Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
2021 / 2020 / 2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.



zondag 11 maart 2018
ALWAID: The Machine And The Beast

Release: 2018-02-02
Style: dark melodic gothic/sympho metal
Label: /
Country: France
Playing Time: 57’
Cat. N°:
Review by: Guy
Translated by: Guy
Rating: 9/10


This French, female fronted band from Lille, France, released their debut ‘Lacus Somniorum’ in 2014. They found inspiration in bands like Therion, Theatre of Tragedy, Epica and Candlemass to create a complex sound of symphonic structures, aggressive HM and darker passages.

The bombastic intro glides over into ‘Amphisbaena’, in which we get to know Marie’s voice, which colours, whispering, with regular voice or in the soprano registers, the dark metal, which get more character adding some grunt and background choir to the diverse guitar sound. The name of the song refers to a mythical, two headed serpent. ‘Giants’ follows the same path, but is a bit more symphonic, contains more grunt, more guitar and a pretty catchy melody. Then ‘The Whale’ narrates about Moby Dick against a creepy musical backdrop of symphonic metal and guitars leaning towards heavy metal and AOR tinged keyboard passages. The faster ‘Cities’ also has a catchy riff and chorus, with some delicate keys in the back and a moody, dark break towards its end. ‘Monsters’ tells about Jack The Ripper and adds plenty of raw grunt to Marie’s versatile melodic voice, still against a wall of sympho meets rough metal. Then ‘Sang Noir’ brings some doomy sympho gothic to the album, with a black, whispered break in French, followed by the delicate intro of ‘Song’, which shifts into dragging, dark musical regions. ‘Riddles’ made me think of Delain… a far from bad reference, I’d say, and in the tranquil ‘Fractalized’, with some goose-bumps at the end, Marie’s singing made me think of Delain’s Charlotte Wessels. Finally, ‘Call of the Wild’ closes the album with some Delain meets Alwaid.

Great album with a diversity of dark atmospheres embedded in symphonic structures and coloured by great colliding/complementary voices.


Deze Franse band met frontvrouw, uit Rijsel bracht in 2014 hun debuut ‘Lacus Somniorum’ uit. Ze vinden inspiratie in bands als Therion, Theatre of Tragedy, Epica en Candlemass, om een complex geheel van symfonische structuren, agressieve HM en donkere passages te creëren.

De bombastische intro gaat over in ‘Amphisbaena’, waarin we kennismaken met Marie’s stem die fluisterend, met normale zangstem of nog in de sopraanregisters, de donkere metal inkleurt die verder een gezicht krijgt door wat grunt en koor op de achtergrond toe te voegen aan het zeer gevarieerde gitaargeluid. De naam van het nummer verwijst naar een mythisch, twee hoofdig serpent. ‘Giants’ sluit mooi aan, maar is wat meer symfonisch, bevat meer grunt en gitaar en een erg catchy melodie. Daarna gaat ‘The Whale’ over Moby Dick tegen een naargeestige, muzikale achtergrond van symfonische metal, naar HM neigende gitaren en AOR aandoende keyboard passages. Het gedreven ‘Cities’ heeft ook een catchy riff én refrein, met wat delicate keyboard op de achtergrond en een sfeervolle, donkere break naar het eind toe. ‘Monsters’ handelt over Jack The Ripper en voegt pakken ruige grunt toe aan Marie’s veelzijdige melodieuze zanglijnen, nog steeds tegen een donkere symfo meets stevige metal muur. Daarna brengt ‘Sang Noir’ wat doomy sympho gothic in het album, met een zwarte, gefluisterde break in het Frans, gevolgd door de delicate intro van ‘Song’, die wat verder donkere, slepende muzikale regionen opzoekt. ‘Riddles’ deed me denken aan Delain… geen slechte referentie lijkt me, en in het ingetogen ‘Fractalized’, met wat kippenvel naar het einde toe, doet Marie’s stem ook denken aan Delain’s Charlotte Wessels. Tenslotte sluit ‘Call of the Wild’ het album met wat Delain meets Alwaid.

Ferm album met een veelzijdige donkere atmosfeer, gebed in symfonische structuren en gekleurd door straffe botsende/ elkaar aanvullende stemmen.


Enter The Other One Inside (0’33”)
Amphisbaena (5’06”)
When Giants Awake (4’37”)
The Whale (5’49”)
The Lord Of Cities (5’33”)
Monsters By Gaslight (5’13’)
Sang Noir (6’02”)
So the Song Went (Silent O’Moyle) (6’22”)
Idle Riddles And Rhymes (6’01”)
Fractalized (5’49”)
The Call Of The Wild (5’15”)


Marie – vocals
Max – guitars, grunts
Simon – bass
Laurent – keyboard
Robin - drums

Geplaatst door Vera op zondag 11 maart 2018 - 09:29:34
Reageren is uitgeschakeld








Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2021
THORIUM: Empires In The Sun
Superb heavy metal as it should sound!
01. CD reviews 2021
Eclectic US mix of black, stoner & folk...
01. CD reviews 2021
Members from Mar De Grises...
01. CD reviews 2021
SUIDAKRA: Wolfbite
Announced as Suidakra 2.0 and rejuveniled line up...
01. CD reviews 2021
ALASTOR: Onwards And Downwards
Psychedelic occult disc...

Zoeken Metal-Nose

Date / Time

Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. -