitverkoren ‘Leviathan’ dat vrij catchy is, maar ook een knappe gitaarsolo biedt. Elk nummer is anders, want vervolgens kunnen we ‘The Final Odyssey’ een zwaar beladen ballad noemen, met veel pathos gezongen met een hymneachtig karakter. Snelle power metal met een ruwere echo in de zang, dat horen we in ‘Ten Years In Space’, terwijl het erg lange titelnummer niet alleen vocaal (gast: Nils K. Rue), maar ook muzikaal wel wat weg heeft van Pagan’s Mind. Enige dramatiek wordt hier niet geschuwd. Ook de andere songs weten aardige contrasten in te bouwen, zodat de progressieve power metal met een likje verf in de vorm van orkestratie niet altijd gemakkelijk te volgen is, maar ditmaal een aardige kluif vormt voor muziekfans die de muziek graag wat laten inwerken alvorens tot een oordeel over te gaan. Jakob Hansen heeft de veelgelaagde muziek een degelijke mix gegeven.
Tracklist:
The Dark Beyond (1:26)
Enter Oblivion OJ-666 (4:13)
Taken (5:12)
Slaughter Of Souls (5:13)
Leviathan (5:54)
The Final Odyssey (5:58)
Ten Years In Space (4:12)
Voyage Of The Damned (10:07)
With Different Eyes (4:33)
Dreams Of The Dead Moon (5:18)
Verge To Collide (4:34)
Realm Of Madness (4:04)
War Master Of Chaos (3:36)
| Musicians:
Martin Steene: vocals
Kirk Backarach: guitars
Martin Lund: bass
Fritz Wagner: drums
Guest appearances:
Dave Ingram (Benediction): vocals
Nils K. Rue (Pagan’s Mind): vocals
Ivan Grosmeyer: vocals
Rune Stiassny (Saturnus): keyboards, orchestration
|
Geplaatst door Vera op zondag 18 maart 2012 - 22:20:22
Reageren is uitgeschakeld
|
