Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007
2010 / 2009 / 2008 / 2007

Gebeurtenissen deze maand: 1


woensdag 05 april 2017
ATLAS PAIN: What The Oak Left

Release: 2017-03-10
Style: epic folk metal
Country: Italy, Milan
Playing Time: 52:06
Cat. N°: SC 316-0
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 8,5/10


Hailing from Milan in Italy, this folk collective Atlas Pain regales us with the debut album ‘What The Oak Left’. The band plays inciting epic folk/pagan metal with wealthy symphonic arrangements. Think of a more melodic version of Equilibrium, a more accessible Finntroll or Ensiferum’s style. They do not do that bad at all. Founded in 2013 by vocalist/guitarist/keyboardist Samuele Faulisi and soon turning into this current four-piece, they recorded a first EP ‘Behind The Front Page’ and toured intensively in Northern Italy.

For the proper debut ‘What The Oak Left’ – illustrated by Jan Yrlund with a confronting piece of art – they contacted Mika Jussila at the Finnvox Studios for the mastering, since Scandinavia happens to be the epicenter of epic folk metal anyways. That’s a fine move from these guys, since they are not inferior to their Scandinavian echelons. The cinematic aureole is obvious from the very outset, when ‘The Time And The Muse’ appears to be a dark intro with classical piano, narrative interludes and a cinematic outburst invigorating the grandness. From ‘To The Moon’ on they cut loose with faster paces and they go all the way with folkloristic leads, rough creepy blackened growls of the founding man and a tight-as-hell rhythm section. They give us a proper blueprint of their skills in the rebellious ‘Bloodstained’, the slower, thoughtful ‘Till The Dawn Comes’ and the party hit ‘The Storm’ (any reference with Alestorm can be mentioned). Spoken passages always sound momentous and a melancholic tinge cannot be missing either, that’s what we hear at the beginning of ‘The Counter Dance’ (the video clip instantly haunts you) and the flawless ‘From The Lighthouse’, which includes clean chants as well, just like many of the songs, is evocative of Ensiferum. As occluding track they serve us ‘White Overcast Line’ and that appears to be an instrumental mammoth composition of more than eleven minutes length that shows that these Italians have taken a strong and glorious start. We did not expect it, but folk metal from Italy can be fun!


Uit Milaan, Italië komt dit folk gezelschap Atlas Pain ons verblijden met het debuutalbum ‘What The Oak Left’. De band speelt opzwepende epische folk/pagan metal met brede symfonische arrangementen. Denk aan een melodieuze versie van Equilibrium, een toegankelijker Finntroll of ook wel aan Ensiferum. Dat doen ze lang niet slecht. Opgericht in 2013 door zanger/gitarist/keyboardspeler Samuele Faulisi en al spoedig uitgebreid tot dit huidige viertal, namen ze eerst de EP ‘Behind The Front Page’ op en speelden onvermoeibaar de podia plat in Noord Italië.

Voor het ware debuut ‘What The Oak Left’ – geïllustreerd door Jan Yrlund met een confronterend kunstwerkje – liet men zelfs de boel masteren door Mika Jussila in de Finnvox stduio, want Scandinavië is nu eenmaal de heimat van epische folk metal. Dat hebben de heren goed gezien, want de tien eigen composities moeten niet onderdoen voor Scandinavische echelons. Het filmische aureool wordt al meteen duidelijk wanneer ‘The Time And The Muse’ een duistere intro blijkt te zijn, met klassieke piano, narratieve interludia en een filmische uitval om de grandeur kracht bij te zetten. Vanaf ‘To The Moon’ steekt men een tandje bij en kan men voluit gaan met folkloristische leads, de ruwe knekelzang van de oprichter en een strakke ritmesectie. Men weet in songs als het opruiende ‘Bloodstained’, het langzame, bedachtzame ‘Till The Dawn Comes’ en het feestnummer ‘The Storm’ (enige referentie naar Alestorm mag aanrukken) een mooie blauwdruk te geven van waar Atlas Pain voor staat. Gesproken passages klinken onverminderd gewichtig en een weemoedige tint mag ook niet ontbreken, zo horen we aan het begin van ‘The Counter Dance’ (met de videoclip zit de sfeer er onmiddellijk in) en het knappe ‘From The Lighthouse’ dat net als meerdere songs ook cleane zang bevat en aan Ensiferum doet denken. Als uitsmijter heeft men ‘White Overcast Line’ voor ons in petto en dat blijkt een instrumentale mammoetcompositie van meer dan elf minuten te zijn die toont dat deze Italianen een sterke start genomen hebben. We hadden het niet verwacht, maar folk metal uit Italië kan leuk zijn!


The Time And The Muse (2:35)
To The Moon (5:30)
Bloodstained Sun (4:30)
Till The Dawn Comes (5:24)
The Storm (5:05)
Ironforged (4:02)
The Counter Dance (3:00)
Annwn’s Gate (4:55)
From The Lighthouse (5:38)
White Overcast Line (11:29)


Samuele Faulisi: vocals, guitars, keyboards
Fabrizio Tartarini: guitars
Louie Raphael: bass
Ricardo Floridia: drums

Geplaatst door Vera op woensdag 05 april 2017 - 12:09:45
Reageren is uitgeschakeld








Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

06. CD reviews 2017
Great material with a fresh angle on eighties speed!
06. CD reviews 2017
SORCERER: The Crowning Of The Fire King
A must have for every doom metal fan!
06. CD reviews 2017
OZ: Transition State
A real treat for aficionados of early eighties metal...
06. CD reviews 2017
STILLBORN: Nocturnals
A doom-like return...
06. CD reviews 2017
INNER AXIS: We Live By The Steel
Scandinavian warriors in the vein of Sabaton...

Zoeken Metal-Nose

Date / Time

Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. -