Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Gebeurtenissen deze maand: 1

MaDiWoDoVriZatZon


12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031

donderdag 18 februari 2016
MOTUS TENEBRAE: Deathrising



Release: 2016-01-25
Style: doom/gothic metal
Label: www.mykingdommusic.net
Website: www.motustenebrae.it/
Facebook: https://www.facebook.com/MotusTenebraeOfficial
Country: Italy
Playing Time: 53:11
Cat. N°: echo111
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 8,5/10


English:

Ave! We introduce you to the Italian Paradise Lost… At least that is our first impression after several spins of ‘Deathrising’. Yet we have to admit that ‘Deathrising’ happens to be a more than entertaining album. The band writes strong songs and manages to execute them with a proper dark feel. Think of Paradise Lost in the ‘Draconian Times’ era, when their harsher edges disappeared, but their Depeche Mode adoration did not prevail yet. On the other hand ‘Deathrising’ is less heavy and gloomy than the 2015 release ‘The Plague Within’ of their main paradigm.

Motus Tenebrae has been around for quite some time, more precisely since 2001. Earlier they released an EP and four albums, but now they are aiming for international recognition with album number five ‘Deathrising’. Lots of things happened since the previous album ‘Double Black’ (2012). Original vocalist Luis McFadden returned and relying on the previous video clip that seems a pro to me. New drummer Andrea Falaschi appears to be a multifarious artist, since he is also responsible for the artwork and the video clip of the title track. With a professional mastering by Colin Davis at Imperial Mastering Studios, Motus Tenebrae left no stone unturned to present their strongest album ever in 2016.

In the fall and winter of 2015, the band went to the Tuscany countryside to write ‘Deathrising’. It resulted in eleven songs in pure doom/gothic tradition. When Luis sings ‘Time is running out for every one’ in opening track ‘Our Weakness’, we are instantly in the right mood, a kind of cherished melancholy. The rather slow song includes those typical tight riffs and fatalistic vocals we all know of Nick Holmes, with rougher growls towards the end. That drawling tendency is also embraced in ‘Black Sun’, while meandering guitar leads bring in a fervent touch. The low-tuned guitars lash faster and tight in ‘For A Change’ with its energetic chants. Don’t we hear any Black Sabbath alike riffs in the furthermore catchy ‘Light That We Are’? In the middle of this album one can find the longest track ‘Faded’, in which ponderous riffs and mysterious spoken words are surrounded by an opulence of fine guitar leads. Not only Paradise Lost is mentioned as influence, also My Dying Bride and Type O’Negative left their mark on these Italians. Particularly in the title track and the vigorous ‘Cold World’ we hear echoes of My Dying Bride. After the wild and hectic ‘Cherish My Pain’, a desolate feeling reigns in occluding track ‘Desolation’ and then we are full circle, since this solemn pseudo-nihilism also started this record. If you do not mind the fact that they copy a bit too much their main examples, then ‘Deathrising’ appears to be a sure-fire album in its genre.


Nederlands:

Gegroet! Wij stellen u de Italiaanse Paradise Lost voor… Althans dat is toch de eerste indruk wanneer we ‘Deathrising’ meerdere keren door de boxen laten schallen. Toch moeten we toegeven dat ‘Deathrising’ een meer dan entertainend album is. De band schrijft sterke songs en weet ze met een duistere houding prima uit te voeren. Denk aan Paradise Lost ten tijde van ‘Draconian Times’ toen de hardere randjes verdwenen, maar de Depeche Mode adoratie nog niet frequent was. Anderzijds is ‘Deathrising’ niet zo zwaar als het in 2015 verschenen meesterwerk ‘The Plague Within’ van hun grote voorbeeld.

Motus Tenebrae gaat al wat jaren mee, sinds 2001 om precies te zijn. Ze brachten eerder een EP en vier albums uit, maar doen nu een gooi naar internationale erkenning met nummer vijf ‘Deathrising’. Sinds vorig album ‘Double Black’ (2012) is er heel wat gebeurd. Vroegere zanger Luis McFadden kwam terug en afgaande op een vorige clip is dat een goede zet. Nieuwe drummer Andrea Falaschi blijkt meteen ook verantwoordelijk te zijn voor het artwork en de nieuwe videoclip voor de titelsong. Met een professionele mastering door Colin Davis in de Imperial Mastering Studio laat Motus Tenebrae niets aan het toeval over om zijn sterkste album ooit te presenteren in 2016.

In de herfst en winter van 2015 trok de band zich terug op het Toscaanse platteland om ‘Deathrising’ te schrijven. Het levert elf songs op in pure doom/gothic traditie. Wanneer Luis in opener ‘Our Weakness’ zingt: ‘Time is running out for every one’ zitten we meteen in de juiste sfeer, een gekoesterde zwartgalligheid. Het vrij trage nummer kent die typische stotende riffs en berustende zang die we kennen van Nick Holmes, met ruwere partijen naar het einde toe. Die slepende tendens wordt eveneens omarmd in ‘Black Sun’ terwijl meanderende solo’s voor vuurwerk zorgen. De laaggestemde gitaren geselen sneller en strak in ‘For A Change’ met gejaagde zang. Merken we daar geen heuse Black Sabbath riffs in het verder vlotter verlopende ‘Light That We Are’? In het midden van dit album prijkt het langste nummer ‘Faded’ waarin zinderende riffs en een mysterieus gesproken fragment omringd worden door een overvloed aan fijne gitaar leads. Niet alleen Paradise Lost vermeldt men als invloed, ook My Dying Bride en Type O’Negative hebben deze Italianen gevormd. Met name in het titelnummer en het energieke ‘Cold World’ horen we echo’s van My Dying Bride. Na het wilde ‘Cherish My Pain’ heerst een desolaat gevoel in de afsluiter ‘Desolaton’ en zo is de cirkel rond, want met dit statige pseudo-nihilisme ving ook deze plaat aan. Heb je geen problemen met het nogal driftig kopiëren van de grote voorbeelden, dan is ‘Deathrising’ wel een puik genrealbum.


Tracklist:

Our Weakness (4:42)
Black Sun (4:51)
For A Change (3:59)
Light That We Are (4:51)
Faded (6:31)
Deathrising (4:39)
Haunt Me (4:19)
Grace (4:44)
Cold World (4:53)
Cherish My Pain (4:12)
Desolation (5:12)

Musicians:

Luis McFadden: vocals
Daniele Ciranna: guitars
Andreas Das Cox: bass
Harvey Cova: keyboards, synthesizers
Andrea Falaschi: drums




Geplaatst door Vera op donderdag 18 februari 2016 - 17:23:08
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

06. CD Reviews 2016
THY SHADE: The Last Goodbye
Nice, but too easy listening stuff...
01. CD reviews 2017
FIREWIND: Immortals
Instantly back on the metal map with this stunner!
06. CD Reviews 2016
LUCIFERIAN LIGHT ORCHESTRA: Black (MCD)
Four new songs from Therion's mastermind side project...
06. CD Reviews 2016
WORDS OF FAREWELL: A Quiet World
Very impressive work, but alas not much catchy elements...
06. CD Reviews 2016
KLIMT 1918: Sentimentale Jugend
Very special Italian indie rock band...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org