Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon





12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
donderdag 05 april 2018
OCEANS OF SLUMBER: The Banished Heart



Release: 2018-03-02
Style: progressive/blues/hardrock/doom metal
Label: www.centurymedia.de
Website: www.oceansofslumber.com
Facebook: https://www.facebook.com/oceansofslumber
Country: USA
Playing Time: 1h 4m 58s
Cat. N°:
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9/10


English:

A band like Oceans Of Slumber is worth his weight in gold! We were already flabbergasted by their previous album ’Winter’ (2016), but what we hear on the new one ‘The Banished Heart’ goes even deeper. Literally, since the lengthy compositions are written while the main songwriters (drummer Dobber Beverly and female singer Cammie Gilbert) emotionally went through strenuous times. How they transformed these feelings into emotive songs, is really admirable.

And again we feel unable to put this in one pigeonhole or genre, but that’s what we like. Isn’t it the highest achievement to create your own brew from all possible influences? One could say that it has the nearest approach to doom, due to the sorrowful fight to conquer all troubles. Often the pace is slow and sultry while pitch-black grief reigns all over. On the other hand one might call it progressive metal, because the numerous twists and turns and some of the intricate runs flirt openly with this technically skilled genre. Yet there is quite some fragile sentiment involved as well, quiescent passages contrast heavily with the more than ever scorching brutal parts. We are guided through this wealthy spectrum of emotions by the pure sounding voice of Cammie. She has prowess and moves full of dignity – even a bit imperturbable – through all kinds of different moods that hit you like a rollercoaster during the first spins. This album needs to grow, but when you take the time to listen to these 65 minutes of music again and again, you will surely be rewarded. We kick off this record – just like the ‘Winter’ album – with two long compositions in which lots of things happen. The influences of nineties doom are still noticeable in ‘The Decay Of Disregard’; it manifests itself rather slow and sung with low voice, relished with kind of sludgy guitar sounds and repetitive passages.

In the calm starting ‘Fleeting Vigilance’ we hear male grunts of the guitarists again, but also the emotive guitar leads are ace. All these ingredients are present in ‘At Dawn’ too, while the title track is even quite introvert all over, with piano and fragile female vocals. Very captivating. A misty instrumental intermezzo leads to the self-destructive ‘Etiolation’ in which various vocal parts resound on a bed of restless prog-like guitar accents. The hectic, nervous instrumentation continues in ‘A Path To Broken Stars’, but the vocals are lovely and female. We come into calmer areas during ‘Howl Of The Rougarou’ and ‘Her In The Distance’ to prepare us for the duet with Tom Englund (Evergrey). ‘No Color, No Light’ is truly a highlight with that idiosyncratic melancholic voice of Englund in juxtaposition with the nearly sacral chanting Cammie. We occlude with the sensitive folk/gospel song ‘Wayfarer Stranger’ with soaring music. This is a comprehensive piece of work that will give you many hours of listening pleasure!


Nederlands:

Een band als Oceans Of Slumber is goud waard! We waren al zwaar onder de indruk van hun vorige album ’Winter’ (2016), maar wat we op de nieuweling ‘The Banished Heart’ horen gaat nog dieper. Letterlijk zelfs, want de lijvige composities zijn ontstaan terwijl het schrijversduo (drummer Dobber Beverly en zangeres Cammie Gilbert) emotioneel door diepe dalen waadde. Hoe ze dit echter in doorleefde songs omgezet hebben, is bewonderenswaardig.

Hierbij staan we weer machteloos om er een specifiek genre op te plakken en daar houden we van. Immers, is je eigen mengelmoes maken van alle invloeden niet het hoogste goed? Je zou kunnen zeggen dat dit doom is, vanwege het smartelijke gevecht dat geleverd wordt om tegenslagen te boven te komen. Dikwijls is het tempo traag en heerst er gitzwarte treurnis. Anderzijds is dit ook progressieve metal, want de talrijke wendingen en bepaalde loopjes flirten met dit technisch hoogstaande genre. Toch zit er ook flink wat fragiel sentiment in verwerkt, zodat verstilde passages de meer dan ooit verschroeiend brutale stukken nog meer doen uitkomen. Door dit rijke scala aan gevoelens worden we geloodst door de zuivere stem van Cammie. Ze straalt daadkracht uit en beweegt zich waardig en zelfs een beetje onverstoorbaar doorheen alle verschillende stemmingen die bij de eerste luisterbeurten als een rollercoaster op je afkomen. Dit album moet groeien, maar wanneer je het opbrengt om deze 65 minuten herhaaldelijk op je te laten inwerken, dan wordt je er rijkelijk voor beloond. Van start gaan we met – net als ten tijde van ‘Winter’ - twee lange composities waarin al van alles gebeurt. De invloeden van de jaren negentig doom zijn nog merkbaar in ‘The Decay Of Disregard’ dat zich met een welhaast sludgy gitaargeluid en repetitieve passages manifesteert als slepend en laag gezongen.

In het kalm beginnende ‘Fleeting Vigilance’ horen we terug mannelijke grunts van de gitaristen, maar er is ook knap huilend gitaarwerk. Al deze ingrediënten passeren eveneens de revue in ‘At Dawn’, terwijl het titelnummer zelfs helemaal vrij ingetogen is met piano en fragiele zang. Zeer beklijvend. Een mistig instrumentaal intermezzo opent de weg naar het zelfdestructieve ‘Etiolation’ waarin diverse zangpartijen weerklinken op een bedje van onrustige gitaaraccenten. Het drukke instrumentarium houdt aan in ‘A Path To Broken Stars’, maar de zang is lieflijk en vrouwelijk. We komen dan in rustiger vaarwater tijdens ‘Howl Of The Rougarou’ en ‘Her In The Distance’ om ons voor te bereiden op het duet met Tom Englund (Evergrey). ‘No Color, No Light’ mag gerust het hoogtepunt van dit album genoemd worden met die typische, melancholieke stem van Englund tegenover de haast sacraal zingende Cammie. We besluiten met het sensitieve folk/gospel nummer ‘Wayfarer Stranger’ met zwevende begeleiding. Een veelomvattend werk is dit wat je uren luisterplezier zal schenken!


Tracklist:

The Decay Of Disregard (8:59)
Fleeting Vigilance (5:25)
At Dawn (8:30)
The Banished Heart (9:05)
The Watcher (2:25)
Etiolation (6:01)
A Path To Broken Stars (6:31)
Howl Of The Rougarou (5:02)
Her In The Distance (2:03)
No Color, No Light (7:17)
Wayfaring Stranger (3:41)

Musicians:

Cammie Gilbert: vocals
Anthony Contreras: guitars, vocals
Sean Gary: guitars, vocals
Keegan Kelly: bass, vocals
Dobber Beverly: drums, piano

Guest appearance:

Tom Englund (Evergrey): vocals on track 10




Geplaatst door Vera op donderdag 05 april 2018 - 20:12:31
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

 
Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD Reviews 2018
CELTACHOR: Fiannaiocht
Amazing Celtic album!
01. CD Reviews 2018
KAMELOT: The Shadow Theory
Another album that will give the fans food for thought!
01. CD Reviews 2018
SPIRITUAL FRONT: Amour Braque
Gothic with depressive edge...
01. CD Reviews 2018
OCEANS OF SLUMBER: The Banished Heart
Comprehensive piece of work!
01. CD Reviews 2018
VOODOO CIRCLE: Raised On Rock
Great platter, no fillers, skilled musicians, magnificent voice!
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org