|
DYNFARI: Sem Skugginn
English:
Nederlands:
Door zijn afgezonderde positie in het Europese gebied heeft IJsland altijd zijn eigenheid behouden. Dit had ook zijn weerslag op muzikale prestaties. Zonder uitzondering werden deze als authentiek en lichtjes speciaal beschouwd. Dynfari voegt zich daar aan toe met een tweede album ‘Sem Skugginn’. Dit is een muzikaal project van twee multi instrumentalisten: Jon Emil en Johann Örn, twee jonge gasten die treden in de voetsporen van Sigur Rós en Solstáfir en zonder hun helden naar de kroon te steken toch 74 minuten muziek afleveren waar je heerlijk kan op wegdromen om de natuur langzaam maar zeker bezit te laten nemen van al je botten en mijmeringen.
Het mag dan een beetje bevreemdend zijn, deze jonge gasten (live bijgestaan door twee buddies) komen er goed mee weg. Het duo sloeg de handen in elkaar in 2010 en hun atmosferische post black metal leidt ons doorheen een muzikaal spectrum om U tegen te zeggen. Meest beklijvend is het meer dan acht minuten durende ‘Glötun’. Op ingetogen orgelklanken wordt een monoloog afgestoken, later open bloeiend tot dialoog wanneer een vrouw ook enkele lijntjes in brengt. Trage gitaarnoten en lange instrumentale passages brengen ons in de sfeer. Sfeer… daar gaat het om bij ‘Sem Skugginn’, al zijn er vanaf ‘Hjartmyrkvi’ serieuze, alles verschroeiende black metal uitvallen. Neurosis fans doen er goed aan dit even te beluisteren. Solstáfir fans evenzeer, de verstilde passages die telkens overgaan in momenten van woede en onmacht worden muzikaal degelijk in beeld gebracht. Tijdens ‘Myrkrasalir’ wordt het allemaal een beetje groezelig en fragmentarisch in beeld gebracht, dat geef ik toe, met zin in experimenteren. En toch kunnen we de verdoken maar melodische leads in ‘Stillt’ best waarderen. Veel tokkelende semi-akoestische gitaarfragmenten komen voor, maar zij leiden allen tot rigoureuze uitbarstingen. Waar gaat dit over? De teksten – als ze al verstaanbaar zouden zijn – zweren bij de plaatselijke taal. Een spraakverwarring van Babylonische omvang dringt zich op. Men is zich zelfbewust van de nietigheid van de mens, daarop geeft de band van jetje op een keur aan filosofische teksten. De mensheid is slechts een momentopname in de geschiedenis, vergeleken met de eeuwigheid van de ouderdom van het universum. Daar komt het op neer en dat wordt perfect uitgeschreeuwd door onze protagonisten, die geen blad voor de mond nemen tijdens diepgaande beschouwingen. Een album dat een bepaalde stemming vereist, maar langzaam zal doordringen in je onderbewustzijn wanneer je er de tijd voor neemt.
Tracklist:
Glötun (8:44)
Hjartmyrkvi (15:32)
Svartir Himnar (7:02)
Myrkrasalir (8:18)
Stillt (3:20)
Augnablik (8:15)
Sem Skugginn I (11:30)
Sem Skugginn II (5:33)
Eilifð (5:40)
| Musicians:
Jón Emil: percussion, guitars
Jóhann Örn: vocals, bass, guitars
Live musicians:
Jón Pór: guitars
Hjálmar: bass
|
Geplaatst door Vera op vrijdag 28 december 2012 - 23:29:02
Reageren is uitgeschakeld
|
