Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2021 / 2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon


12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930


zondag 30 november 2014
SOEN: Tellurian



Release: 2014-11-03
Style: thinking man’s metal / progressive
Label: www.spinefarm.fi / www.pettingzoo.nl
Website: www.soen.se
Facebook: https://www.facebook.com/SoenMusic
Country: Sweden
Playing Time: 53min
Cat. N°: Spine 793329
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

Soen is the band, founded by ex-Opeth drummer Martin Lopez in 2010 – after a time of reflection and gaining strength – in order to have a new vehicle for his musical ideas. He managed to engage the famous Steve DiGeorgio (Sadus, Testament, Death, Iced Earth) on bass and two noble quite unknown musicians. Yet vocalist Joel Ekelöf appeared to be a shot in the bull’s eye, blessed with a voice and phrasing akin to Maynard James Keenan (Tool), while guitarist Joakim Platbarzdis turned into a genius in recording skills. This virtuoso four-piece was ready to attack and they released their magnificent debut album ‘Cognitive’ in February 2012. This was real ear-candy for Opeth fans as well as Tool aficionados, while appealing to an audience of progressive and alternative rock fans. A tour with Paradise Lost was next in October 2012.

Nowadays DiGeorgio is not in the band anymore (logistical difficulties), but they have found an adequate replacement in Stefan Stenberg. The new album is called ‘Tellurian’ (about the inhabitants of the earth) and turned again into a breathtaking adventure through vortex riffs, enigmatic, enchanting vocals and refined drum skills that are just a bit more inventive than in other bands. Plus it is a step forward in the direction of a proper signature sound of their own. The influences of above mentioned bands are not so obvious anymore. The band leaves nothing to chance and that is illustrated by the cooperation with two Grammy winners: the Canadian David Bottrill for the mix and the American Adam Ayan for mastering.

An intro with percussion brings us to ‘Tabula Rasa’, brimming with charming momentum and right away chosen as single and clip. The smooth, velvet chants of Joel are calm in contrast with the rebellious text and it contrasts nicely with the chunky, nearly dissonant sound of the guitars. ‘Kuraman’ is heavier, with an undercurrent of tension in the instrumental parts and even smooth Queen alike vocals towards the end. Those vocals really become phenomenal when Ekelöf visits some higher-pitched regions with his voice in ‘The Words’. He seems to have wings on a bed of soaring mellotron (that instrument pops up regularly). Amazing! Rhythms and dynamics are very important and that is totally played off in the almost eight minutes long ‘Pluton’, which even includes any folk-alike vocal lines. Let us call it a refined blend of intelligentsia and instinct. Lengthy tracks such as ‘Void’ and ‘The Other’s Fall’ are perfect examples of that. In despite of the undeniable virtuosity of the musicians, we never meet with excesses, overexposure or bombast. On the contrary, vocals are quite prominently featured on ‘Tellurian’, but yet there is a lot going on in every song. Melancholy often shines through in the captivating vocals. In 2012 I called this a huge promise for the future. Their sophomore album does already justice to this statement.


Nederlands:

Soen is de band die ex-Opeth drummer Martin Lopez – na een tijdje bekomen en alles op een rijtje zetten – oprichtte in 2010 om zijn muzikale ideeën terug vorm te geven. Hij wist daarbij de bekende Steve DiGeorgio (Sadus, Testament, Death, Iced Earth) op bas te engageren en twee nobele onbekenden. Zanger Joel Ekelöf bleek echter een goudhaantje, gezegend met een stem en frasering zoals Maynard James Keenan (Tool) en gitarist Joakim Platbarzdis bleek een genie qua opnametechnieken. Het virtuoze viertal kon aan de slag en bracht in februari 2012 het verrukkelijke debuut ‘Cognitive’ uit, een lust voor het oor voor zowel Opeth als Tool fans, een publiek aansprekend van progressieve tot alternatieve rockfans. Een tour met Paradise Lost volgde in oktober 2012.

Heden ten dage is DiGeorgio er niet meer bij (logistiek moeilijk), maar men heeft een adequate vervanger gevonden in Stefan Stenberg. Het nieuwe album heet ‘Tellurian’ (aardbewoner) en is weer een wervelend avontuur doorheen draaiende riffs, enigmatische, prachtige zangpartijen, geraffineerd drumwerk dat net iets inventiever klinkt dan bij anderen en een stap voorwaarts in de richting van een eigen geluid. De invloeden van bovenvermelde bands liggen er niet meer zo dik bovenop. Dat de band niets aan het toeval overlaat wordt geïllustreerd door de samenwerking met twee Grammy winnaars: Canadees David Bottrill voor de mix en Amerikaan Adam Ayan voor de mastering.

Een intro met percussie brengt ons bij het stuwende ‘Tabula Rasa’, meteen uitverkoren tot single en clip. De omfloerste zang van Joel is beheerst in tegenstelling tot de opstandige tekst en contrasteert mooi met het vette, haast dissonante geluid van de gitaren. ‘Kuraman’ is harder, met een onderhuidse spanning in de instrumentale stukken en zelfs smooth Queen invloeden in de zang. Die zang wordt helemaal fenomenaal wanneer Ekelöf in ‘The Words’ enkele malen de hoogte in gaat. Hij lijkt vleugels te krijgen op een bedje van zwevende mellotron, want dat instrument duikt ook meermaals op. Prachtig! Ritmiek en dynamiek zijn belangrijk en dat wordt volledig uitgespeeld in het bijna acht minuten durende ‘Pluton’ dat zelfs wat folklore in zijn zanglijnen stopt. Laat ons het een geraffineerde mengvorm tussen intelligentsia en instinct noemen en daar zijn de langere tracks ‘Void’ en ‘The Other’s Fall’ perfecte voorbeelden van. Ondanks de virtuositeit van de muzikanten stoten we nergens op overdaad of bombast. De zang is zelfs uitgesproken prominent aanwezig op ‘Tellurian’, maar toch gebeurt er ontzettend veel in elke song, terwijl weemoed dikwijls doorschemert in de beklijvende zanglijnen. In 2012 vond ik dit een grote belofte voor de toekomst. Hun tweede worp doet deze uitspraak alvast alle eer aan.


Tracklist:

Komenco (0:53)
Tabula Rasa (5:25)
Kuraman (5:26)
The Words (6:18)
Pluton (7:27)
Koniskas (4:39)
Ennui (5:22)
Void (8:31)
The Other’s Fall (8:42)

Musicians:

Joel Ekelöf: vocals
Joakim Platbarzdis: guitars
Stefan Stenberg: bass
Martin Lopez: drums




Geplaatst door Vera op zondag 30 november 2014 - 18:57:17
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

 
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2021
THORIUM: Empires In The Sun
Superb heavy metal as it should sound!
01. CD reviews 2021
THE FLIGHT OF SLEIPNIR: Eventide
Eclectic US mix of black, stoner & folk...
01. CD reviews 2021
WOODEN VEINS: In Finitude
Members from Mar De Grises...
01. CD reviews 2021
SUIDAKRA: Wolfbite
Announced as Suidakra 2.0 and rejuveniled line up...
01. CD reviews 2021
ALASTOR: Onwards And Downwards
Psychedelic occult disc...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org