|
HOLY KNIGHTS: Between Daylight And Pain
English:
Nederlands:
Net als het ietwat bekendere Thy Majestie, komt Holy Knights uit Palermo, de hoofdstad van Sicilië. Bovendien horen we ook Thy Majestie gitarist Simone Campione op dit tweede album van deze symfonische power metallers. Dat is nieuw, want Holy Knights heeft een opmerkelijk verleden. De andere twee leden (zie info onderaan) brachten immers in 2002 met andere medemuzikanten het goed ontvangen debuut ‘Gate Through The Past’ uit. Daarna ging de band ten onder aan interne problemen. We konden de leden terug vinden in bands als Thy Majestie, Trinakrius en Crimsonwind. Niet zo’n glorieus begin dus…
Anno 2012 – maar liefst tien jaar later – lijkt de hemel geklaard. In triovorm wordt een verdienstelijk symfonisch power metal album ‘Between Daylight And Pain’ gepresenteerd via het Milanese Scarlet Records. Het herbergt de Italiaanse flair voor pathos, vertoont een overvloed aan neoklassieke solo’s in een kristalheldere productie en laat ons opmerken dat toetsenist Dario een typisch Italiaanse zanger is: geladenheid en bombast worden niet geschuwd, alsof men constant op het toneelpodium staat. Toch is ‘Between Daylight And Pain’ best een goed album. De toetsen zorgen voor gelaagdheid, terwijl gitaarwerk varieert van heldere tokkel tot geestverruimende cataracten. Het is drukke muziek, gebracht met een zekere ‘overposure’, maar de charmante Italiaanse ziel is volop present in deze acht composities. In eerste instantie lijkt alles overweldigend tout court, maar spoedig besef je dat deze band meer dan een kopie is van eerdere Italianen (al kunnen we invloeden van Rhapsody, Vision Divine en zelfs DGM en Empyrios niet ontkennen).
De songs wisselen voortdurend van energieke drukte naar beschouwende kalmte, ook de zang volgt deze tendens. Toch willen we even speciale aandacht voor het prachtige ‘Beyond The Mist’ dat strijdvaardigheid koppelt aan zwevende Pink Floyd achtige passages. De songs worden gelardeerd met klassieke arrangementen die net niet te overdadig zijn. ‘Glass Room’ met zijn klassieke start en krachtig gezongen vervolg is daar een mooi voorbeeld van. We hoeven niet extra te vermelden dat dubbele basdrums hier heersen. Drummer Florio is er niet vies van. In het laatste nummer ‘The Turning To The Madness’ getuigt men van iets meer experimenteerdrift met een mooie glijdende gitaarsolo, een symfonisch stuk en zang in het progressieve genre. Al klinkt die dramatische zang even later dan weer te geforceerd. Toch is dit een sfeervol nummer waarbij snelheid even aan de kant gezet wordt en mooie gitaarsolo’s hand in hand gaan met geluiden van onweer en klokgelui. Typisch Italiaans maar fijn!
Tracklist:
Mistery (5:11)
Frozen Paradise (5:39)
Beyond The Mist (5:40)
11 September (5:02)
Glass Room (5:19)
Wasted Time (4:50)
Awake (4:16)
The Turning To The Madness (6:02)
| Musicians:
Dario di Matteo (Mark Raven): vocals, keyboards
Simone Campione: guitars, bass
Udio Florio (Claus Jorgen): drums
|
Geplaatst door Vera op vrijdag 21 september 2012 - 23:47:55
Reageren is uitgeschakeld
|
