Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2021 / 2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon


12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031

vrijdag 15 maart 2013
SEPTICFLESH: Mystic Places Of Dawn (re-release with EP)



Release: 2013-01-18
Style: dark metal
Label: www.season-of-mist.com
Website: www.septicflesh.com
Facebook: www.facebook.com/septicfleshband
Country: Greece
Playing Time: 1h 16m 23s
Cat. N°: SOM 274
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

It was kind of strange that I noticed a new Septicflesh album in the upcoming releases without any fuzz in the media. But naturally ‘Mystic Places Of Dawn’ is not new work, but a re-mastered version of the debut album of 1994. This album has been re-released before in 2002, but now they have added the EP ‘Temple Of The Lost Race’ to it, so we can enjoy about one hour and a quarter of excellent music. Band member Seth created new artwork for it in his morbid style.

The Greek band has returned strongly to the scene in recent years with albums such as ‘Communion’ (2008) and ‘The Great Mass’ (2011) where wealthy orchestral arrangements added more grace and élan to the brutal death/black metal. On ‘Mystic Places Of Dawn’ they still had quite a rudimentary approach, yet important signs of the enormous potential of the Greek band can be spotted obviously. It is not a coincidence that this Hellenistic conglomerate was founded way back in 1990 (!) by Spiros “Seth” Antoniou (vocals, bass), Sotiris Vayenas (guitars) and Christos Antoniou (guitars and later keyboard wizard) while still including these musicians today. Only the drum’s spot was always subject to changes.

When we listen today to the debut album ‘Mystic Places Of Dawn’, nearly twenty years later, we notice already signs of superior skilfulness of the musicians. It is true, Greece has always had a rather lively metal scène, but this band does not belong to the echelons of the Hellenistic culture in the extreme genre par hazard. In despite of its current re-mastering, this album does not sound as a product of today, but the dry drum sound soon vanishes in the haze due to the great quality of the songs. Septicflesh happened to be brutal and raw due to Seth’s bitter growls, but instrumentally they were already quite melodic. In longer tracks – like ‘Crescent Moon’ to start with – they took the challenge to experiment. The addition of violins and doom-like overtones in ’(Morpheus) The Dreamlord’ still sounds impressive today. And what about the instrumental ‘Mythos’? It seems to be a finger exercise for the meanwhile graduated classical trained Christos Antoniou.

The songs of the EP ‘Temple Of The Lost Race’ are a bit more raucous, yet not of that ilk of the tumultuous rubbish of other bands that later got famous. Even if brutal, some refinement – or a sublime guitar solo in the complex ‘Another Reality’ – always looms up from time to time. Those who got to know the band after their reunion, will have a fine time in discovering their early beginnings.


Nederlands:

Ik vond het al vreemd dat er plots, zonder voorafgaande berichten, een nieuw album van Septicflesh bleek te zijn. Maar ‘Mystic Places Of Dawn’ is natuurlijk geen nieuw werk, maar een opnieuw gemasterde versie van het debuutalbum uit 1994. Ook in 2002 werd dit album al eens terug op de markt gebracht, maar nu heeft men de EP ‘Temple Of The Lost Race’ toegevoegd, zodat we aan ruim een uur en een kwartier muziek komen. Bandlid Seth maakte het nieuwe artwork voor deze uitgave in zijn morbide stijl.

De Griekse band is de laatste jaren sterk teruggekomen met de uitstekende albums ‘Communion’ (2008) en ‘The Great Mass’ (2011) waarop weelderige orkestrale arrangementen de hondsbrutale death/black metal meer elan geven. Op ‘Mystic Places Of Dawn’ gaat men er nog eerder rudimentair tegenaan. Toch zijn er al belangrijke verwijzingen naar het enorme potentieel van de Griekse band te spotten. Niet toevallig is dit Hellenistisch conglomeraat opgericht in 1990 (!) door Spiros “Seth” Antoniou (zang, bas), Sotiris Vayenas (gitaar) en Christos Antoniou (gitaar en later keyboard wizard), terwijl deze muzikanten tegenwoordig nog steeds de plak zwaaien in Septicflesh. Enkel achter de drums vond nog wel eens een stoelendans plaats.

Wanneer we, bijna twintig jaar later, het debuutalbum ‘Mystic Places Of Dawn’ beluisteren, merken we al tekenen van de superieure begaafdheid der muzikanten. Weliswaar heeft Griekenland altijd een behoorlijk actieve metal scène gehad, deze band behoort niet toevallig tot de grondleggers van Hellenistische cultuur in het extreme genre. Ondanks de hernieuwde mastering klinkt dit niet als een hedendaags album, maar het droge drumgeluid verdwijnt al spoedig in het niets door de grote kwaliteit van de songs. Septicflesh was toen ruw door de verbitterde vocalen van Seth, maar had instrumentaal al heel wat melodieuze pracht te bieden. In langere songs – zoals ‘Crescent Moon’ als eerste – durfde men te experimenteren. De inbreng van viool en doomachtige sfeer in ’(Morpheus) The Dreamlord’ klinkt ook vandaag nog imposant. En wat te denken van het instrumentale ‘Mythos’ dat klaarblijkelijk een vingeroefening was voor de intussen afgestudeerde klassieke muzikant Christos Antoniou…

De songs van de EP ‘Temple Of The Lost Race’ zijn wat ruwer, maar toch niet van dien aard als de tumultueuze klooizooi van andere bands die het later ook gemaakt hebben. Nog zo brutaal, enige verfijning – of een sublieme gitaarsolo in het complexe ‘Another Reality’ – loert altijd om de hoek. Wie de band pas na de reünie opgepikt heeft kan hier dus veel moois ontdekken.


Tracklist:

Mystic Places Of Dawn (6:11)
Pale Beauty Of The Past (5:57)
Return To Carthage (3:39)
Crescent Moon (8:23)
Chasing The Chimera (4:50)
The Underwater Garden (6:50)
Behind The Iron Mask (3:11)
(Morpheus) The Dreamlord (6:52)
Mythos (part 1: Elegy – Part 2: Time Unbounded) (8:48)

Bonus: EP ‘Temple Of The Lost Race’

Erebus (5:27)
Another Reality (4:41)
Temple Of The Lost Race (7:25)
Setting Of The Two Suns (4:08)

Musicians:

Recording line-up:

Spiros “Seth” Antoniou: bass, harsh vocals
Christos Antoniou: guitars, keyboards
Sotiris Vayenas: guitars, clean vocals, keyboards
Nick Adams: drums

Line-up 2013:

Seth Siro Anton: bass & vocals
Christos Antoniou: guitar & orchestral arrangements
Sotiris Anunnaki V.: guitars, clean vocals
Fotis Benardo: drums & percussion




Geplaatst door Vera op vrijdag 15 maart 2013 - 21:07:27
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

 
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2021
NEGURA BUNGET: Zau
With respect for the late Negru!
01. CD reviews 2021
THE TEA PARTY: Blood Moon Rising
Exceptional A class as usual!
01. CD reviews 2021
AEPHANEMER: A Dream Of Wilderness
A seminal self-willed band...
01. CD reviews 2021
DER WEG EINER FREIHEIT: Noktvrn
Simply brilliant, their best album so far!
01. CD reviews 2021
SWALLOW THE SUN: Moonflowers
A world of grief and beauty...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org