Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon





12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31





vrijdag 15 april 2016
EKSTASIS: The Book Of Longing



Release: 2016-02-05
Style: introspective folk
Label: www.sickmangettingsickrecords.de / www.sureshotworx.de
Website: www.ekstasisfolk.bandcamp.com
Facebook: https://www.facebook.com/ekstasisfolk
Country: USA
Playing Time: 63’
Cat. N°:
Review by: Guy
Translated by: Guy
Rating: 8,5/10


English:

Long acoustic folk songs with flute, violin and guitar, where the percussion and vocals are very thrifty with their input. Though the band hails from the USA, folk influences from eastern Europe are used.

They’re especially clearly embedded in opener ‘Clouds’, which brought the Armenian band Artsruni (a name that could ring a bell amongst the prog rockers) in mind. After a minutes long somber intro, ‘Angels’ seems to hold more in store: some medieval sounding tambourine and drum, a few passages where the guitar chords are played more energetically, while the vocals remind somewhat of the Moody Blues. The ‘ouroubouros’ is an ancient symbol of a snake eating its own tail. This symbolizes the eternal recreation, like the phoenix which time and time again is reborn from its ashes. So the meditative, somewhat melancholic song of the same name contains repetitive passages. On ‘Microcosmos’, built on guitar and flute, the voice is a bit out of tune. Then ‘Peace And Solitude’ follows the same pattern as ‘Angels’ and sounds more dynamic. With less than six minutes, the compact ‘Heiligkeit’ is more explicit folk, especially due to the violin, while the male voice sounds harsher (Michaels turn?) and a whiff of female vocals are added towards the end. In the closing ‘Unbroken’, we have energetic/repetitive passages, more, but not a lot female vocals and again those delicate flute melodies.

With its lengthy songs, I’d tend to describe this album as one long soundscape, partly painted in soft dawn colors by a timid spring sun, partly bright by a moderate summer sun.


Nederlands:

Lange rustige akoestische folk nummers met fluit, viool en gitaar, terwijl percussie en stem spaarzaam een duit in het zakje doet. Hoewel de band in de USA gevestigd is, worden folk invloeden uit Oost Europa gebruikt.

Deze zijn in het bijzonder duidelijk in de opener ‘Clouds’, die me aan de Armeense band Artsruni (een naam die wellicht een belletje doet rinkelen bij prog rockers) deed denken. Na een minutenlange sombere intro, blijkt ‘Angels’ toch meer in zijn mars te hebben: wat middeleeuws aandoende tamboerijn en trom, enkele passages waar de gitarist zijn akkoorden wat energieker aanslaat, terwijl de zang wat aan de Moody Blues doet denken. De ‘ouroubouros’ is een oud symbool van een slang die zijn eigen staart eet. Dit symboliseert het eeuwige herscheppen, zoals de feniks die steeds opnieuw uit zijn as herrijst. Zo bevat het meditatieve, enigszins melancholische gelijknamige nummer repetitieve stukken. Op ‘Microcosmos’, dat op gitaar en fluit gebouwd is, klinkt de stem wat vals. Daarna volgt ‘Peace And Solitude’ hetzelfde patroon als ‘Angels’ en klinkt dus energieker. Met minder dan zes minuten is het compacte ‘Heiligkeit’ explicieter folk, vooral dankzij de viool, terwijl de mannenstem rauwer klinkt (Michael aan de beurt?) en een snuifje vrouwenstem naar het einde toegevoegd wordt. In afsluiter ‘Unbroken’ krijgen we energieke/repetitieve passages, meer, maar niet veel vrouwenstem en weer die delicate fluit melodieën.

Met zijn erg lange nummers, heb ik de neiging dit album als één lange soundscape te omschrijven, deels geschilderd in zachte ochtendkleuren door een schuchter lentezonnetje, deels feller door een matige zomerzon.


Tracklist:

Clouds (8’39”)
Angels With Flaming Swords (10’40”)
Ourobouros (10’41”)
Microcosmos (5’37”)
Peace and Solitude (11’22”)
Heiligkeit (5’38”)
Unbroken (11’23”)

Musicians:

Johnny DeLacy – guitar
Ray Hawes – guitar
Mara Winter – flute/recorder, additional vocals
Mae Kessler – violin
Marit Schmidt – viola
Michael Korchonnoff – percussion, additional vocals




Geplaatst door Vera op vrijdag 15 april 2016 - 11:58:55
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2017
HELLWELL: Behind The Demon's Eyes
Fans of Manilla Road shouldn’t hesitate a second!
01. CD reviews 2017
SHORES OF NULL: Black Drapes For Tomorrow
A top notch album in its genre!
01. CD reviews 2017
STEVE HACKETT: The Night Siren
Fascinating personality as always!
01. CD reviews 2017
EXQUIRLA: Para Quienes Aún Viven
Original album that should please open minded aficionados of prog rock...
01. CD reviews 2017
VARG: Götterdämmerung (EP)
Fine in-betweenie...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org