Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2021 / 2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930




zaterdag 05 september 2015
PYOGENESIS: A Century In The Curse Of Time



Release: 2015-08-14
Style: alternative/gothic metal
Label: www.afm-records.de / www.therockonline.nl
Website: www.pyogenesis.com
Facebook: https://www.facebook.com/pyogenesis
Country: Germany
Playing Time: 48:32
Cat. N°: AFM 544-2
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

This might be the comeback of the year! Pyogenesis was part of our favourites in the nineties with albums such as ‘Twinaleblood’ and ‘Sweet X-Rated Nothings’, but after ‘Unpop’ we lost sight of them and in 2002 their swansong ‘She Makes Me Wish I Had A Gun’ came out. It seems as if their story could be written in the annals of rock history. However, about ten years after their latest show, they suddenly did a reunion gig in Romania in 2014 and now, halfway August, the first studio album since thirteen years was launched at the world, entitled ‘A Century In The Curse Of Time’. It is not only the heaviest, but also the most epic and ambitious record in their career and fortunately they go back to the sound of the beginning of the band, not to the lighter punk/pop from later. Those who do not know the band from earlier days, this dynamic blend of melodious roughness, catchy choruses and nineties doom/gothic/alternative metal is really amazing, even in 2015!

The concept album shines a light on the nineteenth century when numerous inventions drastically changed the life of people in Europe. That theme is illustrated by the detailed artwork in a wonderful, archaic manner. The music includes all the strong characteristics where the band stands for. Right away with the opening track ‘Steam Paves Its Way (The Machine)’ we fall in love with the marshy nineties guitar sound, the juicy grunts of band leader Flo and then suddenly that über familiar clean, fetching vocals in the chorus (another trademark of the band). The fervent passages are heavy and wild, the clean chants add a lightly zest to the whole thing. Also in ‘A Love Once New Has Now Grown Old’ we hear such a great chorus, but any slightly punk vibes remain present in the music and naturally another vigorous solo. The more than six minutes of ‘This Won’t Last Forever’ remain mainly mid-paced and there’s room for any thoughtful passages and sure-fire guitar skills. New guitarist, the Englishman Gizz Butt, shines brightly more than once! Yet this remains obviously the musical vehicle of composer Flo V. Schwarz where the rather sweet and smooth ‘The Best Is Yet To Come’ is followed by the stunning highlight ‘Lifeless’ (which is recently eternalized in a video clip). Here melancholy prevails and that is also an important factor in the music of Pyogenesis. Piano and violins lead to a majestic outburst of howling guitar leads. This is magnificent, while this song really has a nineties vibe and reminds us of bands of that era like Lake Of Tears and Crematory. A masterly gothic/doom composition it is, with heavy doom-like guitars and lively soloing. ‘The Swan King’ sounds a bit more lightly again, while ‘Flesh And Hair’ brings in that doom aureole again. With its dark spoken parts and angelic choirs plus ‘oh oh’ background vocals, it is somewhat evocative of Type O’Negative. A concept album is only true majestic when it rounds off with a lengthy opus magnum. That happens with the fourteen minutes long title track. Here the band really surpasses itself! A composition with returning musical themes including strings, sonorous acoustic plucking guitars and magnificent solos! Only after six minutes we have any contemplative vocals (except for the typical yeah yeah’s at the start) followed by a long instrumental passage where we hear a piano intermezzo too. This song completes this amazing comeback album in a brilliant way! We badly missed Pyogenesis, that’s for sure, we realize. In the meantime the band played a gig at Summer Breeze and let us hope that they will tour next year, and not only in German speaking countries!


Nederlands:

Dit kan tellen als de comeback van het jaar! Pyogenesis behoorde tot onze favorieten in de jaren negentig met albums als ‘Twinaleblood’ en ‘Sweet X-Rated Nothings’, maar na ‘Unpop’ verloren we ze uit het oog en in 2002 brachten zij de zwanenzang ‘She Makes Me Wish I Had A Gun’ uit. Het leek of hun verhaal kon bijgeschreven worden in de annalen van de rockgeschiedenis. Zowat tien jaar na hun laatste show traden zij in 2014 echter op in Roemenië en nu verscheen halfweg augustus het eerste studioalbum in dertien jaar, getiteld ‘A Century In The Curse Of Time’. Het is niet alleen het hardste, maar ook het meest epische en ambitieuze werk in hun bestaan geworden waarop gelukkig teruggegrepen wordt naar het begingeluid van de band en niet naar de luchtigere punkpop stijl van later. Wie de band (nog) niet kent van vroeger, zal deze pittige mix van melodieuze ruwheid, catchy refreinen en jaren negentig doom/gothic/alternative metal zeker ook anno 2015 kunnen waarderen!

Het conceptalbum werpt een licht op de negentiende eeuw toen tal van uitvindingen het leven van de mensen drastisch veranderde. Dat thema wordt op een prachtige, archaïsche wijze geïllustreerd in het gedetailleerde artwork. De muziek bevat alle sterke eigenschappen waar de band voor staat. Meteen tijdens opener ‘Steam Paves Its Way (The Machine)’ worden we verliefd op de drassige jaren negentig sound van de gitaren, de smakelijke grunts van bandleider Flo en dan plots die cleane, aanstekelijke zang in het refrein waar de band ook een patent op heeft. De pittige passages zijn heftig, de cleane zang geeft dit alles een luchtig tintje. Ook in ‘A Love Once New Has Now Grown Old’ horen we zo’n heerlijk refrein, maar ook enige punkinvloeden blijven present in de muziek en natuurlijk een scheurende solo. De meer dan zes minuten van ‘This Won’t Last Forever’ houden het grotendeels mediumtempo en bieden ruimte voor enige beschouwende passages en knap gitaarwerk. Nieuwe gitarist, de Engelsman Gizz Butt, schittert meermaals. Toch blijft dit uiteraard de muzikale uitlaatklep van componist Flo V. Schwarz waarbij het nogal zoete ‘The Best Is Yet To Come’ gevolgd wordt door de kanjer ‘Lifeless’ (dat zopas ook vereeuwigd werd in een videoclip). Hier viert melancholie hoogtij en dat is eveneens een belangrijke factor in de muziek van Pyogenesis. Piano en strijkers leiden naar een uitval van huilende gitaarsolo’s. Prachtig is dit, terwijl deze song echt naar de jaren negentig verwijst en ons doet denken aan tijdgenoten als Lake Of Tears en Crematory. Een meesterlijke gothic/doom compositie is dit met zware gitaren en vurige solo’s. ‘The Swan King’ klinkt dan wat luchtiger, terwijl ‘Flesh And Hair’ weer dat doom aureool doet verschijnen. Met zijn laag gesproken stuk en engelachtige koorzang plus ‘oh oh’ achtergrondzang doet het een beetje aan Type O’Negative denken. Een conceptalbum is slechts majestueus wanneer ie eindigt met een lang opus magnum. Dat gebeurt met het veertien minuten durende titelnummer. Hier overtreft de band waarlijk zichzelf! Een compositie met wederkerende muzikale thema’s zoals strijkers, heldere akoestische tokkelende gitaren en magnifieke gitaarsolo’s! Pas na zes minuten is er contemplatieve zang (buiten de typische yeah yeah’s) waarna de volgende instrumentale passage ook een introvert piano intermezzo laat horen. Dit nummer completeert dit grandioze comebackalbum op een briljante manier! Wat hebben we Pyogenesis gemist! De band is intussen op Summer Breeze opgetreden en laat ons hopen dat ze volgend jaar ook buiten Duitstalig gebied kunnen toeren!


Tracklist:

Steam Paves Its Way (The Machine) (3:38)
A Love Once New Has Now Grown Old (3:38)
This Won’t Last Forever (6:30)
The Best Is Yet To Come (5:46)
Lifeless (5:47)
The Swan King (3:24)
Flesh And Hair (5:29)
A Century In The Curse Of Time (14:17)

Bonus track on digipack:

Touch The Sky (When Darkest World Reached Down)

Musicians:

Flo V. Schwarz: vocals, guitars, keyboards
Gizz Butt: guitars, backing vocals
Malte Brauer: bass, backing vocals
Jan Räthje: drums




Geplaatst door Vera op zaterdag 05 september 2015 - 13:26:30
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

 
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2021
NEGURA BUNGET: Zau
With respect for the late Negru!
01. CD reviews 2021
THE TEA PARTY: Blood Moon Rising
Exceptional A class as usual!
01. CD reviews 2021
AEPHANEMER: A Dream Of Wilderness
A seminal self-willed band...
01. CD reviews 2021
DER WEG EINER FREIHEIT: Noktvrn
Simply brilliant, their best album so far!
01. CD reviews 2021
SWALLOW THE SUN: Moonflowers
A world of grief and beauty...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org