|
PRIMAL FEAR: Unbreakable
English:
Nederlands:
Sommige bands bewijzen ook anno 2012 nog dat een hap traditionele heavy metal best een waar feestje kan zijn om naar te luisteren. Denken we bijvoorbeeld aan de recente albums van Accept, dan moeten we toegeven dat een clicheetje meer of minder niet deert wanneer een band zijn stiel kent. Datzelfde geldt voor het – eveneens uitmuntend in Duitse degelijkheid – al vijftien jaar in de running zijnde Primal Fear. Op de drie laatste albums, vanaf ‘Seven Seals’ dus, heeft de band rond Ralf Scheepers zijn horizon een beetje verbreed met enige symfonische/progressieve toevoegingen, maar na twee jaar toeren kwamen ze tot het besluit dat het nog steeds de simpele headbang-tracks zijn waar ze het meeste succes mee oogsten. Hoorden we Sonata Arctica onlangs niet net hetzelfde zeggen?
‘Unbreakable’ bulkt dus van uptempo, stevig rockende songs waar de vuisten spontaan de lucht in gaan. Na de simfonische intro is het al meteen raak met gebrulde leuzen en twin gitaarsolo’s van Alex Beyrodt en de Zweed Magnus Karlsson (hij is ook verantwoordelijk voor keyboards) in ‘Strike’ en ‘Give ‘em Hell’. Titels die weinig aan de verbeelding overlaten: klassieke riff rockers! In de single ‘Bad Guys Wear Black’ worden alle clichés boven gehaald zonder schaamte: we worden aangespoord tot ‘Bang Your Head’ en diens meer. Sinds het ‘In The Night’-album van Dream Evil hadden we het niet meer zo uitdrukkelijk gehoord. Men steekt nog een tandje bij in het speedy ‘And There Was Silence’, terwijl het typische ‘Unbreakable (part 2)’ en de ballad ‘Born Again’ ook meegaan in die eenvoudigere aanpak met een grote voorspelbaarheidfactor. Primal Fear gaat dus terug naar het geluid dat we op hun vijf eerste albums konden vinden.
Maar… er zijn witte raven voor ondergetekende. Het minder snelle ‘Metal Nation’ is meeslepend en beklijft met een basintermezzo en slepende gitaarsolo. Het acht minuten lange ‘Where Angels Die’ is de epische track van dit album en daarin wordt heden en verleden samengesmolten tot een kanjer van jewelste. Meer keyboards en symfonische arrangementen hier, dat wel, maar naar goede traditie bevalt dit ons meer dan de rechtlijnige hitsige songs. Ook verrassend is ‘Marching Again’. De simfonische intro is misleidend – hoewel retournerend in een gewichtig middenstuk – maar dit kunnen we best omschrijven als Primal Fear goes Helloween. Desalniettemin weet Primal Fear ons in krachtdadige vorm toch ook wel te charmeren en daar zit het jarenlange vakmanschap van de heren natuurlijk wel voor iets tussen. En het feit dat Ralf Scheepers nu eenmaal een stem heeft om velen naar huis te zingen. Judas Priest… die naam is nog niet gevallen in deze bespreking. Uitzonderlijk misschien, maar natuurlijk kunnen we niet over het hoofd zien dat de geest van die veteranen als vanouds dwaalt doorheen dit nieuwe werkje van Primal Fear. So what?
Tracklist:
Unbreakable (part 1) (1:36)
Strike (4:38)
Give ‘em Hell (3:05)
Bad Guys Wear Black (3:30)
And There Was Silence (5:12)
Metal Nation (5:11)
Where Angels Die (8:08)
Unbreakable (part 2) (6:05)
Marching Again (5:40)
Born Again (4:48)
Blaze Of Glory (3:55)
Conviction (3:49)
First pressing digipak:
Night Of The Jumps (bonus track) (3:54)
Videoclip ‘Bad Guys Wear Black’
| Musicians:
Ralf Scheepers: vocals
Magnus Karlsson: guitars, keyboards
Alex Beyrodt: guitars
Mat Sinner: bass, vocals
Randy Black: drums
Backing vocals: Ralf Scheepers, Mat Sinner, Oliver Hartmann, Erik Martensson
|
Geplaatst door Vera op zaterdag 21 april 2012 - 22:47:29
Reageren is uitgeschakeld
|
