Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2021 / 2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon


12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930


maandag 29 juni 2015
SIRENIA: The Seventh Life Path



Release: 2015-05-08
Style: symphonic metal
Label: www.napalmrecords.com / www.hardlifepromotion.nl
Website: www.sirenia.no
Facebook: https://www.facebook.com/sirenia
Country: Norway
Playing Time: 1h 9m
Cat. N°: NPR 584
Review by: Guy
Translated by: Guy
Rating: 8/10


English:

Since their debut ‘At Sixes And Sevens’ (2002), this is the seventh album for the band Morten Veland formed after he left Tristania. In fact, this still seems more of a solo project, since he does most of the composing and can play almost all instruments himself. Pretty central are the vocal interactions, overlaps and duels between the raw blackened voice of Morten and Ailyn’s lovely one, which at times sounds like an opera diva, soprano like. Let’s say it’s a ‘beauty and the beast’ effect.

The use of male and female choir, bombast and Latin lyrics gives the first song a Carmina Burana effect. We find those choirs, Latin included, occasionally elsewhere as well. Bombast is more or less present in each song of this orchestral gothic sympho disc, influenced by melodic death with a lot of breaks and gear shifts in the long songs, sometimes colored by electronic touches.

In industrial tinged ‘Serpent’ there’s a nice solo with some shredding even. In the next one there is a tiny bit of Gregorian! ‘Elixir’ is without doubt my favorite: it contains thé riff (think of early Sentenced) of the album, Morten uses mostly his clean voice, which – by the way – leans towards David Bowie’s one, furthermore somber melody and all ingredients mentioned before. ‘Sons Of The North’ has chilling lyrics, a kind of Russian melody (I thought I heard balalaïka), dark narrative break and possesses a raw beauty under sympho layers. In ‘Earendel’ (mythological being inspiring Tolkien for Earendil) we have a fragile piano melody, a nice break (somber carnival tune where some balalaïka crawls in) and a fine, long guitar solo. Remarkable is the fact that the depressed lyrics of ‘Contemptuous’ are musically rather epically wrapped. Closing ‘Tragedienne’ is the only calm song present.

From this crucible of influences a majestic lump of metal was forged.


Nederlands:

Sinds hun debuut ‘At Sixes And Sevens’ (2002) is dit het zevende album voor de band die Morten Veland rond zich schaarde nadat hij Tristania verliet. Eigenlijk lijkt dit nog steeds meer op een solo project, want hij schrijft de meeste nummers en kan quasi alle instrumenten zelf bespelen. Vrij centraal staan de vocale interacties, overlapping en duels tussen de rauw geblakerde stem van Morten en de lieftallige van Ailyn, die zich ook al eens, vocaal richting sopraan, een operadiva waant. Laten we het een ‘schone en het beest’ effect noemen.

De opener baadt in een Carmina Burana effect door het gebruik van mannen- en vrouwenkoor, bombast en Latijnse tekst. Die koren, inclusief dat Latijn, vinden we elders nog sporadisch terug. Bombast zit in meerdere of mindere mate in elk nummer van deze orkestrale symfo/gothic schijf, met invloed uit melodieuze death, met breaks en snelheidswissels in de lange songs, soms gekleurd door elektronische accenten.

In het van industrial invloed voorziene ‘Serpent’ zit een lekkere solo met zowaar wat shredding. In de volgende vinden we een snuifje gregoriaans! ‘Elixir’ is ongetwijfeld mijn lievelingsnummer: het bevat dé riff (denk vroege Sentenced) van het album, Morten gebruikt meestal zijn normale zangstem, die overigens naar die van David Bowie neigt, verder sombere melodie en alle voornoemde ingrediënten. ‘Sons Of The North’ heeft een ijzingwekkende tekst, een Russisch aandoend melodietje (ik meende balalaïka te horen), donkere narratieve break en bezit een rauwe schoonheid onder de laag symfo. ‘Earendel’ (mythologische figuur waar Tolkien de inspiratie voor Earendil vond) heeft een frêle pianomelodie, een mooie break (somber kermisachtig deuntje waar gaandeweg weer die balalaïka in sluipt) en een mooie, lange gitaarsolo. Merkwaardig is dat de depressieve tekst van ‘Contemptuous’ in een muzikaal eerder epische verpakking zit. Sluitstuk ‘Tragedienne’ is het enige kalme nummer aanwezig.

Uit deze smeltkroes van invloeden werd een majestueuze brok metaal gegoten.


Tracklist:

Seti (2:05)
Serpent (6:31)
Once Ly light (7:21)
Elixir (5:56)
Sons of the North( 8:16)
Earendel (6:14)
Concealed (6:11)
Insania (6:39)
Contemptuous (6:41)
The Silver Eye (7:29)
Tragedienne (4:55)

Musicians:

Morten Veland – vocals, guitars, bass, drums, keyboards
Jan Erik Soltvedt – lead guitar
Ailyn – female vocals
Jonathan A. Perez - drums




Geplaatst door Vera op maandag 29 juni 2015 - 13:32:35
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

 
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2021
THORIUM: Empires In The Sun
Superb heavy metal as it should sound!
01. CD reviews 2021
THE FLIGHT OF SLEIPNIR: Eventide
Eclectic US mix of black, stoner & folk...
01. CD reviews 2021
WOODEN VEINS: In Finitude
Members from Mar De Grises...
01. CD reviews 2021
SUIDAKRA: Wolfbite
Announced as Suidakra 2.0 and rejuveniled line up...
01. CD reviews 2021
ALASTOR: Onwards And Downwards
Psychedelic occult disc...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org