|
FLUISTERAARS: Luwte
English:
Last year Dutch three-piece Fluisteraars released their debut album ‘Dromers’: a fine piece atmospheric black metal. The album got rave reviews and comparisons with Drudkh, Primordial and Agalloch made us being on the tiptoe of expectations for their next album.
For the sophomore album ‘Luwte’ they preferred a much rawer approach, influenced by the harshness of black metal in the early nineties. There are some breaks, it remains quite epic and sometimes atmospheric, but the four lengthy tracks mainly focus on heaviness and grimness. It is typical black metal with shrill guitar sounds and ditto vocals. The wall of sound is relished with incidental melodic leads which serpentine through the songs. That is why the entire experience – as the band suggests – seems like a musical journey through the four seasons. They rather go for a hypnotic effect, than choosing specific pureness in the sound. Now I prefer to mention Der Weg Einer Freiheit as reference and that is a compliment of course. Yet I would like to find a bit more contrasts and dynamics on the third album. Too many times I waited in vain for a really surprising twist or turn, a must in compositions from thirteen and fifteen minutes length. In despite of this criticism, ‘Luwte’ is not too complex in its entirety; there is a kind of infectious groove and drive in the music that surely pleases me.
Nederlands:
Vorig jaar bracht het Nederlandse drietal Fluisteraars het debuut ‘Dromers’ uit, een mooi staaltje atmosferische black metal. De kritieken waren prima en vergelijkingen met Drudkh, Primordial en Agalloch deden onze nieuwsgierigheid nog meer toenemen.
Voor het tweede album ‘Luwte’ werd er gekozen voor een veel ruwere aanpak, beïnvloed door de heftigheid van black metal in de jaren negentig. Er zitten nog enkele kenteringen in, het blijft vrij episch en atmosferisch, maar de vier lange tracks zijn toch opmerkelijk heavy. Typische black metal met een scherpe gitaarsound en dito stem. De geluidsmuur wordt aangezet met incidentele melodieuze leads die ertussen door zwerven, zodat het geheel, zoals de band suggereert, een muzikale reis lijkt doorheen de vier seizoenen. Men werkt eerder op een hypnotisch effect dan op afzonderlijke puurheid in het geluid. Nu dacht ik als vergelijkingspunt eerder aan Der Weg Einer Freiheit en dat is natuurlijk ook een compliment. Toch zou ik terug graag wat meer contrasten en dynamiek vinden op een derde album. Ik zat te dikwijls tevergeefs te wachten op een echt verrassende wending, een must in songs van dertien en vijftien minuten. Niettegenstaande deze kritiek valt ‘Luwte’ niet al te complex uit en zit er een zekere aanstekelijkheid en drive in de muziek die me zeker bevalt.
Tracklist:
De Laatste Verademing (13:38)
Angstvrees (8:58)
Stille Wateren (15:04)
Alles Dat Niets Omvat (6:12)
| Musicians:
Bob Mollema: vocals, lyrics
Mink Koops: guitars, drums
Asher de Vries: bass
|
Geplaatst door Vera op maandag 07 december 2015 - 14:25:51
Reageren is uitgeschakeld
|
