|
HEADSPACE: I Am Anonymous
English:
Nederlands:
[Headspace] treedt uit de anonimiteit mits het indrukwekkende debuut ‘I Am Anonymous’. Nu is dat anoniem zijn betrekkelijk relatief, want deze nieuwe bandnaam herbergt kanjers als Adam Wakeman (zoon van Rick Wakeman van Yes’ gloriedagen en ettelijke jaren present in de begeleidingsband van Ozzy Osbourne), zanger Damian Wilson (Threshold, solocarrière en ook Maiden United), bassist Lee Pomeroy (welbekend van Steve Hackett, Rick Wakeman en It Bites), plus een gitarist (Pete Rinaldi) en een drummer (Richard Brook) die hun sporen in de Engelse muziekwereld wel verdiend hebben.
De band kende een ontspannen, ludiek begin in embryonale vorm: gewoon vrienden die even zouden jammen en zien wat er uit voort kwam. Adam Wakeman was de initiatiefnemer. Samen met gitarist Pete Rinaldi schreef hij het meeste materiaal, terwijl Damian Wilson zorgde voor de tekstuele diepgang. Het mag duidelijk wezen dat deze teksten doordacht en beschouwend zijn, meer bepaald opgebouwd rond het Kubler Ross model van omgaan met tragische gebeurtenissen in het leven, maar ook het thema ‘oorlog’ loopt als een rode draad doorheen dit eerste wapenfeit.
‘I Am Anonymous’ focust echter niet op instrumentaal vertoon van de begiftigde muzikanten, maar weet de luisteraar recht in het hart te raken. Daarbij is de emotionele zangprestatie van Wilson een belangrijke factor. Hij vertegenwoordigt het menselijke aspect in de lange composities, waarbij huzarenstukjes à la Dream Theater (dit album is gitaargericht en bevat een ongebreidelde dynamiek), elementen uit het Pink Floyd oeuvre (eerste song ‘Stalled Armageddon’ heeft de melodie van ‘High Hopes’ als terugkerend thema en het klokje in het sobere ‘Soldier’) en een flinke portie eigengereide muzikale vrijheid tot een verbluffend resultaat leiden. Opvallend is dat de composities weldra toegankelijk worden, ondanks hun exquise opbouw met vele wendingen en stemmingen. Daarbij weet de band telkens af te wisselen tussen beenhard (‘Die With A Bullet’) en ingetogen (het voor een soloalbum van Wilson geschreven ‘Soldier’ en het superieure ‘Daddy Fucking Loves You’). Ook al gaan sommige composities tot vijftien minuten lang, geen moment verslapt de aandacht of heb je het gevoel met progressieve krachtpatserij te maken te hebben. Dat is een verdienste. Vreemd genoeg doet de zang van Wilson me meermaals aan Jon Anderson denken (wanneer hij voluit gaat), maar dan zonder het irritante nasale aspect. Een belangrijk gegeven hierbij is dat elke song een pareltje op zich is en we geen enkel zwak moment konden detecteren. Dit is een album dat hoog in de jaarlijsten van elke progressieve rockfan gaat eindigen, en terecht!
Tracklist:
Stalled Armageddon (8:07)
Fall Of America (10:28)
Soldier (3:44)
Die With A Bullet (8:25)
In Hell’s Name (9:31)
Daddy Fucking Loves You (15:00)
Invasion (8:28)
The Big Day (9:54)
| Musicians:
Damian Wilson: vocals
Pete Rinaldi: guitars
Adam Wakeman: keyboards
Lee Pomeroy: bass
Richard Brook: drums
|
Geplaatst door Vera op woensdag 04 juli 2012 - 12:22:57
Reageren is uitgeschakeld
|
