Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon

123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031


donderdag 03 november 2016
SAHG: Memento Mori



Release: 2016-09-23
Style: progressive doom metal
Label: www.indierecordings.com
Website: www.sahgband.com
Facebook: https://www.facebook.com/Sahgband
Country: Norway
Playing Time: 44:50
Cat. N°: Indie 174
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9,5/10


English:

After three albums brimming with eminent traditional doom metal (yet with a very personal twist), Norwegian Sahg started exploring new musical horizons on the previous album ’Delusions Of Grandeur’ (2013). It was not a break with their former sound - that would be exaggerating - but the atmospheric, unworldly and mystic elements were featured a lot more, although one can still hear an undercurrent of doom vibes. On their fifth album ‘Memento Mori’, this new direction is deepened and perfected, together with producer Iver Sandøy who added some keyboards and percussion as well.

However, long before that, the band went through strenuous days. Last year founding member/guitarist Thomas Tofthagen decided to leave the band and so did drummer Thomas Lønnheim. For a moment it seemed as if the end of Sahg was drawing near. Fortunately the other members Olav Iversen (v, g) en Tony Vetaas (b, v) did not called it quits. The new members Ole Walaunet and Mads Lilletvedt come from more extreme metal bands and it results in ‘Memento Mori’ being heavier, but most of all more progressive. Driven by the realisation that even icons like Lemmy and David Bowie are mortal, they ended up with the title ‘Memento Mori’ (Latin for ‘remember that you must die’). That is reflected in most of the lyrics, but the music has also a slightly psychedelic and unworldly aureole. The step out of this life is the gate to the universe, isn’t it?

It is quite ingenious how Sahg turned into masters of a more psychedelic discipline. Most of the time the music is still slow, vocals are drawling, but from time to time they fervently rock. That’s why fans from the early days will also find themselves totally in the music on ‘Memento Mori’. Opener ‘Black Unicorn’ leaves us right away in awe by its psychedelic beauty. It has the vibe of Pink Floyd in the late sixties, with its spatial fluttering sounds. But, as I said, these guys have a crafty designed structure in their strong songs and thus they swallow the bait. Just listen to their tight playing and those enchanting solos in ‘Devilspeed’. The trance-inducing low chants with familiar sounding melody in ‘Take It To The Grave’ seem like a mantra, quiescent and mystical, with a heartfelt solo and heavier ending. While I listen to the captivating ‘Silence The Machines’ I realize that it reminds me a bit of the latest album from Secrets Of The Moon (‘Sun’), but Sahg also flirts with complex progressive passages. That Bowie wandered through the minds of these Norwegian musicians can be heard in the vocal lines of ‘Sanctuary’ although this first single appears to be a fetching stamping rocker with a refined, interesting mid-part. The most mellow dreamy moment – semi-acoustic, psychedelic with soaring synthesizers – we find during the beautiful ‘(Praise The) Electric Sun’, followed by the groove-laden heavy rock in the fervent ‘Travellers Of Space And Light’. To crown it all ‘Blood Of Oceans’ has an unexpected ethnic character. Einar Selvik (Wardruna) – once the original drummer of Sahg – is involved in this track. With his chants and authentic instruments he gives us a nearly unworldly apotheosis. What a stunner! A must have, in order to hear how the musical past can lead towards contemporary new music with a view on the stars…


Nederlands:

Na drie albums boordevol eminente traditionele doom metal (edoch met een erg persoonlijke insteek), ging het Noorse Sahg op voorganger ’Delusions Of Grandeur’ (2013) nieuwe muzikale horizonten verkennen. Er was geen sprake van een stijlbreuk, dat zou ons te ver leiden, maar de atmosferische, onwereldse en mystieke elementen gingen een grotere rol spelen, al waren er onderhuids nog steeds doominvloeden. Op het vijfde studioalbum ‘Memento Mori’ wordt die nieuwe koers verder uitgediept en geperfectioneerd, samen met producer Iver Sandøy die tevens wat toetsen en percussie toevoegde.

Maar voor het zover was ging de band door een diep dal. Vorig jaar verliet oprichter/gitarist Thomas Tofthagen de band, alsook drummer Thomas Lønnheim. Even leek het erop dat men het einde van de band overwoog, maar gelukkig hebben de overige leden Olav Iversen (z, g) en Tony Vetaas (b, z) de handdoek niet in de ring gegooid. De nieuwe leden Ole Walaunet en Mads Lilletvedt komen uit meer extreme bands en dat maakt dat ‘Memento Mori’ iets heftiger, maar vooral ook progressiever klinkt. Gedreven door het besef dat zelfs iconen als Lemmy en David Bowie sterfelijk zijn, kwam men uit bij de titel ‘Memento Mori’ (Latijn voor ‘weet dat je moet sterven’). Dat wordt gereflecteerd in alle teksten, maar de muziek straalt ook een licht psychedelisch en onwerelds aureool uit. De stap uit het leven is immers de poort naar het universum.

Het is best virtuoos hoe Sahg nu meester is in een meer psychedelische discipline. De muziek is veelal nog traag, de zang erg lijzig, maar er wordt ook vurig gerockt op tijd en stond. Op die manier zullen fans uit de beginperiode zich ook totaal kunnen vinden in de muziek op ‘Memento Mori’. Zo laat opener ‘Black Unicorn’ ons al meteen versteld staan door zijn psychedelische schoonheid. Het lijkt wel Pink Floyd in de jaren zestig, met die ruimtelijk uitwaaierende geluiden. Maar zoals gezegd, de mannen hebben een welafgelijnde structuur in hun sterke songs en dus wordt er ook ferm gerockt. Luister maar eens naar het strakke spel en die verrukkelijke solo’s in ‘Devilspeed’. De bezwerend lage zang met bekend klinkende melodie in ‘Take It To The Grave’ lijkt wel een mantra, rustig en mystiek met een hartelijke solo en harder vervolg. Terwijl ik naar het beklijvende ‘Silence The Machines’ luister, besef ik dat dit me aan het recente album van Secrets Of The Moon doet denken (‘Sun’), maar men flirt ook even met complexere progressieve passages. Dat Bowie in de geest van de Noren ronddwaalde is te horen in de zanglijnen van ‘Sanctimony’ al is deze eerste single ook een aanstekelijke stampende track met een geraffineerd middenstuk. Het meest dromerige moment – semi-akoestisch, psychedelisch met zwevende synths – vinden we tijdens het mooie ‘(Praise The) Electric Sun’, om er dan weer stevig rockend tegenaan te gaan in het vurige ‘Travellers Of Space And Light’. Als klap op de vuurpijl heeft ‘Blood Of Oceans’ een onverwacht etnisch karakter. Einar Selvik (Wardruna) – ooit de originele drummer van Sahg – heeft hier een vinger in de pap en zorgt met zijn gezangen en authentieke instrumenten voor een welhaast onwereldse apotheose. Wat een plaat! Verplichte aanschaf om te ondervinden hoe het muzikale verleden kan leiden tot nieuwe muziek in het heden met zicht op de sterren…


Tracklist:

Black Unicorn (6:26)
Devilspeed (3:55)
Take It To The Grave (5:59)
Silence The Machines (4:49)
Sanctimony (7:29)
(Praise The) Electric Sun (3:38)
Travellers Of Space And Light (5:21)
Blood Of Oceans (6:58)

Musicians:

Olav Iversen: vocals & guitars
Tony Vetaas: bass, vocals
Ole Walaunet; lead guitars
Mads Lilletvedt: drums

Guest appearances:

Einar Selvik (Wardruna) in track 8




Geplaatst door Vera op donderdag 03 november 2016 - 10:35:10
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

05. DVD reviews 2017
RPWL: A New Dawn (DVD/CD)
Very special interesting presentation!
01. CD reviews 2017
SOUND STORM: Vertigo
Top notch symphonic blast!
01. CD reviews 2017
HATE: Tremendum
Recommended for aficionados of the better Polish craftwork!
01. CD reviews 2017
SKYCLAD: Forward Into The Past
Excellent comeback from these echelons of folk metal!
01. CD reviews 2017
HELION PRIME: Idem
All in all a fine album, but with flaws...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org