Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
Prog-Nose
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
RockAdvice
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon


12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930


zaterdag 04 maart 2017
DISPERSE: Foreword



Release: 2017-02-24
Style: progressive metal
Label: www.season-of-mist.com
Website:
Facebook: https://www.facebook.com/disperseofficial
Country: Poland
Playing Time: 53:03
Cat. N°: SOM 401
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 7,5/10


English:

Polish Disperse left an ultimately strong impression on their predecessor ’Living Mirrors’ which was released in February 2013, thus exactly four years ago. It is only normal that the band has developed since then, since it seemed a bunch of inventive musicians to me. We notice (again) a new rhythm section, this time including an Englishman (Mike Malyan) behind the drums. Yet founding members Jakub (guitar) and Rafal (vocals, keyboards) are fortunately still present.

Let us cut the cackle and come to the horses: the musical evolution in the direction of more ambient, sound effects, voice distortion and laidback accessibility gives me a good deal of worry. Now it sounds so mellifluent, polished and … dull. But obviously we like to substantiate this criticism. ‘Stay’ is quite a familiar opener: keyboards, dreamy vocals and a firm outburst of riffs. In the meantime we are regaled with ultra fast guitar solo cataracts in pure prog style and the fickle contra-rhythms give it an hectic tinge. But what about those cheesy voices in between? Seems like a children’s choir. But well, it appeared that those cheesy voices will pop up way too often. The thoughtful vocals of Rafal and sudden hectic prog runs are also the foundation of ‘Surrender’ and there is an atmospheric fragment as well. ‘Bubbles’ is logically featuring an opulence of sprinkling sounds and playful electronics. These loom up again between the storytelling vocals of ‘Tomorrow’, although it gets really fluttering hazy and we only wake up again during a flashing guitar solo. The fusion/jazz influences we already detected earlier in their works, come to the surface in the catchy and swinging ‘Tether’. Immediately I wrote down that it should fit as single and that’s exactly what happened. It is really poppy, but hey, nothing wrong with hitting the charts as prog band. With ‘Sleeping Ivy’ a couple of longer tracks start. Fluttering sounds with drawling vocals and all kinds of sprinkling sounds. Proggy and laidback. The nine minutes of ‘Does It Matter How Far?’ are mainly short, sonorous notes with velvet chants. It is soaring, but also clinical. This is really sophisticated lounge music and oh so sweet. And those voices and effects keep on coming… During ‘Gabriel’ I spontaneously wrote down: ‘cut and paste work’ because the transitions are so abrupt and ‘Kites’ has too much repetitive moments to engross. The album is very vocal-based. They experiment a lot more on ‘Foreword’ and that completely changes my earlier statement that the musicians are virtuoso, but that they are in function of strong songs. Now the songs are rather freewheeling and I got a feeling of exposure when these sudden fast solos occur. Influences of Pink Floyd and Dream Theater have disappeared, but the band obviously has a liking for the current, also very relaxed and flirting with electro sounds, Anathema and Steven Wilson. ‘Foreword’ might likely appeal to that audience, but for me some more ‘body and soul’ would be better.


Nederlands:

Het Poolse Disperse maakte een bijzonder sterke indruk op voorganger ’Living Mirrors’ dat uitkwam in februari 2013, exact vier jaar geleden dus. Het is normaal dat de band zich verder ontwikkeld heeft, want het leek ons een stel inventieve muzikanten. We merken (weeral) een nieuwe ritmesectie en ditmaal zit er een Engelsman (Mike Malyan) achter de drums. Maar oprichters Jakub (gitaar) en Rafal (zang, keyboards) zijn gelukkig nog aanwezig.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de muzikale evolutie in de richting van meer ambient, geluidseffecten, stemvervorming en laidback toegankelijkheid bezorgt me hoofdbrekens. Nu klinkt het allemaal zo mierzoet, gepolijst en… saai. Maar die kritiek willen we graag staven, dat spreekt voor zich. ‘Stay’ is een redelijk vertrouwde opener: toetsen, dromerige stem en een ferme uitval met riffs. Intussen worden we een paar keren getrakteerd op supersnelle gitaarcataracten in zuivere progstijl en brengen de wispelturige tegentijden een zekere onrust teweeg. Maar wat doen die melige stemmetjes ertussen? Het lijkt wel een kinderkoor. Maar goed, het zal blijken dat die vervormde stemmen nogal eens dikwijls opduiken. De bedachtzame zang en plotse onrustige progloopjes vormen ook de basis van ’Surrender’ waarin ook een atmosferische passage komt. ‘Bubbles’ bevat inderdaad een veelheid aan sprankelende klanken en speelse geluidjes. Die duiken ook op tussen de verhalende zang van ‘Tomorrow’, al wordt het nogal uitwaaierend vaag en schrikken we pas terug wakker bij een flitsende solo. De fusion/jazz invloeden die we al eerder detecteerden in hun werk, komen aan de oppervlakte in het aanstekelijke en swingende ‘Tether’. Ik schreef spontaan dat dit de single zal worden en aldus geschiedde. Het is wel heel poppy, maar als progband een hit scoren, dat mag. Met ‘Sleeping Ivy’ start een koppel langere tracks. Uitwaaierende klanken met lijzige zang en allerlei sprankelende sounds. Proggy en laidback. De negen minuten van ‘Does It Matter How Far?’ bestaan uit afgekapte, zeer heldere noten met omfloerste zang. Het is zwevend, maar ook klinisch. Dit is echt gesofistikeerde lounge muziek en o zo zoet. En die stemmetjes en effectjes blijven maar opduiken. Bij ‘Gabriel’ noteer ik nog spontaan ‘knip- en plakwerk’ omdat de overgangen zo bruusk zijn en ‘Kites’ bevat teveel repetitieve momenten om te boeien. Het album is ook erg vocaal ingesteld. Er wordt veel meer geëxperimenteerd op ‘Foreword’ en dat doet mijn stelling van de vorige keer, dat de muzikanten virtuoos zijn, maar in dienst van de sterke songs staan, geheel teniet. Nu vind ik de songs zelfs allesbehalve sterk en kreeg ik bij al die – overigens uitstekende – plotse vlugge solo’s een gevoel van exposure. Invloeden van Pink Floyd of Dream Theater zijn verdwenen, maar de band heeft duidelijk wel een boodschap aan het huidige, eveneens zeer relaxte en met electrogeluiden flirtende, Anathema en Steven Wilson. ‘Foreword’ zal mogelijk aanslaan bij dat publiek, maar voor mij mag het wat meer body and soul.


Tracklist:

Stay (4:43)
Surrender (5:21)
Bubbles (3:54)
Tomorrow (3:56)
Tether (3:42)
Sleeping Ivy (6:51)
Does It Matter How Far? (9:18)
Foreword (1:31)
Neon (3:32)
Gabriel (4:47)
Kites (4:39)

Musicians:

Rafal Biernacki: vocals, keyboards
Jakub Zytecki: guitars
Bartosz Wilk: bass
Mike Malyan: drums




Geplaatst door Vera op zaterdag 04 maart 2017 - 18:58:40
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

   
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2017
END OF GREEN: Void Estate
A piece of art brimming with deep draught emotions!
01. CD reviews 2017
DREAM EVIL: Six
This will surely please the fans of trad heavy metal...
01. CD reviews 2017
OBSCURITY: Streitmacht
In Obscurity we trust for some fine pagan metal!
05. DVD reviews 2017
PILEDRIVER: The Boogie Brothers Live In Concert (DVD/2CD)
Pure Status Quo entertainment...
01. CD reviews 2017
ECNEPHIAS: The Sad Wonder Of The Sun
Recommended for diehard nineties doom/gothic fans!
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org