 |
IHSAHN: After
English:
Ihsahn was the charismatic front man of the legendary Norwegian black metal band Emperor. Since this band launched their last masterpiece (‘Prometheus…’) in 2001, Ihsahn initially found solace in the experimental music of Peccatum, but after that he started a solo career under his own name. ‘After’ is the third part of the planned trilogy, starting with ‘The Adversary’ in 2006 and continued with ‘angL’ (2008).The intelligent musician never renounces his extreme roots and even ‘After’ still has a raucous nature in which we perceive some traces from his imperial past. Yet it would be wrong to label this as black metal, extreme progressive metal would do better. We all know that beautiful music engendered from those roots in Norway when bands from the first wave of black metal started to use different influences in their music. The first ones that caught my attention in this respect were Borknagar, Solefald and Covenant (still with c at that time), to name just a few.
The advantage of a so-called solo project is the ability to guide your albums in a certain direction by adding different guest musicians every time. On previous albums we heard vocal contributions of Garm (Ulver) or Mike Akerfeldt (Opeth). On ‘After’ the master chose his conversant drum beast Asgeir Mickelson (Spiral Architect and Borknagar’s drummer since ages) and bassist Lars K. Norberg. That is nothing new and we know that both musicians can put down a heavy foundation bold as brass, but on the other hand they are also skilled enough to play very complex structures. The new element on ‘After’ is a cooperation with saxophonist Jorgen Munkeby. The notorious Van der Graaf Generator adept in me makes a leap of joy. Mark you, I am not that fond of jazz or wind instruments, but here it is infiltrated in a way that every black metal fan with an open mind will see this as a widening of his musical horizon. A welcome and refreshing step towards more beauty.
Over to the emotions that ‘After’ evokes in me… In ‘The Barren Lands’, Ihsahn’s gravel-throated vocals convey the desperate feeling of a savage landscape. Guitar notes serpentine around you with loads of distortion, rock with momentum reigns with a kind of post-rock approach evocative of Solstafir. But towards the end there are unctuous, muffled vocals as well. ‘A Grave Inversed’ needs some persistence. In maximum velocity they cut loose here, flirting with free jazz and the saxophone blares through it. As balsam one can welcome majestic, epic riffs at the beginning of ‘After’, a song in which conclusions are made, so it seems from the contemplative, clean vocals. ‘Frozen Lakes On Mars’ shows an ingenious diversity from restrained riffs, swallow the bait in a devastating way and steamy rock. Ihsahn uses partly his screaming voice, but adds a bit mellow vocals as well. He does that with a voice comparable to Akerfeldt in a mellow moment. That impression is even more obvious at the beginning of ‘Undercurrent’, the first epic with a length of ten minutes. Here is the opportunity to make the most of Ihsahn’s capacities. We are taken on a trip between soft moments, rough eruptions, magnificent guitar leads, virtuoso saxophone fragments and in the end an apotheosis with a blend of black, symphonic and progressive layers.
Dan Swanö is another musician I have always admired. Vocals in the beginning of ‘Austerre’ remind me of him. Warm organic organ sounds prove that the seventies are another influence of Ihsahn. This organ regales us with a marvellous part with repetitive riffs and raucous voice. Hesitating guitar notes build up tension. Do I hear a fretless bass? There is so much to discover here! ‘Heaven Black Sea’ is another stunner with a kind of roughness, but in a way distinguished as well and on top of this a gigantic sax solo. ‘On The Shores’ is the second track of ten minutes length and a masterpiece that leaves me breathless every time it blows my speakers. This is the essence of Ihsahn. An intro full of grandeur, introvert guitar notes and saxophone, bestial (but intelligible) vocals, Queen-like harmony vocals with sax in the background. This is a peerless ballet of sprinkling progressive sounds which evolves from Emperor-like heaviness to groundbreaking thoughtfulness, while it takes lots of challenges. This goes far beyond the boundaries of blackened metal, this is a masterpiece!
Nederlands:
Ihsahn was de charismatische frontman van de legendarische Noorse black metal band Emperor. Sinds deze band in 2001 haar laatste meesterwerk (‘Promotheus…’) uitbracht, zocht Ihsahn eerst soelaas in de experimentele muziek van Peccatum, maar startte daarna een solocarrière onder eigen naam. ‘After’ is het derde deel van de geplande trilogie die ons in 2006 het debuut ‘The Adversary’ en in 2008 ‘angL’ opleverde. De intelligente muzikant verloochent nergens de extreme roots en ook ‘After’ heeft nog een ruwe inborst waar sporen van het keizerlijke verleden te merken zijn. Toch kan men dit lang geen black metal meer noemen, eerder extreme progressieve metal. We weten allemaal dat daar in Noorwegen heel wat moois uit voortgekomen is toen bands van de eerste black metal golf andere invloeden in hun muziek begonnen toe te laten. De eersten die me zo opvielen waren Borknagar, Solefald en Covenant (nog met c) om er maar een paar te noemen.
Het voordeel van een zogenaamd soloproject is dat je je albums zelf kunt sturen door telkens andere gastmuzikanten toe te voegen. Op vorige albums hoorden we vocale gastbijdragen van Garm (Ulver) of Mike Akerfeldt (Opeth). Op ‘After’ kiest de meester voor zijn vertrouwd drumbeest Asgeir Mickelson (Spiral Architect en jarenlang drummer bij Borknagar) en bassist Lars K. Norberg. Dat is niet nieuw en we weten dat beide muzikanten een staalharde basis kunnen neerzetten, maar ook hun hand niet omdraaien voor de meest ingewikkelde structuren. Het nieuwe element op ‘After’ is de samenwerking met saxofonist Jorgen Munkeby. De notoire Van der Graaf Generator fan in me maakt een vreugdesprongetje. Let wel, ik heb soms ook problemen met jazz of blazers, maar hier is het zo toegepast dat elke black metal fan met een open geest dit gaat zien als een verbreding van zijn muzikale horizon. Een welkome en verfrissende stap naar nog meer schoonheid.
Over naar de emoties die ‘After’ in me losmaakt… In ‘The Barren Lands’ geven Ihsahn’s schuurpapieren vocalen de verlatenheid van een woest landschap weer. Gitaarnoten kronkelen om je heen met behoorlijk wat vervorming, stuwende rock heerst met een zekere postrock benadering die me aan Solstafir doet denken. Maar naar het einde toe is er ook zalvende, omfloerste zang. ‘A Grave Inversed’ wordt even doorbijten. In snel tempo raast men hierdoor, men flirt met free jazz en de saxofoon schettert er doodleuk doorheen. Als balsem weerklinken majestueuze, slepende riffs aan het begin van ‘After’, een song waarin conclusies getroffen worden, zo blijkt uit de beschouwende, cleane zang. ‘Frozen Lakes On Mars’ kent een vernuftige afwisseling van ingehouden afwachtende riffs, hakkend voluit gaan en stuwende rock. Ihsahn gebruikt deels zijn schreeuwstem, maar voegt ook wat kalme zang toe. Hij doet dit met een warme stem, te vergelijken met Akerfeldt wanneer hij een mellow moment heeft. Die indruk overvalt me al helemaal tijdens het begin van ‘Undercurrent’ het eerste epos dat tien minuten duurt. Hier heeft men de gelegenheid om Ihsahn’s capaciteiten ten volle te benutten. We beleven een muzikale zwerftocht tussen zachte momenten, ruwe uitbarstingen, prachtig gitaarwerk, virtuoos aangebrachte momenten met sax en als apotheose een uniek samengaan van black, simfonisch en progressief elan.
Dan Swanö is een andere muzikant die ik altijd bewonderd heb. De zang in het begin van ‘Austerre’ doet me aan hem denken. Warme orgelklanken bewijzen dat de jaren zeventig ook bij Ihsahn een invloed nalaten. Dit orgel zorgt voor een prachtig stuk met repetitieve riffs en ruwe stem. Aarzelende gitaarklanken bouwen spanning op. Hoor ik daar geen fretloze bas? Je merkt het: er is zoveel te beleven. ‘Heaven Black Sea’ is alweer een knaller met een zekere ruwheid, maar ook gedistingeerde momenten en bovendien een kanjer van een saxsolo. ‘On The Shores’ is de tweede track van tien minuten en een meesterwerk dat me sprakeloos achterlaat, telkens ik het door de boxen jaag. Dit vat de essentie van Ihsahn samen. Een intro vol grandeur, aarzelende gitaarnoten en saxofoon, bestiale (maar verstaanbare) vocalen, Queen’s harmoniezang met sax op de achtergrond. Dit is een weergaloos ballet van sprankelende, progressieve klanken dat van keizerlijke heftigheid naar grensverleggende bedachtzaamheid evolueert en daarbij geen uitdaging uit de weg gaat. Dit gaat ver buiten de grenzen van metal met een zwartgeblakerd tintje, dit is een meesterwerk!
Tracklist:
The Barren Lands (5:12)
A Grave Inversed (4:25)
After (4:47)
Frozen Lakes On Mars (5:54)
Undercurrent (10:00)
Austere (6:16)
Heavens Black Sea (6:15)
On The Shores (10:12)
| Musicians:
Ihsahn: vocals, guitars, keyboards
Lars K. Norberg: bass
Jorgen Munkeby: saxophone
Asgeir Mickelson: drums
|
Written by Vera and earlier published at www.lordsofmetal.nl
It was written so genuine that I preferred to change nothing for publication on www.metal-nose.org
Geplaatst door Vera op woensdag 10 maart 2010 - 09:23:45
Reageren is uitgeschakeld
|
|
