Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031



woensdag 12 oktober 2016
IN THE WOODS: Pure



Release: 2016-09-16
Style: progressive post black metal
Label: www.debemur-morti.com
Website:
Facebook: https://www.facebook.com/inthewoodsomnio/
Country: Norway
Playing Time: 1h 7m 48s
Cat. N°: DMP0146-CD-LTD
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9,5/10


English:

In The Woods came into being in the Norwegian black metal scène in the early nineties, and soon they began to add other influences in their lengthy songs. ‘Heart Of The Ages’ was for the undersigned – together with bands such as Arcturus, Borknagar and Empyrium – the discovery of an innovative genre that would be spread all over the world. ‘Omnio’ and ‘Strange In Stereo’ went even further away from their roots and they established the name of In The Woods as avant-garde pioneers in the progressive black metal scène. The fact that some parts referred to Pink Floyd – and on ‘Three Times Seven On A Pilgrimage’ they covered Pink Floyd as well as King Crimson – speaks volumes. Unfortunately ‘Live At The Caledonien Hall’ appeared to be their swansong and next we could find most of the members in the legendary as well Green Carnation.

The first rumours about a reunion popped up in 2014, but it would still take two years before new material – bundled as ‘Pure’ – would find its way to the fans. In the meantime we could see the band live and now it exists of core members Anders Kobro (drums) and the twin brothers Christopher and Christian Botteri (bass and guitar), plus new vocalist multi-instrumentalist James Fogarty replacing Jan Transit. This Englishman does a great job and he has the vocal timbre of his predecessor. This is very important, since they play lots of old stuff during the live gigs. The recordings were done partly in Norway, partly in the UK, but mix and mastering was done by a French guy called Patric at the WSL Studios. The artwork of Max Winter brims with symbolism and that is also tenable for the lyrics – they really speak to the imagination – in which existentialism, life and death and the universe are the main sources of inspiration.

You cannot pigeonhole In The Woods in one genre. They have left the narrow path of pure black metal for a long time, yet sporadically one can still hear heavy parts. The songs have a considerable length, yet they are less experimental and thus easier to fathom than before. For example, opener ‘Pure’ starts with catchy gothic rock with melodious leads, while vocals are rather smoothening. The sturdy riffs are powerful and when they repeat one core sentence (‘A shining future waiting, A promise of the pure’) few times, we have right away our first ‘Ohrwurm’ within reach. The music of In The Woods is often soaring and floating. Just listen to the synths at the beginning of ‘Blue Oceans Rise (Like A War)’, while this thumping mid-paced track is regaled with theatrical, dominant vocals. That’s another trademark of In The Woods and Mr. Fog masters this in a wonderful manner. The start from ‘Devil’s At Your Door’ is intense with occasional grunts for a moment, but also soaring passages follow and in the end it becomes even progressive and more complex. The contrast between Pink Floyd allied peacefulness and savage passages occurs in ‘The Cave Of Dreams’ as well; it comes right after the dreamy ‘The Recalcitrant Protagonist’. The music of In The Woods has always had an empyrean timbre and ‘Cult Of Shining Stars’ is a nice example of that, even though any semi-blastbeats can be heard here too. And it gets even more captivating during ‘Towards The Black Surreal’ in which the wordless (‘oh oh oh’) chants remind me of their cult opus ‘Yearning The Seeds Of A New Dimension’ of their stunning classic ‘Heart Of The Ages’. The eleven minutes long ‘Transmission KRS’ is instrumental and made we spontaneously write down that In The Woods happens to be the Porcupine Tree of the future. Well, it is kind of weird writing this about a band with such a long history, but it is nothing but the truth. In the last two songs, there are so much howling guitar solos and momentum that words fail to describe it. Well, by now you must have understood that In The Woods is still a sublime and very special band. What a comeback album!


Nederlands:

Ontstaan in de Noorse black metal scène begin jaren negentig, begon In The Woods al vlug andere invloeden te verwerken in de lange songs. ‘Heart Of The Ages’ betekende voor ondergetekende – samen met bands als Arcturus, Borknagar en Empyrium – de ontdekking van een innovatief genre dat zich wereldwijd zou verspreiden. ‘Omnio’ en ‘Strange In Stereo’ weken nog meer af van de roots en vestigden In The Woods’ naam als avant-garde pioniers in de progressieve black metal scène. Het feit dat sommige stukken naar Pink Floyd refereerden – en ze op ‘Three Times Seven On A Pilgrimage’ zowel Pink Floyd als King Crimson coverden - spreekt boekdelen. ’Live At The Caledonien Hall’ werd helaas hun zwanengang en daarna konden we veel van de leden nog geruime tijd vinden in het al even legendarische Green Carnation.

In 2014 verschenen de eerste geruchten over een reünie, maar het zou nog twee jaar duren eer het nieuwe materiaal – gebundeld als ‘Pure’ – zijn weg zou vinden naar het publiek. We konden de band inmiddels al live aanschouwen en deze bestaat nu uit kernleden Anders Kobro (drums), de tweeling Christopher en Christian Botteri (bas en gitaar) en nieuwe zanger/multi-instrumentalist James Fogarty die Jan Transit vervangt. De Engelsman doet dat voortreffelijk en heeft hetzelfde timbre als zijn voorganger, erg belangrijk daar het oude materiaal ook live gebracht wordt. De opnamen gebeurden zowel in Noorwegen als in de UK, maar mix en mastering werd door de Fransman Patric gedaan in de WSL studio. Het artwork van Max Winter bulkt van symbolisme en dat gaat ook op voor de tot de verbeelding sprekende teksten waarin existentialisme, leven en dood en het universum als inspiratiebron gelden.

Op de muziek van In The Woods valt geen genre te plakken. Ze hebben het keurslijf van black metal al lang achter zich gelaten, maar toch zijn er sporadisch nog heftige stukken. De songs hebben nog een aanzienlijke lengte, maar zijn minder experimenteel en daardoor gemakkelijker te herkennen. Zo opent het titelnummer ‘Pure’ met vlotte gothic rock met melodieuze leads, terwijl de zang zalvend is. Sterke riffs klinken daadkrachtig en wanneer men ‘A shining future waiting, A promise of the pure’ enkele malen herhaalt, hebben we meteen onze eerste ‘Ohrwurm’ achter de kiezen. De muziek van In The Woods is dikwijls zwevend. Luister maar naar de synthesizers bij aanvang van ‘Blue Oceans Rise (Like A War)’, terwijl dit stompende mediumtempo nummer voorzien wordt van theatrale, dominante zang. Dat is ook een kenmerk van In The Woods en Mr. Fog beheerst dat prima. Het begin van ‘Devil’s At Your Door’ is intens met grunts even, maar ook zwevende passages komen voor, zodat dit haast progressief complex wordt. Het contrast tussen Pink Floyd achtige vredigheid en wilde passages komt ook voor in ‘The Cave Of Dreams’ dat volgt op het dromerige ‘The Recalcitrant Protagonist’. De muziek van In The Woods heeft altijd een verheven timbre gehad en daarvan is ‘Cult Of Shining Stars’ een bloedmooi voorbeeld, al worden we ook verwend met semi-blastbeats. En het wordt nog meer beklijvend tijdens ‘Towards The Black Surreal’ waarin de woordeloze (‘oh oh oh’) zangfragmenten herinneren aan hun opus ‘Yearning The Seeds Of A New Dimension’ van hun knaller ‘Heart Of The Ages’. Het elf minuten durende ‘Transmission KRS’ is instrumentaal en deed me spontaan neerpennen dat In The Woods de Porcupine Tree van de toekomst is. Het is vreemd om dit te schrijven over een band die al zo lang het beste van zichzelf geeft, maar het is gewoon zo. In de twee laatste songs komen zoveel huilende gitaarsolo’s en stuwende momenten langs dat woorden tekort schieten. Bij deze zal je allang begrepen hebben dat In The Woods nog steeds een sublieme en zeer aparte band is. Wat een comebackalbum!


Tracklist:

Pure (7:21)
Blue Oceans Rise (Like A War) (5:41)
Devil’s At The Door (5:47)
The Recalcitrant Protagonist (5:43)
The Cave Of Dreams (4:55)
Cult Of Shining Stars (5:55)
Towards The Black Surreal (7:01)
Transmission KRS (10:46)
This Dark Dream (7:15)
Mystery Of The Constellations (7:02)

Musicians:

James Fogarty: vocals, guitars & keys
X-Botteri: guitars
C:M Botteri: bass
Anders Kobro: drums & engineering

Guest appearance:

Bjørn ‘Berserk’ Harstad: lead guitar on track 8-10




Geplaatst door Vera op woensdag 12 oktober 2016 - 15:21:05
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2017
PERSEFONE: Aathma
As modern heavy prog fan you cannot ignore this!!!
01. CD reviews 2017
LORD VIGO: Blackborne Souls
Damned deadly doom with convincing epic touch!
01. CD reviews 2017
CNOC AN TURSA: The Forty Five
A must have for everybody with a soft spot for this folky blackened epicness!
01. CD reviews 2017
SCARVED: Lodestone
This band deserves to break out of the local circuit for greater things!
01. CD reviews 2017
PYOGENESIS: A Kingdom To Disappear
What a top notch album! And addictive as well…
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org