 |
DEMON EYE: Tempora Infernalia
English:
These Americans derived their band name from one of Deep Purple’s songs ‘Demon’s Eye’ (from their ‘Fireball’ album). After an EP in 2013 and ‘Leave The Light’ last year, they already deliver ‘new’ old school stuff.
They kick the album off with some stoner/doom, but soon there’s only doom left.
More specific, it’s eighties doom with references to the early seventies (think Atomic Rooster) with an occasional psychedelic touch, which, courtesy of the singer’s voice, made me think of Trouble. The slight ‘trembling’ (tremolo?) of his voice not only suits perfectly the somber, disconcerting mood evoked by their music, but even enhances it.
‘Poison Garden’ built slowly and brilliant, with barely contained threat, towards a boogie climax, before fading broodingly. ‘Black Winds’ is the most plain rocker of them all, where Erik’s voice sounds rather evil. The eerie ‘Please, Father’ has something of the early, spacy UFO. Closing ‘Sons Of Man’ is an epic catchy piece with damn threatening break and a great icing on the doom cake.
Somber journey down memory lane!
Nederlands:
Deze Amerikanen vonden inspiratie voor hun bandnaam in één van Deep Purple’s nummers ‘Demon’s Eye’ (van de ‘Fireball’ LP). Na een EP in 2013 en ‘Leave The Light’ vorig jaar, leveren ze al ‘nieuw’ old school materiaal af.
Ze beginnen het album met stoner/doom, maar al snel blijft enkel doom over. Meer bepaald eighties doom met verwijzingen naar de vroege seventies (denk Atomic Rooster) met een occasioneel psychedelisch tintje, die, door de stem van de zanger, aan Trouble doet denken. Het lichte ‘beven’ (tremolo?) van zijn stem past niet alleen wonderwel bij de sombere, onrustwekkende sfeer die de muziek oproept, ze dikt die zelfs nog aan.
‘Poison Garden’ bouwt traag en schitterend, met amper ingehouden dreiging, naar een boogiënde climax toe, vooraleer broedend te vervagen. ‘Black Winds’ is het meest rechttoe, rechtaan rocker van alle, waar Erik’s stem hier nogal ‘evil’ klinkt. Het ijle ‘Please, Father’ heeft iets van de vroege, spacy UFO. Afsluiter ‘Sons Of Man’ is een brok catchy epiek met behoorlijk dreigend middenstuk en een grootste kers op de doom taart.
Duistere trip in ons muzikaal verleden!
Tracklist:
End Of Days (3’49â€)
Listen To The Darkness (3’31â€)
I’ll Be Creeping (4’09â€)
See The Signs (3’14â€)
Poison Garden (5’44â€)
In The World, Not Of It (3’38â€)
Black Winds (2’43â€)
Give Up The Ghost (4’16â€)
Please, Father (3’24â€)
Sons Of Man (5’09â€)
| Musicians:
Erik Sugg – vocals, guitars
Larry Burlison – guitars
Paul Walz – bass
Bill Eagen – drums, vocals
|
Geplaatst door Vera op zondag 26 juli 2015 - 17:19:25
Reageren is uitgeschakeld
|
|
