Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon



1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031
maandag 25 juni 2007
SYMPHONY X: Paradise Lost



Release: 2007-06-25
Style: progressive metal
Label: www.insideout.de / www.spv.de
Website: www.symphonyx.com
Contact:
Playing Time: 61:06
Cat. N°: IOMCD 259 / SPV 79252 CD
Review by: Vera
Translated by:
Rating: 9,5/10


English:

Cut the cackle and come to the horses: this is the best album Symphony X ever made. Fortuitously (?) their heaviest and darkest as well. It may be due to the theme – the album is based on the novel of John Milton about the Fall of Man – or maybe Symphony X just canalized all its creativity after the release of ‘The Odyssey’ – we are talking about an album that saw the light of day in 2002 – to come up with a real stunner now.

Actually from the very outset with the bombastic prelude called ‘Oculus Ex Inferni’ everything is grand: illustrious choirs herald the drawing near calamity. It sends shivers down your spine. The band is not deterred of this gloomy mood at all, for the following tracks all showcase a refreshing approach in the neo-classical metal genre, by their raucous vocals, heroic structure and accessible choruses. Can it be we even hear some proper thrash riffs interwoven through the music? It soon becomes clear that ‘Set The World On Fire’ and ‘Domination’ do not yield in complexity with Dream Theater. The latter one has some high shriek vocals in Rob Halford style. In ‘The Walls Of Babylon’ this is even more featured. For the rest vocals even remind me of Dio in some tracks. And isn’t he the best rock vocalist of all times?

Symphony X does not restrict themselves to classical heavy metal influences. The vocals in ‘Serpent’s Kiss’ would fit on any Amorphis album. Again and again we can enjoy incredible duels between guitarist Michael Romero and keyboardist Michael Pinnella, that’s why the fans should not fear that Symphony X has deviated too much from their original genuine style. A real stunner on this album is ‘Seven’, leaving nothing to imagination, with its combination of strong vocal-lines and amazing instrumental skills. It just blows you away!

Our beloved Americans add some dark choirs and incidental eastern influences, without affect the general penchant of their compositions. Even the ballads are not just common tearjerkers; you really get a genuine feeling of sadness. The piano ballad ‘Paradise Lost’ is top notch class and ‘The Sacrifice’ creates a bridge with vocalist Russell Allen’s work with Jorn Lande. Symphony X has realized very well that they had to come up with superb material during the upcoming tour with Dream Theater in autumn. They completely succeeded! It will leave you in awe and it is a merited album of the month. For fast deciders it includes a DVD with exclusive live material. We are not talking about a support act here, but a very special guest during the Dream Theater tour!


Nederlands:

Laat me er maar geen doekjes om winden: dit is het beste album dat Symphony X ooit gemaakt heeft. Toevallig (?) ook het hardste en donkerste. Misschien ligt het aan het thema – het album is gebaseerd op de novelle van John Milton over de val van de mensheid – misschien heeft Symphony X al zijn creativiteit na het uitbrengen van ‘The Odyssey’ – we spreken hier alweer over een album dat uitkwam in 2002 – gewoon gekanaliseerd om nu met een heuse knaller op de proppen te komen.

Feit is dat het vanaf de bombastische inleiding, die ‘Oculus Ex Inferni’ gedoopt werd, goed zit: illustere koren kondigen het naderende onheil aan. Je voelt een huivering door je heen gaan. Daar laat de band zich niet door afschrikken want de nummers die volgen etaleren een verfrissende aanpak in het neoklassieke metal genre, door hun rauwe vocalen, heroïsche structuur en toegankelijke refreinen. Horen we daar zelfs enige onvervalste thrash riffs die lukraak doorheen de muziek gedrapeerd zijn? Het wordt al meteen duidelijk dat ‘Set The World On Fire’ en ‘Domination’ niet moeten onderdoen in complexiteit met Dream Theater. Het laatste nummer heeft zowaar hoge zanglijnen die we eerder van Rob Halford verwachten. In ‘The Walls Of Babylon’ komt dit zelfs heel sterk naar voor. Verder neigen ’s mans vocalen zelfs naar Dio in sommige nummers. En is dat niet de beste rock zanger aller tijden?

Symphony X beperkt zich niet tot invloeden uit klassieke heavy metal. De zanglijnen in ‘Serpent’s Kiss’ hadden niet misstaan op een Amorphis album. Steeds weer zijn er de ongelofelijke duels tussen gitarist Michael Romero en toetsenist Michael Pinnella, dus de fans hoeven heus niet te wanhopen dat Symphony X te ver afgedwaald is van zijn oorspronkelijk geluid. Een knaller op dit album is het niets aan de verbeelding overlatende ‘Seven’ dat door een combinatie van sterke zanglijnen en overdonderende instrumentatie je gewoon omver blaast.

Onze Amerikanen voegen daarbij donkere koren en sporadische oosterse invloeden, zonder het karakter van een song geweld aan te doen. Zelfs de ballades zijn geen reguliere tranentrekkers, maar je wordt er welhaast triest van. De piano ballad ‘Paradise Lost’ is grote klasse en ‘The Sacrifice’ legt een brug naar zanger Russell Allen’s werk met Jorn Lande. Symphony X heeft het goed begrepen dat ze met sterk materiaal moeten komen tijdens de herfsttournee met Dream Theater. Daar zijn ze volledig in geslaagd. Grote klasse en dan ook een verdiend album van de maand dat voor de vlugge beslissers ook nog een DVD bevat met zeldzaam live materiaal. Hier spreken we niet over een voorprogramma, maar een speciale gast tijdens de Dream Theater tour!



Tracklist:
Oculus Ex Inferni (2:33)
Set The World On Fire (5:54)
Domination (6:29)
Serpent’s Kiss (5:02)
Paradise Lost (6:32)
Eve Of Seduction (5:03)
The Walls Of Babylon (8:15)
Seven (7:00)
The Sacrifice (4:49)
Revelation (Divus Pennae Ex Tragoedia) (9:17)
Special Digipack with bonus DVD (exclusive for Europe): 50 minutes
King Of Terrors in Paris
Out Of The Ashes in Paris
Dressed To Kill in Tokyo
In The Dragon’s Den in Tokyo
Inferno in Milan
Evolution in Madrid
The Odyssey – Part II in Hollywood
The Odyssey – Part V & VI in Hollywood
Smoke And Mirrors in Hollywood
Of Sins And Shadows during Gigantour USA

Musicians:
Russell Allen: vocals
Michael Romeo: guitars
Michael Lepond: bass
Michael Pinnella: keyboards
Jason Rullo: drums




Geplaatst door Jany op maandag 25 juni 2007 - 15:04:21
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2020
WARKINGS: Revenge
Enjoyable firm power metal from unknown outfit...
01. CD Reviews 2020
CONSTRAINT: Tides Of Entropy
Very good symphonic power metal with skills...
01. CD Reviews 2020
AIRBAG: A Day At The Beach
Superb blend of Floyd and new wave...
01. CD Reviews 2020
WILDERUN: Veil Of Imagination
Very well-crafted symphonic heaviness...
01. CD Reviews 2020
OSI AND THE JUPITER: Appalachia (EP)
Neo folk from the US...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org