Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon




123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
maandag 18 januari 2016
RHAPSODY OF FIRE: Into The Legend



Release: 2015-01-15
Style: epic symphonic metal soundtrack
Label: www.afm-records.de/ / www.therockonline.nl
Website: www.rhapsodyoffire.com
Facebook: https://www.facebook.com/rhapsodyoffire
Country: Italy
Playing Time: 1h 6m 42s
Cat. N°: AFM 532-2
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

Rhapsody Of Fire has bravely reinvented themselves after the departure of Luca Turilli. Immediately a live CD came out early 2013, called ‘From Chaos To Eternity’, and six months later there was new work in the shape of ‘Dark Wings Of Steel’. The new challenge had been taken and soon it was obvious that the split gave us sure-fire music in both cases. For ‘Into The Legend’ main composer Alex Staropoli saw things even bigger: he wanted to go back to the sound of the first four Rhapsody albums with grandioso orchestra, choirs, authentic folk instruments, but also a very heavy guitar foundation. Now Roberto De Micheli is responsible for that. Did ‘Into The Legend’ turn into a legendary album? Yes, it did.

We sail into the comprehensive work on the wings of the symphonic ‘In Principio’: grand drum, a restless violin and pompous choirs. Next Rhapsody Of Fire shows its invigorated power with ‘Distant Sky’ and the title track for which they shot a video clip as well. Two energetic, fast tracks in which finger-blistering solos combat with heavy orchestral layers, but vocalist Fabio Lione feels like a fish in the water with his vigorous, slightly pathetic vocal lines. He is often supported by massive choirs, so that particularly the choruses turn out very fetching. A first highlight – and truly our favourite – appears to be the eight minutes long ‘Winter’s Rain’. Instantly we were addicted to that frivolous guitar run which is always repeated, even when the stately orchestra pulls out all the stops as well. Vocals are amazingly epic here, with Dio and Manowar allures. Beautiful is the part with low-ranged vocals and pontifical choir chants, but the emotive guitar solo that follows makes the song complete. What a stunner! ‘A Voice In The Cold Wind’ let the folk elements relive: flutes play an important role in that, shifts in tempo are emphasized with soft and later powerful vocals, we are overwhelmed with arpeggios, but the flutes prevail. Tight guitars and the orchestra are relished with Latin choirs in ‘Valley Of shadows’, but there is also a female soprano, so that it verges a bit to Therion. There is a lot of diversity on this album, that’s why the multilayered music never puts us off. ‘Shining Star’ is a beautiful sung ballad, only with acoustic guitar and strings. In the wilder ‘Realms Of Light’ the soprano pops up again in the back for a moment, but Alex and Roby also cut loose in astonishing solos on their instruments. In comparison ‘Rage Of Darkness’ sounds almost mid-paced relaxed, but that’s only a feeling. It is sung in a calm, storytelling way and during the solos Roby goes from super fast to emotive. This is really delicious! And then we still have the opus magnum of the record to come. Seventeen minutes long ‘The Kiss Of Life’ charms us. It goes from a cinematic, momentous beginning to choirs and dramatic eruptions. Fabio’s powerful voice is regaled with choirs in the chorus. After six minutes it gets quiescent with plucking acoustic guitars and gentle vocals in Italian language, together with the soprano. Choirs join in after ten minutes and it flows into soloing on guitar and keyboards. Finally the cinematic end is melancholic. It was a long time ago that I have been so enthusiastic about an album of Rhapsody Of Fire. They always did a good job, but this is even a level higher than I expected.


Nederlands:

Na het vertrek van Luca Turilli heeft Rhapsody Of Fire zich dapper herpakt. Er kwam meteen een live cd uit ‘From Chaos To Eternity’ begin 2013 en een half jaar later was er nieuw werk in de vorm van ‘Dark Wings Of Steel’. De doorstart was genomen en weldra werd duidelijk dat de splitsing in beide gevallen puik werk opleverde. Voor ‘Into The Legend’ zag hoofdcomponist Alex Staropoli het nog grootser: hij wilde terug naar het geluid van de vier eerste Rhapsody albums met grandioze orkestratie, koren, authentieke folk instrumenten, maar ook een erg stevige gitaarbasis en daar is Roberto De Micheli nu verantwoordelijk voor. Is ‘Into The Legend’ daarmee een legendarisch album geworden? Zeker weten!

We varen het veelomvattende werkje binnen op de vleugels van het symfonische ‘In Principio’: de grote trom, een onrustig viooltje en pompeuze koorzang. Daarna toont Rhapsody Of Fire zijn hernieuwde kracht met ‘Distant Sky’ en het titelnummer waarvoor men ook een videoclip maakte. Twee energieke, snelle tracks waarin vingervlugge solo’s het opnemen tegen de zware orkestratie, maar zanger Fabio Lione zich als een vis in het water voelt met zijn krachtdadige, lichtjes pathetische zangpartijen. Hierbij wordt hij dikwijls geruggensteund door massieve koren, zodat met name de refreinen erg aanstekelijk zijn. Een eerste hoogtepunt – en veruit onze favoriet – is het acht minuten durende ‘Winter’s Rain’. We waren meteen verslingerd aan dat frivole gitaarloopje dat zich maar blijft herhalen, zelfs wanneer het statige orkest ook alle zeilen bijzet. De zang is hier fantastische episch met Dio en Manowar allures. Mooi is het tussenstuk met lage stem en pontificale koorzang, maar de emotionele gitaarsolo die daarop volgt maakt de song compleet. Wat een voltreffer! ‘A Voice In The Cold Wind’ laat het folkelement heropleven: fluitspel speelt daarbij een grote rol, tempowisselingen worden benadrukt met zachte en dan weer krachtige zang, arpeggio’s vliegen ons om de oren, maar het is toch dat fluitje dat het meeste ruimte krijgt hier. Strakke gitaren en het orkest worden in ‘Valley Of Shadows’ aangezet met koren in het Latijn, maar ook een sopraanzangeres, zodat het wat in de buurt van Therion komt.

Er is veel diversiteit op dit album, zodat de veelgelaagdheid niet gaat tegensteken. Zo is ‘Shining Star’ een mooi gezongen ballade, enkel met akoestische gitaar en strijkers en duikt in het wildere ‘Realms Of Light’ de sopraanzang weer even op in de achtergrond, maar Alex en Roby verliezen zich ook in wervelende solo’s op hun instrumenten. ‘Rage Of Darkness’ klinkt er bijna mediumtempo gezapig tegen, maar dat is maar schijn. Het wordt beheerst, verhalend gezongen en in het gesoleer wisselt Roby snelheid af met emoties. Genieten geblazen is dit! En dan hebben we nog het opus magnum tegoed. Zeventien minuten lang trekt ‘The Kiss Of Life’ aan ons voorbij. Dat gaat van een filmisch, gewichtig begin naar koren en dramatische uitvallen. Fabio’s krachtige zang krijgt versterking van het koor in het refrein. Na zes minuten verstilt men tot akoestische tokkelende gitaren en zachte zang in het Italiaans, samen met de sopraanzangeres. Na tien minuten neemt de koorzang het over en mondt dit uit in keyboard- en gitaarsolo’s. Het filmische einde is ten slotte weemoedig. Het was lang geleden dat ik nog zo enthousiast was over een Rhapsody Of Fire album. Ze leveren altijd wel puik werk, maar dit is toch nog een klasse hoger dan ik verwacht had.


Tracklist:

In Principio (2:45)
Distant Sky (4:32)
Into The Legend (5:01)
Winter’s Rain (7:44)
A Voice In The Cold Wind (6:18)
Valley Of Shadows (6:55)
Shining Star (4:39)
Realms Of Light (6:01)
Rage Of Darkness (6:02)
The Kiss Of Life (16:45)

Musicians:

Fabio Lione: vocals, lyrics
Alex Staropoli: keyboards, harpsichord, piano, songwriting
Roberto De Micheli: guitars, songwriting
Allessandro Sala: bass
Alex Holzwarth: drums, percussion

Additional musicians:

Matteo Brenci: acoustic guitar track 7
Luca Balbo: grand piano track 7
Elisa Frausin: cello
Bayarma Rinchinova: flute
Manuela Kriscak: soprano
Manuel Staropoli: flute, crum horn, oboe, duduk
F.A.M.E.’s Macedonian Radio Symphonic Orchestra
Vito Lo Re: orchestral conductor
Choirs & folk instruments




Geplaatst door Vera op maandag 18 januari 2016 - 23:10:18
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2017
GENTLE KNIFE: II Clock Unwound
Vintage progrock brilliance!
01. CD reviews 2017
STALLION: From The Dead
Great stuff for aficionados of speed!
01. CD reviews 2017
SILVER DUST: The Age Of Decadence
Not original, but quite okay...
01. CD reviews 2017
NEUN WELTEN: The Sea I'm Diving In
Serene dive into musical neo folk waters...
01. CD reviews 2017
THE PRIVATEER: The Goldsteen Lay
Great folk metal album with power!
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org