Short List

Reviews, Interviews & Concertreviews
Metal-Nose
2019 / 2018 / 2017 / 2016 / 2015 / 2014 / 2013 / 2012 / 2011 / 2010 / 2009 / 2008 / 2007

Geen gebeurtenissen deze maand.

MaDiWoDoVriZatZon
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031



zaterdag 20 maart 2010
ORDEN OGAN: Easton Hope



Release: 2010-01-22
Style: epic symphonic power metal
Label: www.afm-records.de / www.rockinc.nl
Website: www.ordenogan.de
MySpace: www.myspace.com/ordenogan
Playing Time: 64:54
Cat. N°: AFM 304-2
Review by: Vera
Translated by: Vera
Rating: 9,5/10


English:

There are albums that instantly hook you. ‘Easton Hope’ - of the until then for me unknown Orden Ogan - is such a gem: an enigmatic name, an apocalyptic cover and right from the very outset it seems as if I am listening to an impressive soundtrack in the movies. Well, that’s how it feels. The fact is, this is the best power metal I have heard in a long time. The five-piece from Arnsberg has created more than one hour compelling vigorous metal with an ingenious feel for multilayered grandness and details. You can hear their ancient heroes Blind Guardian and Running Wild in their music, but even if you are not a fan of those bands, you should listen to ‘Easton Hope’, since there is much more than that. It is no coincidence that their first album ‘Vale’ was praised with superlatives in Germany.

‘Rise And Ruin’ happens to be the intro of this concept album (read the interview for more details). Classical piano, synths and massive choirs create an extremely cinematic effect: this doesn’t yield the palm to the grandeur of Manowar! Then metal guitars break loose in ‘Nobody Leaves’, a fast power metal track with an epic feeling in which everything perfectly fits. We hear maximum velocity hacking rhythms followed by a guitar solo, we hear sturdy choirs and there is a sensitive part with dramatic tinge. Many of these characteristics define the approach of the whole album: it is epic, rather highfaluting and brimming with passion. But most of all really heavy! Talking about catchiness; try to erase the chorus of ‘Goodbye’ out of your brain. Alone in the darkness I cry… I can’t get it out of my head.

They recorded the choirs in a cathedral, I don’t have to emphasize that they sound amazing, I guess. There is a perfect balance between mixing in the front of guitars and keyboards, though the latter one might be considered as “the silent force in the back” to add a symphonic timbre. I am not going to mention any favourite tracks, since they all are stunners. Yet I spontaneously put down an exclamation mark during ‘All These Dark Years’ and I can’t get enough of the fetching ‘We Are Pirates’, an homage to Running Wild. Majk Moti (ex-Running Wild) took the dust from his guitar to play an inciting solo. And that’s not the only famous guest. Drummer Thomen Stauch (ex-Blind Guardian, ex-Savage Circus) can be found behind the drums in ‘Nothing Remains’. All the songs have a considerable length, but that creates space to work with changes in moods and softer, emotive passages to accentuate the heaviness. In these calm passages, vocals of Seeb remind me of Turisas (also their epic approach) and in the occluding ‘Of Downfall And Decline’ even of glimpse of Radiohead. But Savatage fans will surrender to ‘Easton Hope’ as well. Orden Ogan is nominated to end up high in my list of the year! Obligatory purchase for every epic power metal fan!


Nederlands:

Er zijn albums waar je meteen een zwak voor hebt. ‘Easton Hope’ van het voor mij tot dan toe onbekende Orden Ogan is er zo één: een raadselachtige naam, een apocalyptische hoes en van bij de intro zit ik in de bioscoop naar een overweldigende soundtrack te luisteren. Althans zo lijkt het. Dit is namelijk de beste epische power metal die ik in lange tijd gehoord heb. Het kwintet uit Arnsberg heeft met een geniaal gevoel voor veelgelaagdheid en details meer dan een uur meeslepende krachtige metal gemaakt. Je hoort hun vroegere helden van Blind Guardian en Running Wild er een beetje in terug, maar zelfs al ben je geen fan van deze bands, dan nog moet je zeker eens luisteren naar ‘Easton Hope’ want er is veel meer. Niet toevallig werden in Duitsland al de nodige superlatieven bovengehaald voor hun eerste album ‘Vale’.

‘Rise And Ruin’ vormt de intro van dit conceptalbum (lees het interview voor meer details). Klassieke piano, synths en massieve koorzang creëren een uiterst filmisch effect: dit moet niet onderdoen voor de grandeur van Manowar! Maar daar breken de metalgitaren los in ‘Nobody Leaves’, een snelle power track met een episch gevoel waar alles perfect een geheel vormt. Er zijn supersnelle hakkende ritmes gevolgd door een solo, er zijn scanderende koren en er is een gevoelige passage met dramatische inslag. Veel van deze vernoemde eigenschappen tekenen het karakter van heel dit album: het is episch, vrij bombastisch en vol passie. Maar geregeld ook super heavy! Over toegankelijkheid gesproken: probeer het refrein van ‘Goodbye’ maar eens uit je hoofd te zetten. Alone in the darkness I cry… het galmt hier te pas en te onpas door me heen… Nog meer bewondering omdat de band grotendeels alles zelf deed, behalve de mastering.

Koorzang namen ze op in een kathedraal, ik moet jullie niet vertellen dat dit ronduit imposant klinkt. Er is een perfecte balans tussen het op de voorgrond treden van gitaren en toetsen al vormen deze laatste eerder ‘de stille kracht op de achtergrond’ voor een simfonisch timbre. Ik ga me hier niet uiten over favoriete nummers, want het zijn allemaal krakers al plaatste ik wel spontaan een uitroepteken bij ‘All These Dark Years’ en kan ik niet genoeg krijgen van het feestelijke ‘We Are Pirates’, een ode aan Running Wild waar Majk Moti even zijn gitaar voor van stal haalde om een opzwepende solo te spelen. En dat is niet de enige bekende gast. Drummer Thomen Stauch (ex-Blind Guardian, ex-Savage Circus) trommelt er lustig op los tijdens ‘Nothing Remains’. De nummers hebben allemaal een aanzienlijke lengte, maar dat geeft ruimte voor sfeerwendingen en gevoelige passages die de heftigheid mooi accentueren. In die kalme stukken doet de zang van Seeb me soms aan Turisas denken (ook wat muzikale uitwerking betreft) en in het afsluitende ‘Of Downfall And Decline’ zelfs aan Radiohead. Al zullen Savatage fans ook wel bij bosjes vallen voor ‘Easton Hope’. Orden Ogan is genomineerd om hoog te eindigen in mijn jaarlijst! Verplichte kost voor elke epische power metal fan!


Tracklist:

Rise And Ruin (2:16)
Nobody Leaves (5:57)
Goodbye (4:10)
Easton Hope (6:49)
Welcome Liberty (5:46)
All These Dark Years (5:47)
Nothing Remains (6:46)
Requiem (4:58)
We Are Pirates (7:34)
The Black Heart (6:00)
Of Downfall And Decline (8:51)

Musicians:

Sebastian “Seeb” Levermann: vocals, guitars
Tobias “Tobi” Kersting: guitars
Lars Schneider: bass, backing vocals
Nils Weise: keyboards, backing vocals
Sebastian “Ghnu” Grütling: drums

Guest appearances:
Thomen Stauch (ex-Blind Guardian, ex-Savage Circus) on drums in ‘Nothing Remains’
Majk Moti (ex-Running Wild) guitar solo in ‘We Are Pirates’




Geplaatst door Vera op zaterdag 20 maart 2010 - 11:46:26
Reageren is uitgeschakeld

Nieuwscategorieën

Banners

 

 

Welkom

Inlognaam:

Wachtwoord:


Vergeet me niet

[ ]
[ ]
[ ]
Cd & Dvd Reviews

01. CD reviews 2019
QUEENSRYCHE: The Verdict
The old glory still rules here...
01. CD reviews 2019
NUSQUAMA: Horizon Ontheemt
Atmospheric blackened postrock from Holland...
01. CD reviews 2019
DER WEG EINER FREIHEIT: Live In Berlin
A great illustration of their live capacities!
01. CD reviews 2019
LAST IN LINE: II
Second album of Dio's musicians...
01. CD reviews 2019
TYR: Hel
Faroese pagan pride is back!
Taal



Zoeken Metal-Nose

Date / Time

 
Verwijs naar ons

Verwijs naar ons
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world.
No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent.
All material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. All rights reserved. Copyright © Metal-Nose 20/05/2004. - www.metal-nose.org