Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon






1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30





donderdag 26 april 2018
BARREN EARTH: A Complex Of Cages



Release: 2018-03-30
Style: progressive metal
Label: www.centurymedia.de
Website: www.barrenearth.com
Facebook: https://www.facebook.com/BarrenEarth
Country: Finland
Playing Time: 1h 2m 31s
Cat. N°:
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9,5/10


English:

From the very outset, with the first MCD ‘Our Twilight’, we were flabbergasted by the beauty of Barren Earth’s music. Initially – with vocalist Mikko of Swallow The Sun in their ranks – they profiled themselves as a kind of congenial band with outfits like Ghost Brigade and Insomnium with melancholic doom/death metal. With the entrance of new singer Jón Aldará on the third album ’On Lonely Towers’, their sound suddenly turned into progressive areas, but once again eclectic. All band members also have other obligations, for instance in Hamferð, Amorphis, Kreator and Moonsorrow, but three years after the predecessor we can welcome more than an hour brilliance on ‘A Complex Of Cages’.

We like to fathom the albums of Barren Earth during several intensive listens before writing a review for them. This happens to be complex material, even though main song writer Olli-Pekka Laine states that this album should be more compact, intense and upbeat. One line-up change occurred since ‘On Lonely Towers’. Now Antti Myllynen appears to play the keyboards and he put his signature stamp on the material with equal fabulous keyboard pads, including Hammond. With the reciting of the title ‘The Living Fortress’, this fourth album kicks off, followed by proggy structures and keyboard melodies a bit akin to Opeth. Momentous clean chants resound, with sweet harmony vocals in the back, but soon we have an outburst with growls and magnificent leads. Heavy parts are intermittent with sudden introspective passages starring jaw-breaking clean chants.

These dynamics between introspection and dense heavy parts appear to be the foundation of this album and it also graces ‘The Ruby’ with its extremely catchy chorus. ‘Further Down’ turns into quite a rough song in which we demand extra attention for the fervent guitar soloing, the centerpiece full of momentum and the dramatic ending with serene vocals. ‘Zeal’ remains calm for a long time with piano, vocals and howling guitar leads. A heavenly atmosphere with dark spoken whisperings finally leads towards grunts again and heavier parts. A stunner it is! In the beginning ‘Scatterpey’ includes some Amorphis allied melodic fetching guitar skills, but later it develops into heavier, tight parts. The epic stunner is ‘Solitude Pith’ with its ten minutes length. It remains calm for a while and captivating, goes in crescendo and includes an experimental phase with eastern flavoured keyboards. Next it accelerates into a fervent cataract of exquisite guitar skills, followed by a quiescent ending. ‘Dysphoria’ has this balance between rocking and thoughtful fragments as well. ‘Spire’ is hectic in a kind of weird manner, and finally they occlude with the sensitive ‘Withdrawal’. Speechless… ‘A Complex Of Cages’ can demand its place right next to ‘On Lonely Towers’, equally superior.


Nederlands:

Vanaf de eerste MCD ‘Our Twilight’ stonden we versteld van de schoonheid van Barren Earth’s muziek. Aanvankelijk – met zanger Mikko van Swallow The Sun in hun gelederen – profileerden zij zich in het kielzog van bands als Ghost Brigade en Insomnium met melancholieke doom/death metal. Met de intrede van zanger Jón Aldará op derde album ’On Lonely Towers’ werd de sound plots een stuk progressiever, maar eens te meer eclectisch. Alle bandleden hebben ook andere verplichtingen, onder meer in Hamferð, Amorphis, Kreator en Moonsorrow, maar drie jaar na de voorganger kunnen we meer dan een uur nieuw werk verwelkomen in de vorm van ‘A Complex Of Cages’.

We houden ervan om de albums van Barren Earth meermaals op ons te laten inwerken alvorens tot een beschrijving over te gaan. Het is immers complex materiaal, ook al beweert schrijver Olli-Pekka Laine dat dit album compacter, intenser en meer upbeat geworden is. Er is één bezettingswijziging na ‘On Lonely Towers’ en dat is dat Antti Myllynen nu de keyboards verzorgt en zijn stempel heeft gedrukt op het materiaal met evenzo prachtig toetsenwerk, Hammond incluis. Met het reciteren van de titel ‘The Living Fortress’ gaat dit vierde album van start, gevolgd door proggy structuren en toetsenmelodieën die wel wat weg hebben van Opeth. Geladen cleane zang weerklinkt, met zoete achtergrondvocalen, maar weldra komt een uitval met grunts en prachtige leads. Heftige stukken worden afgewisseld met plotse passages waar men tot inkeer komt en de gedragen zang volop schittert.

Deze dynamiek tussen introspectie en gebalde stukken is de kern van dit album en siert ook ‘The Ruby’, met zijn bijzonder toegankelijk refrein. ‘Further Down’ blijkt een vrij ruw nummer te zijn, waarin we extra aandacht vragen voor de warmhartige gitaarsolo, het stuwende middenstuk en het dramatische einde met serene zang. ‘Zeal’ blijft lang ingetogen met piano, zang en huilende gitaarsolo’s. Een hemelse sfeer met donkere fluisterstem leidt uiteindelijk naar grunts en steviger werk. Prachtnummer! ‘Scatterprey’ heeft aanvankelijk de melodieuze aanstekelijke gitaren van Amorphis en maar evolueert later naar gebalde, strakke passages. Het epische klapstuk is ‘Solitude Pith’ met zijn tien minuten lengte. Het blijft lang kalm en beklijvend, bloeit open, kent een experimentele fase met oosters aandoende toetsen en versnelt tot een vurige cataract van exquise gitaarwerk om daarna introspectief te eindigen. Ook ‘Dysphoria’ vertoont dit evenwicht tussen rocken en bedachtzaam spelen. ‘Spire’ is op een vreemde manier hectisch, om daarna in bloedvorm af te sluiten met het sensitieve ‘Withdrawal’. Ik ben sprakeloos bij deze. ‘A Complex Of Cages’ mag zijn plaats innemen naast ‘On Lonely Towers’, even superieur.


Tracklist:

The Living Fortress (6:43)
The Ruby (4:49)
Further Down (6:34)
Zeal (7:44)
Scatterprey (5:42)
Solitude Pith (10:16)
Dysphoria (7:45)
Spire (6:37)
Withdrawal (5:16)

Musicians:

Jón Aldará: vocals
Janne Perttilä: guitars
Sami Yli-Sirniö: guitars
Olli-Pekka Laine: bass
Antti Myllynen: keyboards
Marko Tarvonen: drums




Geplaatst door Vera op donderdag 26 april 2018 - 16:15:05
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2019
SWEET OBLIVION FT. GEOFF TATE: Sweet Oblivion
Geoff Tate in superior heavier album!
01. CD reviews 2019
LUNAR SHADOW: The Smokeless Fires
Highlight in classic heavy metal with a heart!
01. CD reviews 2019
LEVERAGE: DeterminUs
A very strong comeback!
01. CD reviews 2019
WAYLANDER: Ériù's Wheel
In excellent company for superior Celtic metal...
01. CD reviews 2019
SILVER BULLET: Mooncult
Sturdy power metal with grandness...
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org